De Mestreechter taol levert ook de grootste purist nog verrassingen op. Zoals in een zin de woorden :  Nondetonnère en graillins

Roger Weijenberg heeft zondagmiddag ’t Groet Mestreechs Dictee gewonnen.  De door de Maastrichtse Verkennersband (MVB) en Veldeke Krink Mestreech georganiseerde taalwedstrijd had dit jaar als titel De Wouf en de Zeve Geitsjes. De algemene teneur onder de deelnemers in het Centre Ceramique: pfffffffffff  lèstig.  Het plezier was er niet minder om. 

Over de opkomst kan de organisatie meer dan tevreden zijn. Ongeveer een tachtig officiële deelnemers en – voor het eerst – een kleine vijftig voor spèk en boene mochten een uur lang worstelen met hun moojertaol. Uiteraard leverde dat gekreun en hilariteit op.  De Mestreechter taol levert namelijk de grootste purist nog verrassingen op. Zoals in een zin de woorden :  Nondetonnère en graillins.

Later krijgt meer op Maastricht Aktueel. Nu alvast een kleine impressie met onder meer winnaar Roger Weijenberg en de zin uit het dictee die ongeveer eederein verpópzakde.

Succesvol en spraakmakend project 6211 Kunst in Leegstaande Panden sluit af met tentoonstelling;   magisch werk van Bernard Pras mag niemand missen

Theo Bovens, dankzij de Statenleden van de PVV, ruim op tijd aanwezig om de Finale van 6211 te openen, wordt door Maria Essers naar de galeries begeleid

De oh’s en ah’s zijn voor de opening van de tentoonstelling Finale 6211 al niet van de lucht. Dat voorspelt veel succes voor de komende weken. Dat doet Maria

Ook een eigenzinnige en spannende Finale wordt gewoon geopend met het doorknippen van een lintje

Essers deugd. De laatste culturele activiteit in leegstaande panden door Argusbuurtplatform heeft met werk van Giampaulo Amoruso en vooral Bernard Pras kunst naar Maastricht gehaald waar iedere liefhebber de vingers bij aflikt. Het magische werk van de Fransman is voor het eerst in Nederland te zien. Typisch 6211.

Maria Essers c.s stoppen eind april met het organiseren van kleinschalige culturele activiteiten in leegstaande panden van Maastricht. Dat moet worden gevierd. Gouverneur Theo Bovens, Maria heet miech zoe gek gekrege um vaan de partij te zien, heeft naar eigen zeggen weer een primeur te pakken. Zo ver hij weet is hij de eerste die de opening presenteert van een einde. Prima op tijd aanwezig zijn dat de openingswoorden van de Gouverneur.  Dat alles te danken aan Laurence Stassen en haar PVV collega’s die geen trek hadden in een debat over uitgekotst halalvlees.   De Finale ziet hij evenwel vooral als een begin van iets nieuws . Dat is, niet alleen volgens Theo Bovens, de buurtvrijwilligers, kunstenaars, ondernemers, daklozen, betrokken ambtenaren, projectontwikkelaars en alle anderen die 6211 bijna acht jaar lang een warm hart hebben toegedragen wel toevertrouwd. Zeker met Maria Essers de grote motivator en powerwoman aan het roer moet er toch meer zijn na dit succesvolle project.

Het feestje in de tijdelijke galeries aan de Gubbelstraat wordt met recht en reden gevierd. Argusbuurtplatform is een van de voorbeelden die toont dat een buurt zelf voor veel prettige reuring kan zorgen. Inderdaad daar heb je voortrekkers bij nodig. Vriend en ook vijand weet dat Maria Essers een stormram is van de eerste orde als het erop aan komt iets voor elkaar te krijgen. De uitstraling van een mooie Ajax voetballer combineert ze de geen woorden maar daden en opgerolde mouwen mentaliteit van een Feijnoord speler.  Het doel heiligt vele middelen. Dat wordt niet altijd gewaardeerd. Wethouder André Willems ’s anderendaags: “Bijzondere mensen zijn zelden makkelijk. Dat moeten we voor lief nemen. Wat zij teweeg brengt is bewonderenswaardig”.

Een detail van een Bernard Pras werk is prachtig.......

Gouverneur Theo Bovens heeft geen papiertje nodig om zijn enthousiasme uit te spreken over 6211, Argusbuurtplatform

.... een compleet werk spreekt evenwel nog meer tot de verbeelding (van afstand en dichtbij)

en Maria Essers. Een glas wijn en een microfoon houden hem prima in balans om de juiste woorden te spreken. Lege panden passen niet in Maastricht. Daar heeft 6211 goed op ingespeeld. Wat hem betreft moet de boodschap die dit initiatief toch goed begrepen zijn.  Maria Essers: “6211 Stopt weliswaar, maar dat wil niet zeggen dat wij op onze lauweren gaan rusten. Voor ons is het tijd voor iets nieuws.” Blijft wel de vraag wie in Maastricht een goed alternatief weet te initiëren om de leegstaande panden net zo spannend te houden als 6211 lukte.

Evenwel is het eerst genieten van bijzondere lokale,nationale en internationale kunst die de komende weken te zien valt in de Gubbelstraat. Met toppers uit de Euregio, de kinderkunstacademie van Kumulus en bekende internationale kunstenaars als Silvain, José van Weersch en de prachtige altijd een glimlach opleverende beeldjes van Giampaolo Amoruso.

Meest bijzonder is evenwel zonder twijfel het magische werk van Bernard Pras. Ieder kunstwerk van hem verrast en boeit. Niets is wat het lijkt en toch weer wel. Gelijk een leegstaand pand door 6211 kunst betoverd tot een levend object.  Een Finale meer dan waardig.

De beeldjes van Giampaulo Amoruso trokken ook gelijk veel bekijks

De alweer achtste editie van de inmiddels roemruchte Stumpkeszitting in café Mouton Blanc aan de Kersenmarkt kan kort en krachtig omschreven worden als:  Dezelfde sjeele wauwel es al die aander jaore.  Met andere woorden:  ook dit jaar weer een bomvol café met een goedgemutst publiek, presentatoren die geen kemissie hebben aan het woord protocol en artiesten die door de roet nao binnekoume en denao zjus nog neet  zoonder taar en veere weer naar buiten worden gewenst.  De enige die op niveau een substantiële bijdrage levert aan het gebeuren is Miss Stumpke.  De vamp vaan de Mestreechtrer Vastelaovend is schier onklopbaar in de voorrondes van deze felbegeerde titel.  Jonge bloemetjes, mooie MILF’s, ze lekke allemaol aon de pin als zij het podium betreedt.

De Stumpkeszitting, zo zeggen kringen die er toe doen in de Maastrichtse upper ten van de cultuur,  staat hoog genoteerd in het bidbook van Maastricht Culturele Hoofdstad 2018. De gemeente Maastricht vindt het gebeuren in café Mouton Blanc vooral een schoolvoorbeeld dat het welslagen van een evenement niet afhankelijk is van het Vrijthof.  Piet Nelissen is minder enthousiast.  De kritisch prominente bewoner van het Vrijthof, met een pied-à-terre aan de Kersenmarkt, is de drukte op carnavalsmaandag voor zijn tweede stulpje in de Maastrichtse binnenstad goed zat.

Zoals u gewend van Maastricht Aktueel: later nog een foto-impressie van dit topevenement.

Tom Berghmans namens Amikejo blij met Noël Lebens als nieuw lid van het comité van aanbeveling

Tijdens een bijeenkomst in het Gouvernement te Maastricht is Noël Lebens, gedeputeerde van Cultuur Provincie Limburg, woensdagmiddag officieel toegetreden tot het Comité van Aanbeveling van het afgelopen najaar opgerichte Euregionale Amikejo Jeugd Symfonie Orkest. 

Maastrichtenaar Tom Berghmans (20 jaar), woordvoerder van het jongerenbestuur, en paukenist van Amikejo liet weten trots  te zijn dat de gedeputeerde met deze  toetreding zijn betrokkenheid andermaal bevestigt.  Direct na het bijwonen van  het eerste concert van Amikejo op 30 oktober verleden jaar stak de bestuurder van de Provincie Limburg zijn enthousiasme al niet onder stoelen of banken

“Het feit dat de gedeputeerde ons op deze manier steunt is een mooie statement naar  alle vrijwilligers en muzikanten die bij het jeugdproject Amikejo betrokken zijn’, aldus Tom Berghmans.  Vooral de jeugdige uitstraling en het enthousiasme van alle leden en organisatie sprak de gedeputeerde zeer aan. Hij beloofde dan ook een actief lid te worden en  zijn steentje bij te dragen.

Ook is er uitvoerig gesproken over de aanstaande jeugdmanifestatie van Amikejo gedurende het festival Tijdens Tefaf. Enthousiaste jongeren organiseren naast een concert van Amikejo een talenten clash op zaterdag,  24 maart 2012,  in Theater aan het Vrijthof. Om meer jongeren bij kunst en cultuur te betrekken wordt hun een plek geboden op het grote podium.  Daarnaast wordt het Theater omgebouwd tot een discotheek met underground allure. De inschrijvingstermijn loopt tot 26 februari voor dit event en aanmelden kan door middel van een youtube filmpje te sturen naar info@ljso.nl .

Meer informatie over het jeugd symfonie orkest is te vinden op www.amikejo.nl

In deze donkere laatste dagen van december 2011 is het niet onprettig om terug te kijken naar de maand maart van dit jaar.  Gelijk aan het begin van de maand met de roerige staart, zo ongeveer gelijk met de Mestreechter Vastelaovend, begon de zomer van 2011.  Dat leverde een carnaval op die nog nooit iemand had beleefd.  Drie dagen lang een strakblauwe hemel en tienduizenden goed gemutste verkleijders.

De cultuur van het volk kreeg de rest van de maand goed gezelschap.  Veelal met een hoofdletter C geschreven.  De TEFAF maakte van Maastricht weer dik een week lang tot kunststad van de wereld.  Jan des Bouvrie bezocht het Jekerkwartier en Henriëtte Dijkinga showde voor de tweede maal in successie haar exclusieve hoeden in Hotel Apple Park.

Ook voor Thijs Brand, de laatste Brandman van de brouwerij uit Wylré,  was maart een uitstekende maand.  Zijn favoriete eetcafé Sjiek, decennialang een Grolsch veste, switchte naar zijn eigen biermerk.  Uiteraard ging dat gepaard met een klein feestje op een zomerse maartse middag.

Jong Oranje nam een middagje vrijaf voorafgaand aan een wedstrijd tegen Die Junge Mannschaft en bezocht het Vrijthof.
Hoog bezoek kreeg het Theater aan het Vrijthof. Niemand minder dan Bobby McFerrin, een van ’s werelds beste stemvirtuozen, gaf daar voor uiteraard een uitverkocht huis een prachtige performance.  De derde maand van het jaar was inderdaad vooral, om met zijn woorden te spreken,  een tijd van geen zorgen en veel vreugde.

Laurens Bouvrie

Stijn Huijts wordt de nieuwe artistiek directeur van het Bonnefantenmuseum.  Hij wordt de opvolger van Alexander Grevenstein. De 52-jarige Huyts is sinds 2007 directeur van SCHUNCK (Glasplaleis) in Heerlen. Voor die tijd Heer runde hij als directeur het museum Het Domein in Sittard.

De benoeming van Stijn Huijts is tot stand gekomen op voordracht van een internationale Benoemings Advies Commissie bestaande uit Ann Goldstein (directeur Stedelijk Museum, Amsterdam), Benno Tempel (directeur Gemeentemuseum, Den Haag) en Beat Wismer (directeur Museum Kunstpalast, Düsseldorf).

De Heer van Grevenstein is 25 jaar artistiek directeur van het Bonnefantenmuseum geweest en heeft het museum een internationale allure en reputatie gegeven. Hij zal vanaf 1 januari tot zijn pensionering in 2013 aan het museum als adviseur verbonden blijven. De Raad van Toezicht van het Bonnefantenmuseum zegt dat Alexander van Grevenstein een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de erkenning van het museum in binnen- en buitenland.

Peter Noten (Theater aan het Vrijthof): “Vier weken lang zoveel meer dan alleen het Vrijthof ”

Van links naar rechts: Paul Ten Haaf (Centrum management) Marcel Knols (VVV) Harry Rouschop (Mosae Forum)

Geen laagje sneeuw, zelfs geen vorst. Dat was verleden jaar wel anders bij de
opening van Magisch Maastricht. Morgen vindt de officiële opening plaats op het Vrijthof. 

Deze week werd door de betrokkenen in de Prinsenkamer van het stadhuis nog een keer uitleg gegeven over het winterevenement in hartje Maastricht. Waarbij vooral de nadruk werd gelegd dat Magisch Maastricht meer is dan alleen een Kerstmarkt en reuzenrad op het Vrijthof.

Jaap van Royen (l) en Peter Noten (r).

Met bevlogenheid vertellen Peter Noten (Theater aan het Vrijthof) en Jaap van Royen (Intendant Maastrichtse amateurkunsten) over de cultuuragenda van Maastricht Aktueel. “Op het cultuurprogramma van Magisch Maastricht mag de stad best een beetje trots op zijn. De combinatie van amateur- en professionele uitvoeringen is mijns inziens indrukwekkend,” zegt Peter Noten. Jaap van Royen kan dat alleen maar beamen en voegt daaraan toe: “Magisch Maastricht biedt de amateurkunstenaars een prachtige gelegenheid hun performance te laten doen. Van de hoek op de straat tot in het Theater aan het Vrijthof zijn activiteiten gepland.”

De agenda staat inderdaad behoorlijk vol.  Vanaf de eerste dag, gepaard gaand met een feestelijke opening op het Vrijthof tot en met 8 januari staan muziek, toneel en andere kunstuitingen op het programma. Van Amati Kamermuziek tot de Zingende Pòtsvrouwe kan bezocht worden.

Hoofdsponsor van Magisch Maastricht is Mosae Forum.  Het jongste ‘plein’ van de stad heeft veel baat bij de Magisch Maastricht weken. Harry

Magisch Maastricht start vrijdag 2 december dan ook om vier uur op het plein van Mosae Forum. Daar worden pers en genodigden verwelkomd door de organisatie van het evenement, wethouder John Aarts en de winkeliers van Mosae Forum. Het schijnt zo te zijn dat daar ook nog een Mystery Guest ten tonele verschijnt. Om half zes vindt evenwel de grote opening plaats op het Vrijthof.  Daar voeren Close Act en Het Ijstheater, zo belooft Peter Noten, een prachtig openingsspektakel uit.

Wilt u meer weten over Magisch Maastricht. Ga naar de website www.magischmaastricht.nl of klik op de banner van het evenement, te vinden op Maastricht Aktueel.

De elfde van de elfde. Een typisch Limburgse cultuuruiting?

Voor het eerst wordt Limburg historisch, taalkundig en cultureel aan een internationaal wetenschappelijk publiek gepresenteerd.

De Limburgse identiteit bestaat (niet).  Een onderwerp dat het in de kroeg,  bij verjaardagspartijen of andere klatsch gelegenheden altijd goed doet.  Niet zelden uitmondend in discussies die leiden tot grote discrepanties in zienswijze.  Overigens niet alleen aan de Limburgse stehtisch.  De gemiddelde westerling kijft net zo graag over het onderwerp Limbo’s .  De Maastrichtenaar is nog een derde poot die niet onderschat moet worden wat betreft zijn mening over de Limburgse identiteit.  Menig inwoner van nota bene de hoofdstad van provincie ziet dat zijn stad toch vooral als een klein zelfstandig koninkrijkje.  Van 1 tot en met 3 december gaat de wetenschap dieper in op deze materie.  Dan staat “de Limburgse identiteit” centraal tijdens een wetenschappelijk symposium op het Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Sciences in Wassenaar.

Tijdens dit symposium nemen de deelnemers het begrip identiteit kritisch onder de loep. Uitgangspunt: de Limburgse identiteit bestaat niet. Voor het eerst wordt Limburg historisch, taalkundig en cultureel aan een internationaal wetenschappelijk publiek gepresenteerd. Behalve het NIAS (KNAW), zijn ook het Meertens Instituut (KNAW), de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit van Maastricht betrokken.

Het symposium wordt onder andere georganiseerd door Leonie Cornips verbonden aan de Universiteit Maastricht en het Meertens Instituut.  Ze is bijzonder hoogleraar taalcultuur en haar naam verraadt onmiskenbaar Maastrichtse roots.  “Inderdaad.  Mijn opa is van Maastrichtse origine. Zelf ben ik echter in Heerlen geboren.”

Wat komt aan bod tijdens het driedaagse symposium:  “Iemand heeft niet vanzelfsprekend de Nederlandse identiteit als hij of zij Nederlands spreekt, de Nederlandse nationaliteit bezit, kennis heeft van Prinsjesdag of de verjaardag in familiekring viert met taart en blokjes kaas. Iemand heeft ook niet vanzelfsprekend de Limburgse identiteit als hij of zij carnaval viert, Nederlands met een zachte ‘g’ en dialect spreekt. Identiteit is een dynamisch, meervoudig en ambigu resultaat van het voelen, denken en handelen van individuen of groepen.”

In het politieke en publieke debat vindt echter weinig reflectie plaats op het begrip identiteit. Toch doet men in de huidige discussie over bijvoorbeeld Nederland als ‘immigratieland’ maar al te vaak een beroep op ‘de Nederlandse identiteit’ of ‘de Limburgse identiteit’ als iets vanzelfsprekends. Tijdens het symposium gaat men in op de complexiteit en veranderlijkheid van het begrip identiteit.”

Taal en cultuur uit Limburg?

Iemand voelt zich Limburger door het spreken van dialect of door het vieren van carnaval. Limburgers weten precies uit te leggen wat het eigene is aan hun dialect, of waarom hun feesten hun streek uniek maken is een veel gebezigde opvatting volgens de organisatoren. Maar vanuit wetenschappelijk perspectief roept die vanzelfsprekende lokale eigenheid grote vragen op. Veel van de lokaal als uniek ervaren talige en culturele praktijken blijken immers ook ‘bezit van elders’ te zijn. Dialect spreekt men niet alleen in Limburg en ook carnaval wordt boven de rivieren gevierd. De meeste mensen hebben nauwelijks zicht op de omvang van de verspreidingsgebieden van bepaalde praktijken. Duidelijk is wel dat mensen beschikbare talige en culturele elementen van dichtbij of veraf ‘selecteren’, zich deze eigen maken om ze daarna als ‘uniek voor hun gemeenschap’ te bestempelen. Het bestuderen van deze processen biedt inzicht in de wijze waarop identiteitsvorming samenhangt met veranderende politieke, economische, en technologische condities. Vooral in een internationaal grensgebied dat tegelijk een krimpgebied is, kan de politieke dimensie van uitingen van lokale en regionale identiteit beslist niet langer verwaarloosd worden.

Onderzoeksproject

Dit symposium is gekoppeld aan de recente leerstoel “Taalcultuur in Limburg” aan de Universiteit van Maastricht. Deze leerstoel is gefinancierd door de provincie Limburg. Het symposium is onderdeel van een aantal recente initiatieven die allen onderdeel zijn van een meerjarig en breder onderzoeksproject in de provincie Limburg naar het Limburgse ‘eigene’.

Maastrichtenaar Tom Berghmans, percussionist, samen met burgemeester Onno Hoes en partner Albert Verlinde, vlak voor het debuutconcert van Amikejo.

Amikejo! ‘Plaats van grote vriendschap’ in de kunsttaal Esperanto.  Een mooie naam voor een nog mooier project.  Een Limburgs Symfonie Orkest voor – talentvolle – jongeren.  Meer nog.  Een klassiek orkest voor de Euregio.  Na een jaar lang van strenge selecties en intensief repeteren gaven de leden van het orkest hun debuutconcert in het Theater aan het Vrijthof. 

Het orkest gevormd door scholieren van middelbare scholen en jonge studenten kreeg zondagavond de warme aandacht die ze verdienen.  In deze tijd van snel, veel en weinig sympathie voor cultuur geeft Amikejo een signaal af dat volledig indruist tegen de communis opinio. Dat is voor Maastricht en de Euregio een belangrijk signaal.  Op weg naar 2018 zijn dit soort initiatieven onontbeerlijk om succesvol te zijn.

De meisjes en jongens van Amikejo gedirigeerd door de een jonge Fin, die heet zoals een Fin moet heten, Jussi Jaatinen, gaven een mooi concert.  Opvallend Oost-Europees getint, met werken van Sergei Prokofiev en Tsjaikovski en de balletsuite The Red Poppy.  Een muziekstuk van Reinhold Glière dat wordt beschouwd als het eerste Sovjet Unie ballet met een revolutionair onderwerp.

Een bijna uitdagende keuze.  Amikejo moet nog opletten niet te worden gezien als een opruiend linkse hobby orkest!.  Alle gekheid op een stokje.  Het publiek genoot. De voorzitter van het bestuur van het orkest Fernand Jadoul minimaal net zo veel.  Amikejo verdient de steun van alle muziekliefhebbers.  Dat maakte Isidor ten Hooven vlak voor het concert ook nog maar eens duidelijk.  De VWO student,  zelf allerhande muziekinstrumenten spelend, is zowel een liefhebber van klassiek als van het betere rockwerk.  Hij verdiepte zich in de werken die zondagavond werden gespeeld.  Een cultuurliefhebber in de breedste zin van het woord.  In een regio die door cultuur en sociale cohesie al decennia lang een Plaats van Grote Vriendschap is.  Niet slim om daar rigoureus op te gaan bezuinigen.

Wie zegt dat in Maastricht niets te doen is mag een keer met Maastricht Aktueel een weekendje meefietsen.  Dan merkt u snel dat in de stad voor elk wat wils en in vele opzichten grenzeloos veel te beleven valt.

Maastricht Aktueel fietste op de prachtige laatste zondag van oktober 2011  van hot naar haar.  Met plezier maar niet geheel okselfris.  Daar zorgde de zwoele temperaturen wel voor.  De zondagse klus is nog niet helemaal geklaard.  Vanavond staat nog een bezoekje aan het Theater aan het Vrijthof op het programma.  Daar vindt het eerste concert plaats van het Limburgse jongeren symfonie orkest Amikejo plaats.  Een heuse première met rode loper en als eregasten burgemeester Onno Hoes en zijn echtgenoot Albert Verlinde.

Beide heren komt u overigens nog twee keer tegen in de komende reportages van Maastricht Aktueel.  Rond noen vond op de begraafplaats Tongerseweg de Allerheiligen en Allerzielen herdenking plaats.  Een immer met alle egards omgeven herdenking aan allen die het heden voor het eeuwige hebben ingeruild. Niet in het laatst aan hen die hun leven gaven voor onze vrijheid.  Traditiegetrouw zijn hierbij het voltallige college en de leden van de gemeenteraad bij aanwezig.

Niet veel later zag Maastricht Aktueel een glunderende 70-jarige Chrit Rousseau.  De bekendste – levende – Maastrichtse kunstschilder opende in de Dominikanenkerk,  waar boekenhandel Selexyz zetelt, een tentoonstelling. Niet zomaar een overzichtstentoonstelling.  Een vernissage  omgeven door zeventig keer Chrit Rousseau als clown.  Een waar monnikenwerk.  Gewaardeerd door honderden mensen die aanwezig waren bij dit gebeuren.  Niet geheel toevallig in de boekhandel. Want en passant presenteerde de Maastrichtenaar ook nog eens een boek met onder andere tekst van oud-burgemeester Philip Houben.  In het boek nog eens een keer de 70  clownszelfportretten prachtig weergegeven.  Dat dit boek Met een lach en een Traan heet is dan niet meer dan logisch.

Chrit Rousseau en zijn vrouw Fietje en twee kleinkinderen van de kunstschilder

Gaat dit alles inmiddels uw voorstellingsvermogen te boven.  Dan doen we er nog graag een schepje bovenop.  In de Bonbonnière is het vandaag en maandag feest voor de foto freaks.  Daar vindt de tweede editie plaats van Imagination.  Een internationale conferentie met zeer professionele workshops voor de vakfotograaf en de betere hobbyist.   Imagination haalt het beste op het gebied van fotografie naar Maastricht.  Zo kregen de aanwezigen een kijkje in de keuken van topfotografen Arther Mebius en Jou Buissink.

Tot slot ging Maastricht Aktueel voor de kers op de zondagse taart naar de kelder van het Theater aan het Vrijthof.   Daarover later meer, veel meer.  Thei Dols en Amanda Sauerkraut behoeven voor velen geen aankondiging meer.  Café Chantant voor jong Talentbinnenkort ook niet meer.  Prachtig zondags vertier met tegelijkertijd een kans voor jong Maastrichts talent.  Zoals Charlotte Fisser.  Een spreekwoordelijk twee turven hoog vrouwelijk schepsel.  Eenmaal op de bühne groeit dit talent uit tot een

Topfotograaf Joe Buissink geeft een workshop in de Bonbonnière

diva avant la lettre.  Overdrijft Maastricht Aktueel hier een beetje?  Aan de reactie van het publiek te horen is het eerder een understatement.  Alleen weet de grote showbizzwereld het nog niet.  Wie weet gaat Albert Verlinde daar wel verandering in brengen.  Hij zat immers met eega Onno op de eerste rang en genoot zichtbaar van Fisser.

Nu alvast enkele foto’s van een zondagje Maastricht.  En zoals u gewend bent de komende 24 uur nog veel meer in beeld van weekends Maastricht.

Charlotte Fisser gaf zingend een visitekaartje af aan Albert Verlinde

Maastrichtse celeb Amanda Sauerkraut, samen met Tei Dols ancher(wo)man van het Café Chantant voor jong Maastrichts talent kort in gesprek met toeschouwer Albert Verlinde