
“Schon wieder ein Niederlander aus Maastricht” zegt de spreekstalmeester verbaast wanneer weer een lid van AM het podium betreedt.
Sporters van Atletiek Maastricht gaan jaarlijks op zoek naar hun grenzen in het hooggebergte. Sinds 2008 trekken de Maastrichtenaren er op uit om deel te nemen aan een marathons in het hooggebergte. Dit jaar togen ze naar het Oostenrijkse Sank Anton. Stan Heijnen van de Atletiek Maastricht maakte op verzoek van Maastricht Aktueel een verslag.
Op 2 juli 2011 behaalde Atletiek Maastricht een record aantal podium plaatsen in het Oostenrijkse Sankt Anton. De Oostenrijkse Montafon Arlberg was dit keer de entourage waar 25 atleten van Atletiek Maastricht de uitdaging van het hooggebergte aan durfden te gaan. Maar liefst 800 tot 1000 hoogtemeters moesten overwonnen worden voordat de eindstreep bereikt werd. De Maastrichtenaren gaven de lokale helden het nakijken. Verbazing alom bij de plaatselijke supporters en de organisatie.
Na de Chamonix Cross en Marathon in 2008, de Matterhorn-marathon in 2009 en de beklimming van de Scallotas – Rothorn in Graubuenden in 2010 werd dit jaar door 25 atleten van Atletiek Maastricht het Oostenrijkse Montafon-Arlberg gebied bezocht om aan de Montafon marathon en de Panoramaloop deel te nemen. De intensieve voorbereidingen aan deze berglopen moesten hun vruchten afwerpen.
Al om 6 uur in de ochtend gingen de marathonatleten op weg naar de startplaats in het Silbertal. Een tijdstip waar menigeen zich vragen bij stelt. Maar in het hooggebergte zijn deze starttijden normaal. Het weer kan zo omslaan en de duur van een marathon is vaak niet binnen 3 of 4 uur voor de snelle hardlopers te bereiken. Een gemiddelde tijd van 5 a 6 uur is vrij normaal. Getuige het feit dat tijdens de prijsuitreiking, die tegen drie uur in de middag plaatsvond, nog menig marathonloper met veel enthousiasme van het publiek naar de meet werd ‘ gedragen’.
Het afgelegen Silbertal vraagt het uiterste van de marathonlopers op de weg naar Sankt- Anton. Op de ultieme top van 1900 meter worden de atleten geconfronteerd met een onherbergzame en moeilijk begaanbare route over keien en natte moerasachtige grond. Een pad van zeker 2 kilometer dat sporen achter laat op de kleding en in de vermoeide spieren van de hardlopers. Spierpijnen en krampverschijnselen dienen zich juist aan tijdens het moeilijkse deel van de route. Bij de finish worden de eersten na ruim drie uur begroet. De laatsten doen hier ruim 7 uur over. John Bosch van Atletiek Maastricht bereikt de tweede plaats in de categorie M40 en Lucie van Gastel behaalt een verdienstelijke derde plaats in de categorie W50.
De ‘korte’ Panaromaloop is een halve marathon van het kaliber zwaar. De hoogtemeters die overwonnen moeten worden zijn voor alle hardlopers geen eenvoudige klus. De eerste 300 hoogtemeters vragen het uiterste van de atleten. Door bergbeken en over trappaden en steile afdalingen worden de spieren en de souplesse van de hardlopers op de proef gesteld. De intensieve voorbereiding van de Maastrichtse atleten werpt tijdens deze loop haar vruchten af. De atleten persen met hun laatste krachten nog een sprint uit hun lichaam om over de meet te geraken.
Alle atleten worden bij naam en plaats van herkomst naar de eindstreep gebracht. “Schon wieder ein Niederlander aus Maastricht” zegt de spreekstalmeester verbaast wanneer weer een lid van AM het podium betreedt. De rood-witte stadskleuren van Maastricht passen prima in de rood witte kleuren van de Oostenrijkse tweekleur. De herinnering aan het WK bij de Oostenrijkers wordt meteen in herinnering geroepen als de atleten van Atletiek Maastricht hun feestje bouwen. “Oranje”, zo klink het uit de microfoon, “laat weer zien dat sport een feest kan zijn”. Lena de Wilde behaalt in de categorie W55 de eerste plaats en Annie Brouwers wordt in de categorie W40 tweede. Bij de mannen worden vervolgens nog Pierre Luschen (eerste plaats M60), Paul Baeten (tweede in de categorie M55) en Rob Deckers (tweede categorie M20) naar het podium geroepen.
Koeiebellen zijn het eremetaal waar zij mee worden gehuldigd. Nog maar niet te spreken over de net niet podium plaatsen van Celine Deckers, Harry Golsteijn, Pierre Geelen en Mat Dinjens.
Na alle ceremoniële protocols wordt er een klein feestje gebouwd . Sankt Anton is onder aanvoering van de atleten van Atletiek Maastricht een Limburgse enclave.
Stan Heijnen