In een land waar iedere week, na weer een peiling of enquête van Maurice de Hond of soortgenoot van deze vraaggrage kwispelende tweevoeter, paniekerig conclusies worden getrokken en daaropvolgend maatregelen genomen waar je daarna nooit meer iets over hoort, is het toch heerlijk wonen. Terwijl wereldwijde onderzoeken over welzijn- en welvaartzaken steevast aantonen dat wij ondankbare schepsels in een land wonen dat continue in de top 10 van beste naties bivakkeert, geven landelijke onderzoekjes en vragenuurtjes te kennen dat we ons zelf wel heel erg zielig vinden en zwaar te kort komen. Mocht je niet beter weten staan we collectief op de rand van de afgrond.
In de poll ‘misbruik maken van statistieken en cijfertjes’ staat ons inmiddels tot wel erg benauwd en enge verworden landje met vlag en wimpel op de eerste plaats. Die positie danken we op de eerste plaats aan de verkiezingscampagnes en –debatten. Zelden wordt gesproken over inhoud. Des te meer goochelen de kandidaten met percentages en getallen. Geen hond, zelfs Maurice niet, die op het eind er nog iets van kan maken. Overigens laat duidelijk zijn dat niet alleen politici zich zondig maken aan dit cijferneuken. Mensen uit bedrijfsleven en instituten doen even graag mee. En wat te denken van opiniebladen en vakmagazines.
Een van de toonaangevende magazines voor ouders J/M laat weten dat driekwart van de Nederlandse ouders volledig in een kramp leeft als het gaat of ze wel goed genoeg zijn voor hun kroos en/of dat hun welpjes het wel goed genoeg doen en hebben. Driekwart! Dat is 75 %. Dat is een volledige vrouw en een halve man of omgekeerd (oké: het is 2010 en kan dus ook een man plus een ander halve man zijn) Mijn lieve Heer of Allah dat is bijna heel Nederland exclusief hen die op de PVV gestemd hebben. Dat klopt dan wel weer met het recentelijk onderzoek dat de meeste Wilders adepten gescheiden zijn. Die zal het een rotzorg zijn hoe het met hun gespuis gaat. Die hebben een dagtaak aan het controleren van getinte buitenlanders.
Wie de INKOM 2010 een beetje volgt weet trouwens 200 % zeker dat ouders wiens kind in Maastricht gaat studeren totaal geen zorgen moeten hebben. Hun amusementsgehalte ligt ver boven welk gemiddelde dan ook. Heb trouwens begrepen dat Maastrichtse mannelijke jongeren de laatste dagen wel heel erg optimistisch gestemd door het leven gaan. De INKOM Parade gaf een duidelijk beeld dat de komende jaren de verhouding jongens/meisjes een zwaar overschot aan vrouwelijke adolescenten gaat opleveren. Als jonge vijftiger moet dat mij helaas een rotzorg zijn.
Laurens Bouvrie
