Wethouder Gerdo van Grootheest spreekt de architecten (vooraan rechts) van iNeX lovende woorden toe over het project Huis de Pelikaan

Opdrachtgever ECDPM en iNeX Architecten Maastricht krijgen lovende woorden over hoe ‘oud en nieuw op harmonische en overtuigende wijze aan elkaar zijn gekoppeld’

Wethouder Gerdo van Grootheest heeft vanavond de Victor de Stuersprijs 2011 toegekend aan het project Huis de Pelikaan aan het Onze Lieve Vrouweplein. In opdracht van het European Centre for Development Policy Management (ECDPM) is het gebouw uit 1906 gerestaureerd en uitgebreid voor de huisvesting van werkplekken, een kantine en een grote vergaderkamer. Het project is begeleid door architecten en designers van iNeX Architecten uit Maastricht.

Unanieme voordracht

De jury oordeelde unaniem dat “het project De Pelikaan ten volle de Victor de Stuersprijs verdient, omdat iNeX architecten volgens de leden van de jury kans heeft gezien op een integrale, vindingrijke en zorgvuldige manier het exterieur en het interieur van dit monumentale pand te benaderen.” Daarnaast was de jury lovend over de wijze waarop oud en nieuw op een harmonische en overtuigende manier aan elkaar zijn gekoppeld. Wethouder van Grootheest reikte penningen uit aan zowel het ECDPM als architectenbureau.

Jury positief over visitatie

In zijn algemeenheid was de jury was zeer positief over de projecten die zij heeft beoordeeld, met name over de hoge kwaliteit, de inventiviteit en de creativiteit. Het viel op dat er bij de ingediende projecten ook veel aandacht was voor de afwerking en de inrichting van de monumenten. De jury bestond uit Nico Nelissen (emeritus hoogleraar Radboud Universiteit, voorzitter), Rob Brouwers (architect, afgevaardigd door de gemeentelijke Welstands-/ Monumenten Commissie) en Ronny Bessems (winnaar Monumentenprijs in 2009, Kasteelhoeve Borgharen).

Achtergrond Victor de Stuersprijs

Ieder jaar reikt de gemeente Maastricht de Victor de Stuersprijs uit. Deze prijs is voor een architect, opdrachtgever of instelling die een belangrijke rol speelt bij de instandhouding van het cultureel erfgoed of de bevordering van de stedenbouwkundige of architectonische kwaliteit in Maastricht. De prijs wordt het ene jaar toegekend als architectuurprijs en het andere jaar als monumentenprijs. De prijs is vernoemd naar Victor de Stuers (1843–1916), de Maastrichtenaar die wordt gezien als de grondlegger en pleitbezorger van onze nationale monumentenzorg.

Lezingenreeks Topos, architectuurcentrum Maastricht.

Op woensdag 15 juni wordt er om 19.30 uur in de Koninklijke Mosa een lezing gehouden door kunstenaar Lawrence Malstaf met als doel nieuwe inspiratie toe laten in het debat over ruimtelijke ontwikkeling.

Topos organiseert een reeks lezingen onder de titel ‘raakvlakken’, specifiek bedoeld om het blikveld op het vakgebied van architectuur en stedenbouw te verbreden. Een viertal kunstenaars wiens oeuvre raakvlakken heeft met de architectuur zijn uitgenodigd om vanuit een onverwachte hoek nieuwe inspiratie toe te laten in het debat over ruimtelijke ontwikkeling.

Woensdag 15 juni, 19.30 uur.

Koninklijke Mosa

Meerssenerweg 358

Maastricht

De toegang is vrij.

http://www.toposmaastricht.nl

Wies van Leeuwen gaat, op 25 maart tussen 14.00 en 17.00 uur in het Centre Céramique, in op het leven en werk van Pierre Cuypers, die als eenvoudige Roermondse jongen zich opwerkt tot

St. Servatiusschool, nu Kumulus, van P. Cuypers

een erkend en gedreven katholiek architect en kunstenaar.

Als sleutelfiguur van de 19e eeuw zijn zijn verdiensten erkend, maar ook omstreden. Cuypers meent dat hij de maatschappij kan veranderen met rationele bouwkunst op basis van de kunst van de gotische middeleeuwen. Als gedreven ‘meester van het werk’ wil hij alle kunsten beheersen. Met onstuitbare energie tekent hij tot op hoge leeftijd aan honderd bouwwerken, decoraties, schilderingen en bouwwerken.

Een boeiende lezing over een veelzijdig kunstenaar met een missie, door biograaf Wies van Leeuwen, die in 2007 de omvangrijke biografie ‘Pierre Cuypers, architect (1827-1921)’ publiceerde. Aansluitend kan men een route volgen aan de hand van Pierre Cuypers door Maastricht. Deze wandeling, o.l.v. Servé Minis van de afdeling monumentenzorg van de gemeente Maastricht, werpt de wandelaar een eeuw terug in de tijd. Men ziet dan de monumenten van Cuypers die in de tweede helft van de 19e eeuw een grote betekenis hebben gehad voor de architectuur van Maastricht.

Lezing € 3,-

Lezing en wandeling € 5,-

Reserveren bij de klantenservice:

Centre Céramique

Avenue Céramique 50

Tel: 043 350 56 00

mail@sbm.nl

Van dinsdag 22 tot en met zondag 27 maart is er op de tweede etage van het Centre Céramique een reizende tentoonstelling, samengesteld door de Koninklijke Bibliotheek en Nationaal Archief in samenwerking met de CPNB*, rondom het thema van de Boekenweek: Curriculum Vitae - geschreven portretten.

Met voor onze provincie als ambassadeur: een geschreven portret over de beroemde Roermondse architect Pierre Cuypers (1827-1921) met een bijzonder egodocument en originele stukken, aangevuld met boeken uit de eigen collectie. Op deze expositie is een computerterminal aanwezig met toegang tot het Biografisch Portaal, waar men informatie kan opzoeken over de ambassadeur. Een uniek portret van deze kunstenaar uit Limburg.

Dinsdag 22 tot en met zondag 27 maart 2011.

Centre Céramique

Avenue Céramique 50

6221 KV Maastricht

Tel: 043 350 56 00

mail@sbm.nl

* CPNB: Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek.

Tot 31 oktober 2010 is er een doorlopende vertoning (film) over ‘Maison à Bordeaux’ van Rem Koolhaas. In de documentaire ‘Koolhaas HouseLife’ leidt huishoudster Guadalupe Acedo de kijker rond door het Maison à Bordeaux, in 1998 ontworpen door Rem Koolhaas en zijn bureau OMA.

Anders dan de meeste films over architectuur biedt ‘HouseLife’ niet zozeer een formele uitleg van het gebouw, maar neemt de film de toeschouwer mee in die even onzichtbare als dagelijkse werkelijkheid van deze wereldberoemde villa.

Zoals elk ander huis is ook Maison à Bordeaux een plek vol chaos, vuil en permanente veranderingen. Centraal staat een lift van 3 bij 3,5 meter die de drie vloerlagen verbindt voor de minder valide opdrachtgever. De film van Ila Bêka en Louise Lemoîne portretteert de levendige en veranderlijke werkelijkheid van een monument.

Dit wordt geschetst aan de hand van de verhalen en werkzaamheden van Guadelupe Acedo, de huishoudster, en alle anderen die het gebouw onderhouden. Door Guadelupe te volgen bieden Bêka en Lemoîne een onvoorspelbare inkijk in de ruimten en structuren van het gebouw. De film is op deze manier een experiment, die een andere wijze van kijken naar – en het representeren van – architectuur mogelijk maakt.

De documentaire ‘Koolhouse HouseLife’ sluit direct aan bij eerdere projecten van NAiM en geeft even scherp als lichtvoetig weer hoe de materialisering van de verlangens van een opdrachtgever botst met de pragmatiek van alledag. De film biedt een interessant contrast met het andere project dat momenteel te zien is bij NAiM/Bureau Europa, de installatie Panels. An inquiry into the spatial, the sonic and the public van Paul Devens. In de monumentale bovenzaal wordt immers met deze geluidsinstallatie een puur abstracte architectonische ervaring geboden.

Koolhaas HouseLife

Een film van: Ila Bêka & Louise Lemoine.

Dinsdag t/m zondag: doorlopend tussen 11:00 – 17:00 uur.

NAiM/Bureau Europa

Avenue Céramique 226

Tel: 043 35030.

 info@bureau-europa.nl

www.bureau-europa.nl

Tentoonstelling in NAi over de ‘bamboe’ architect Simón Vélez.

In het NAi Maastricht / Bureau Europa aan de Avenue Architect in Maastricht is tot en met 19 februari 2010 het werk van de Colombiaanse architect Simón Vélez te zien. Aan de hand van foto- en filmmateriaal wordt zijn oeuvre gepresenteerd.

Vélez kreeg afgelopen woensdag in Amsterdam de Prins Claus Prijs voor zijn werk. Kenmerkend voor zijn werk is het innovatieve gebruik van bamboe. Vélez ontwierp het Zeri paviljoen op de Expo 2000 in Hannover, het Nomadisch Museum in Mexico en de tijdelijke cathedraal in Pereira (Colombia).

NAiM / Bureau Europa biedt met deze tentoonstelling, getiteld ‘Changing Ideals 2: The Sequel’, een terugblik op eerder aan de orde gestelde onderwerpen, maar kijkt ook vooruit naar de agenda voor de komende jaren. De natuurlijke wijze waarop Vélez in zijn ontwerpen van bamboe duurzame concepten samenbrengt met sociale ontwikkeling tussen cultuur en natuur biedt een ideale omgeving waarbinnen verschillende onderwerpen van NAiM / Bureau Europa aan de orde worden gesteld. Binnen deze context vindt een programma plaats rondom onderwerpen als duurzaam bouwen, voedselproductie, duurzaamheid en landschap.

bron:  www.architectuur.org

Eerste woning hoogbouw van de stad wordt gezien als een toonbeeld van wederopbouw na de 2e Wereldoorlog

De rijksdienst voor het cultureel erfgoed heeft de zogenaamde Gemeenteflat, langs de A2 aan het Koningsplein in Maastricht officieel aangewezen als rijksmonument. Het gebouw wordt hierdoor een beschermd monument en valt onder de monumentenwet.

Doel van deze wet is dat monumenten van bouwkunst en archeologie behouden blijven. Veranderingen en wijzigingen aan het gebouw moeten dan altijd getoetst worden aan deze wet. De Gemeenteflat was in 2007 door minister Plasterk al op de voorlopige lijst geplaatst van 101 naoorlogse wederopbouwmonumenten. Maar de flat lag ook in het plangebied van de A2, waardoor sloop een reële optie was. Dit jaar werd duidelijk dat in de plannen van het consortium die de A2 plannen gaat uitvoeren, de Gemeenteflat kan blijven staan.

Wethouder Wim Hazeu is zeer verheugd over de toewijzing van de monumentenstatus aan de Gemeenteflat. ‘ Het is een erkenning voor de stad en daarmee ook voor het project A2 Maastricht. Het winnende ontwerp, de Groene Loper van Avenue2, heeft het mogelijk gemaakt dat dit markante gebouw voor de stad behouden blijft’

Het markante flatgebouw is in de jaren 1948-1950 in opdracht van de gemeente gebouwd door architect Dingemans in een tijd van grote woningnood. De woningen waren bedoeld voor ‘onvolledige gezinnen’. Daarmee werden oudere echtparen en alleenstaanden bedoeld. De flat is de eerste hoogbouw in de stad. Het gebouw wordt als een toonbeeld van de wederopbouw beschouwd en als een mijlpaal in de ontwikkeling van de volkshuisvesting. De galerijflat wordt getypeerd als een opvallend bouwwerk met grote architectonische waarde. De flat bestaat uit 90 woningen van acht verschillende types. De flat was voor die tijd van alle gemakken voorzien. Het gebouw had een lift, centrale verwarming en een vuilstortkoker. Anders dan bij de latere eentonige galerijflats heeft dit gebouw aan alle zijden een architectonische hoogwaardige compositie door onder andere de afwisseling in kleur -en materiaalgebruik, ritmiek en proportionering waarbij de uitspringende balkons opvallen.