CDA, PvdA, Seniorenpartij Maastricht, Groen Links en D66: In Nederland opgegroeide kinderen uit het land zetten is wezensvreemd
Minister voor Immigratie & Asiel mag vanuit zijn woonplaats Maastricht een krachtig signaal verwachten waarin dringend wordt verzocht het kinderpardon een warm hart toe te dragen
Los van elkaar, evenwel met dezelfde intenties bereiden de fracties van enerzijds PvdA, Seniorenpartij Maastricht, Groen Links en D66 en CDA anderzijds moties voor om vanuit Maastricht een krachtig signaal aan Den Haag af te geven het kinderpardon in te voeren. Genoemde partijen vinden het wezensvreemd dat kinderen die hier al jarenlang geworteld zijn terug te sturen naar het land van hun ouders. De kans is niet ondenkbeeldig dat beide moties tot een gezamenlijk ontwerp worden gebracht. Beide indieners gaan het college van B&W verzoeken om bij de minister voor Immigratie & Asiel, oud burgemeester van Maastricht Gerd Leers, met klem aan te dringen een oplossing voor deze groep kinderen te zoeken.
Het zogenaamde kinderpardon verwijst naar de wortelingswet: een wetsvoorstel van de PvdA en Christen Unie. Daarin wordt geopperd dat gewortelde asielkinderen die langer dan acht jaar samen met hun ouder(s) in Nederland legaal verblijven (in het geval dat het alleenstaande kinderen betreft spreekt het wetsvoorstel over een verblijf van vijf jaar), in aanmerking kunnen komen voor een verblijfsvergunning.
De kans dat de motie in Maastricht een meerderheid krijgt is groot. De indieners zorgen al voor een ruime plus om het college tot deze actie over te laten gaan. Ook landelijk lijkt het er steeds meer op dat dit kinderpardon tot succes gaat leiden. Het maatschappelijk draagvlak, zeker na de affaire Mauro, neemt gestaag een groei waar voor dit wezenlijke probleem in de samenleving. Met name door de vele aandacht van individuele gevallen die niet zelden breed in de pers worden uitgemeten vinden veel Nederlanders dat het absoluut niet kan dat kinderen die volledig in Nederland zijn opgegroeid uit het land worden gezet om terug te keren naar een land waar ze taal noch cultuur van kennen.
