“Een van de vooroordelen van Hollanders over carnaval is dat zij menen dat tijdens die drie dagen flink gezopen wordt en katjes in het donker geknepen worden.  Dames en heren ik dien met kracht te bevestigen dat dit vooroordeel juist is.  En dat wij dit vooral niet moeten bestrijden.”

Voor een dikke 75 belangstellenden gaf Ad van Iterson zondagmiddag in boekhandel Selexyz een lezing over carnaval. Het een en ander naar aanleiding van zijn onlangs uitgegeven boekje over de Mestreechter Vastelaovend:  Drie dagen en Drie nachten.  Prins Han I wist van zijn lezing af en kwam de beste, in ieder geval meest literaire,  columnist van Maastricht en omstreken op de enige juiste manier waarderen:  Ad van Iterson werd benoemd tot Groet Officeer in de Orde vaan de Gaaspiep vaan Minckeleers. 

Lezen en vertellen over de Vastelaovend.  Niet iets dat van Iterson, die wekelijks in dagblad De Limburger zijn prachtige pen laat spreken in zijn columnrubriek Impassant, echt nodig vindt.  De docent aan de Universiteit Maastricht is zelf de mening toegedaan om carnaval vooral te beleven.  Als dan toch iemand over carnaval meent te moeten schrijven, dan maar hijzelf.  En met vlag en wimpel slaagt hij daar in.  Het boekje Drie dagen en Drie Nachten voorzien van mooie tekeningen gemaakt door zijn dochter Elise is een must voor iedere vastelaovendsvierder.

Spreken over carnaval kan Ad van Iterson ook nog.  Niet alleen tijdens lezingen trouwens.  En het liefst met enige controverse.  Zijn openingswoord zondagmiddag in boekhandel Selexyz is Ad van Iterson ten voeten uit:  “Een van de vooroordelen van Hollanders over carnaval is dat zij menen dat tijdens die drie dagen flink gezopen wordt en katjes in het donker geknepen worden.  Dames en heren ik dien met kracht te bevestigen dat dit vooroordeel juist is.  En dat wij dit vooral niet moeten bestrijden.”  Amper een minuut later staat Prins Han I voor zijn neus.  De man die Maastricht voor gaat en bij ieder bezoek waar dan ook vooral maant tot een propele Vastelaovend.  Laten we het er maar ophouden dat we niet te veel zwijnerij op straat achterlaten.

Van Iterson is niet bepaald de volgzame man van autoriteiten.  Zeker ook niet met Carnaval.  De benoeming tot Groet Officeer maakt evenwel toch het een en ander bij hem los.  Zichtbaar jammer vindt hij het dat dochter Elise niet aanwezig is.  Zij woont in Amsterdam.  De medaille in de orde van de Knijnsbats die haar wordt gegund door Prins Han I, mag vader dochterlief later zelf opspelden.  “ Oh wat erreg.  Es ze dat gewete had waors ze heij gewees.”  Hij tracht nog de prins te overreden om haar zondag het kleinood te op te spelden.  “Geer komp Elise zeker tege, ze is verkleid es Maria!”

•