Vanmorgen stonden donkere wolken aan de hemel, maar op het moment dat Wethouder Albert Nuss begon met zijn gedicht over ‘t Dreesmenneke brak de zon door.
Wethouder Albert Nuss
Tijdens een gezellige bijeenkomst voor het Kapelaan Lochmanhuis in Limmel vond de onthulling plaats van een markant standbeeld welk eerder een prominente plaats had bij de ingang van het gebouw van Nutsbedrijven Maastricht aan de Maagdendries (d’n Drees).
- Wim Gorren
Wim Gorren nam ons mee in de historie van Gemeente Werken van Maastricht (GW). Op de pet van ‘t Dreesmenneke prijken de letters GW en via Wim werd ons uitgelegd waar deze letters vandaan komen. Gemeente Werken, later Gemeente Bedrijven en nog een stap later Nutsbedrijven Maastricht waren allen de werkgever van ‘t Dreesmenneke. Het beeld staat namelijk symbool voor al die mensen die er gewerkt hebben.
De Gemeente Werken Maastricht bestond behalve uit de tak Gas, Water en Elektriciteit ook uit de takken Gemeentelijk Vervoer, Gemeentelijke Reinigingsdienst en Brandweer. De laatste drie takken zijn mettertijd allen verhuist vanaf de Maagdendries richting Limmel en vandaar dat er geen betere plek te vinden was dan het beeld hier centraal in de wijk Limmel te herplaatsen.
Kinderen uit de wijk lieten op commando van de Wethouder de ballonnen los en hiermee was de onthulling een feit. Het beeld is gemaakt in 1995 door H.Peskens en de naam ‘t Dreesmenneke werd niet alleen aan het beeld zelf verbonden maar ook aan het Vastelaovendgezetsje van de Gemeente Bedrijven cq Nutsbedrijven dat ieder jaar op de vrijdag voor Vastelaovend gepresenteerd werd tijdens een bal voor de medewerkers.
Het beeld van ‘t Dreesmenneke werd vanmorgen via de kinderen van de wijk formeel ter adoptie aangeboden aan de Hoge Hotelschool Maastricht en Studentenvereniging Amphitryon die hiermee hun verbondenheid met de wijk willen aantonen en ervoor zullen zorgen dat het beeld regelmatig gepoetst en onderhouden gaat worden.
Hans van Eijsden
Hieronder het gedicht dat werd voorgedragen door de Wethouder tijdens de onthulling:
Kiek es e Menneke,mèt de han in de tes!
Un patsch op de kop,
Oonder ziene jas un werrem ves.
Die han, in die tes, zölle ut wèrrekehan zien?
Of vaan die Ambteneere hennekes, hiel fien?
Nein, dat lèste geluif iech neet,
Ut Menneke is met de han goon wèrke,
zoe es geer zeet.
Heer loert us vruntelek en e bitsje vraogend aon,
es of heer zègke wil, iech bin hei veur uuch,
zoe es iech hei staon.
Iech wel geere sjus wie me in Lummel deit,
get saame doen,
Gewoen, es iemes ut nuudig heet, dat zoonder Bombarie
doen.
Daorum heet me ut Menneke hei naor tow gesleip,
Umtot ut Menneke hei ut allerbèste steit.
Veur wat? Dat gaon iech uuch noe es effekes in un
veraolselke vertelle,
e momintsje boe iech de Mestreechter historie laot
verstille.
Lang geleie brach dit Dreesmenneke gaas,water en
leech in gans Mestreech,
‘t Nutsgebouw aon d’ n Drees mos weg, zien plaotske
kaom toen leeg.
Dus gong me op zeuk nao ‘n nui lokasie en ‘t
Dreesmenneke besteeg,
de sokkel veur ‘t Lummels Lochmanshoes, z’n nui
plekske in Treech.
En es geer hei eedere daag langs ut Menneke komp
paradeere,
Vergeet daan neet, tot doezende Mestreechteneere.
Met hun han höbbe moote poenjakkere bei de Gemeinte
en ut febrik,
En tot dat aoch in Lummel waors en is: un kemissie die
ut Dreesmenneke uuch sjik.
Albert Nuss, wèthawwer vaan Mestreech
