Een zucht van verlichting ging door mij heen toen Story bekend maakte dat het huwelijk van Onno Hoes en Albert Verlinde gered was.  Zondag sprak onze burgemeester nog in het Centre Ceramique de woorden die vooral door pas ontslagen voetbaltrainers gebruikt worden:  “ Wanneer je houdbaarheidsdatum voorbij is moet je opstappen.” Ik begrijp nu pas waarom hij dat met zoveel ‘leidenschaft’ zei.  Zowel als burgemeester van de stad die hij inmiddels zo lief heeft en als echtgenoot van zijn dierbare Albert gaat hij nog jarenlang zijn mannetje staan.  Dat doet mij deugd voor hem en hem  en voor de stad Maastricht. Die twie doen het namelijk prima  hier in ons provinciestadje.  Ja u leest het goed. P R O V I N C I E S T A D J E.  In het gesprek dat Onno Hoes zondagmiddag, tijdens de eerste “Sphinx Gesprekken” geleid door een superbe gespreksleider Felix Meurders, met Maastrichtse inwoners voerde kon ik niet anders dan die conclusie trekken.  Angst en achterdocht voor een stad in ontwikkeling zit diep ingebakken.  Te veel winkels die te veel toeristen naar de stad trekken, te veel verkeer, te veel coffeeshops, te veel tunnels en de nieuwste rage: te veel Duitse studenten. Met andere woorden: Maastricht is niet meer van de Maastrichtenaar.  Ik zag en hoorde vooral een zelfverzekerde burgemeester antwoorden.  Weliswaar beleefd en waar nodig gepolijst liet hij weten dat men wel moet beseffen dat we in een stad wonen. En in een stad beweegt. Het liefst vooruit. Sterker nog dat is een must.  Hij zei het niet, ik wel:  menig Maastrichtenaar wil in zijn stad vooral niks.  Oké, ik chargeer.  Carnaval en de stadsprocessie leidt tot weinig discussie. Waar iedereen die een beetje besef heeft dat een stad die krimpt geen toekomst ziet, wil een niet onaanzienlijk deel van de Sjengcity burgerij het liefst terug naar de tijd dat we Oonder Us waren.  Die pagina is niet voor niets de meest populaire rubriek van Stadskrant De Ster.

Waar de Story overigens niet over schreef en zelfs nog niet in Arie’s Confettie aan de orde kwam: de zware relatiecrisis tussen de Maastrichtse ministers Maxime Verhagen en Gerd Leers.   Verhagen liet deze week zijn partijgenoot als een baksteen vallen. Dee inmiddels oets vaan us kreeg geen millimeter rugdekking van zijn partijgenoot toen hij door Wilders tot de orde werd geroepen omdat Leers iets positiefs over immigratie had laten optekenen.  Genadeloos hard speelde Verhagen het spel  om PvdA coalitiegenoten als halfzachte eitjes en onbetrouwbare schepselen neer te zetten. Naar gedoogpartner PVV en diens leider buigt hij als een onderdanig kamermeisje in een duur New Yorks hotel naar een man die in Inspector Clouseau Engels naar zijn specialiteiten vraagt.  Erger nog.  Weet Gerd Leers eindelijk een keer het thema immigratie met iets positiefs op de agenda te zetten, wordt hij door zijn eigen partijgenoot gesommeerd De Grote Angstleider te bellen om te zeggen dat hij dit allemaal niet zo bedoeld had.  Ik wacht – met smacht –  dat Gerd Leers tegen Verhagen zegt: Doe eens normaal man!

Veertig jaar in dienst bij dezelfde broodheer.  Dat is heden ten dagen geen vanzelfsprekendheid.  Laat staan dat een echtpaar bij een werkgever tegelijk dit jubileum viert.   Dit unicum vierde evenwel  Ies en Harry Alken vrijdag negen september in de hal van het stadhuis van Maastricht.  Op nog geen steenworp afstand van het secretariaat van de burgemeester, waar Ies Alken in de veertig jaar die ze voor de Gemeente Maastricht werkt,  kwam het ambtenarenkoppel bijna handen te kort om alle felicitaties in ontvangst te nemen.  Burgemeester Onno Hoes merkte terecht op dat het een receptie leek na de installatie van een nieuwe burgemeester……  of van een die vertrekt.  Het was een drukte van belang. 

Harry Alken, teamleider Stadsbeheer in zijn woonplaats en energiek lid van De Knoevel (een stichting die verwendagen organiseert voor gezinnen die te maken hebben met een langdurig ziek kind) heeft vanuit zijn werk en vrijwilligerswerk in al die jaren al een aardige kennissenkring weten op te bouwen.

Zijn vrouw Ies, steun en toeverlaat van maar liefst vijf burgemeesters,  was ondanks alle ervaring die nu eenmaal rondom het team van een burgemeester valt waar te nemen, zichtbaar prettig onder de indruk. De rij mensen die het echtpaar Alken de hand wilde schudden leek bijna oneindig ; de cadeaus bleven zich opstapelen.  Een van de vrachtauto’s van Stadsbeheer zou er aardig mee gevuld kunnen worden.

Vijf burgemeesters diende Ies Alken.  Fons Baeten, Philip Houben, Gerd Leers, Jan Mans en sinds 2010 Onno Hoes.  Vijf verschillende karakters, vijf verschillende manieren van werken.  Vooral dient niet vergeten te worden dat de dynamiek van het burgemeesterschap anno nu van een totaal andere orde is dan in haar beginperiode. Laat staan de media-aandacht die de twee laatste burgemeesters,  Gerd Leers en Onno Hoes, met zich meebrengen.  Voor Ies Alken vooral reden om in de loop der jaren nog meer te groeien in haar rol als de perfecte secretaresse.

De dank voor beide jubilarissen was vrijdag dan ook groot.  Van hoog tot laag, van bekend tot onbekend togen honderden naar het stadhuis om dit uniek jubileum extra luister bij te zetten.

De 54ste editie van de Heiligdomsvaart sloot zondagmiddag af met een tweede Ommegang. De publieke belangstelling was nagenoeg even groot als de eerste editie die zondag 3 juli plaatsvond. Onder de aanwezigen ook oud-burgemeester van Maastricht en tegenwoordig minister voor Immigratie en Asiel, Gerd Leers. Tijdens een kleine dankdienst, direct na afloop van de Ommegang, kreeg bisschop Wiertz van Roermond uit handen van deken Mathieu Hanneman de erepenning van de  Sint Servaasbasiliek uitgereikt.

Maastricht Aktueel volgde ook de laatste dag van het 7-jaarlijkse religieuze feest . Later pakken we, zoals u gewend van ons bent, uit met een uitgebreid fotoverslag. Nu alvast een kleine impressie.

Eerste gefilmde interview Maastricht Aktueel te zien via YouTube

Statenlid Genoveef Leers vooral actief in het veld van zorg en sociaal welzijn

Genoveef Leers zoals veel mensen in de wijken en buurten haar kennen. Als vrijwilliger. Samen met sterkok Hans van Wolde in het buurthuis van het Witte Vrouwenveld actief voor Resto van Harte.

Genoveef en Gerd Leers samen met de leden van Ziesjoem op het podium tijdens het Adieu Gerd Leers op de Markt

De Provinciale Statenverkiezingen naderen met rasse schreden. Volgende week woensdag, 2 maart, bepalen de kiezers de samenstelling van de Eerste Kamer in Den Haag en door wie de provincies worden geregeerd. In Limburg kijkt men vooral met spanning uit naar de positie van het CDA.  Genoveef Leers – Poelmans staat op de derde plaats van de kieslijst  van de christendemocraten.  Maastricht Aktueel sprak met haar en echtgenoot Gerd Leers, minister van immigratie en asielzaken.

Acht jaar lang werd haar leven voornamelijk bepaald door de functie van haar man. Gerd Leers, van 2002 tot en met januari 2010 burgemeester van Maastricht, stond bijna dagelijks in de schijnwerpers.  Niet alleen lokaal.  De eerste burger van de Limburgse hoofdstad werd een BN’er.  Genoveef Leers schikte zich in een dienende rol.  Een functie die zij ook het liefst politiek bezet.  Vier jaar geleden nam zij voor het CDA deel aan de Provinciale Statenverkiezingen. Dat wilde ze graag;  mits ze zorg en andere sociale portefeuilles mocht dienen.  Al jarenlang is zij namelijk zeer actief in tal van verenigingen, stichtingen en instellingen dat zich bekommert over het wel en wee van hen die het niet makkelijke hebben in de samenleving.  Haar werk doet zij het liefst in het veld zelf.  Niet de meest gebruikelijke manier voor een Statenlid.  Bij de aanstaande verkiezingen staat de van huis uit psychologe op de derde plaats van haar partij.  Een mooie positie voor iemand die het werk het liefst in de luwte uitvoert, ver weg van microfoons en camera’s. Maastricht Aktueel verzocht haar toch als een van de Maastrichtse kandidaten een keer uit de schaduw te treden.  En indien ja, graag met Gerd Leers er bij.  Het leverde een dubbel ja op.  De minister van Immigratie en Asiel wil namelijk dolgraag een keer iets terugdoen voor zijn vrouw:  “Zij verdient het.  Zij werkt keihard voor hen die het moeilijk hebben.  En dit is voor mij de gelegenheid om dat uit de dragen”.

In een openhartig en warm interview bij Genoveef en Gerd Leers thuis praten zij over hun huidige lat-relatie; gaan we met ze terug naar verleden jaar januari, naar de avond dat Gerd Leers aftrad als burgemeester van Maastricht;  de warmte die nog steeds wordt ontvangen van de inwoners van Maastricht;  maatschappelijk verantwoord politiek bedrijven in de Provinciale Staten; en de vraag aan Gerd Leers waarom mensen op zijn eega moeten stemmen.

Kijk naar het eerste gefilmde interview van Maastricht Aktueel op ons

YouTube kanaal en klik op :  http://www.youtube.com/watch?v=ELKqbFXY-H0

Kunstenaar Jack Vreeke met Struys eigenaar en initiatiefnemer Henri Hochstenbag mogen 'gruuts'zijn op het Vastelaovends Panorama

In samenwerking met Guy van Grinsven van StudioPress brengt Maastricht Aktueel een exclusieve reportage van de opening van het carnavalskunstwerk in café In den Ouden Vogelstruys.  Het werk gemaakt door Jack Vreeke werd vanochtend onder grote belangstelling onthuld door burgemeester Onno Hoes en Prins Maurice d’n Ierste.  Het panorama van 65 vierkante meter is tot en met aswoensdag in De Hoeskamer vaan Mestreech te bewonderen.

De onthulling leverde nog een primeur op voor het café, zelfs voor de stad.  Drie

De stemming zat er goed in bij de Struys. Zowel bij de aanstaande machthebber over de stad Maastricht, Maurice d'n Ierste, als burgemeester Onno Hoes en zijn partner Albert Verlinde

voormalige burgemeesters van Maastricht, Philip Houben, Gerd Leers en Jan Mans, gingen in op de uitnodiging gestuurd door de Stichting Struys aon de Moer.  Net zoals dat ook de huidige burgemeester van Maastricht, Onno Hoes, deed. Voor veel fotografen en cameraploegen aanleiding om dit samenzijn vast te leggen.

Geniet mee van de reportage gemaakt door Guy van Grinsven van StudioPress en MaastrichtAktueel.

Luisterend naar de stadsvertellers Jan Janssen en Rob Meurders wordt het panarama van Jack Vreeke paneel per paneel onthuld in een aardedonkere Struys.

De oe's en aa's en 'oh jao' en 'loer hum' waren niet van de lucht.

Onder grote belangstelling van zowel publiek als pers is vanochtend het lang verwachte carnavalspanorama in café In den Ouden Vogelstruys onthuld.  De Hoeskamer vaan Mestreech is tot en met Asselegoonsdag de VastelaovendsKunsKamer van de stad.  Burgemeester Onno Hoes, Prins Maurice d’n Ierste en initiatiefnemer en eigenaar van een van de bekendste cafés van Nederland zette het werk van Jack Vreeke, met een druk op een rode knop,  in de schijnwerpers.

Iedereen , maar ook iedereen die vanochtend het kunstwerk van Jack Vreeke voor het eerste aanschouwde, ondersteund door een sprankelend verhaal gemaakt en uitgesproken door de stadsvertellers Jan Janssen en Rob Meurders, liep over van enthousiasme.  Zo ook de vier mannen die de afgelopen kwart eeuw vanuit het stadhuis over Maastricht regeerden. Philip Houben, Gerd Leers, Jan Mans en de tegenwoordige eerste burger van de stad Onno Hoes gaven alle acte de presence om bij deze

Nog nooit eerder vertoond in Maastricht. De vier burgemeesters van de afgelopen 25 jaar op één foto. Van links naar rechts: Onno Hoes, Gerd Leers, Philip Houben, Jack Vreeke, Jan Mans en Prins Maurice d'n Ierste.

V

bijzondere ochtend aanwezig te zijn.  Dat leverde vooral voor de fotografen en cameramensen een paar unieke momenten op.  Maar ook ander coryfeeën die op een of andere manier iets met de stad, het kunstwerk en/of met carnaval van doen hebben, waren prominent aanwezig.  Maria van der Hoeven, Beppie Kraft, Joop Braakhekke, Louis van den Bongaert, Math d’n Ingel, De Clochards en al die anderen vroegen zich niet af Boe dat Fieske was.  Ze wisten waar ze moesten zijn:  in café In den Ouden Vogelstruys.

Na 22 jaar te hebben genoten van het prachtige carnavalswerk van Chrit Rousseau is het de

Met een druk op de knop onthullen burgmeester Onno Hoes en Prins Maurice d'n Ierste het gehele werk van Jack Vreeke

kunstenaar uit Weert geluk Roussau’s werk, met zijn typische warme kleuren en een stijl uit duizenden te herkennen, te evenaren.  Geheel anders zowel in kleurklanken als techniek, evenwel met precies dezelfde intenties als Rousseau, heeft Vreeke de stad Maastricht een carnavalskunstwerk geleverd dat voor vele inwoners als een feest van herkenning zal worden gezien.  Niet alleen door de figuren op het 65 vierkante meter grote werk te identificeren.  Ook de sfeer en de typische Maastrichte carnavalstrekjes en de daarbij behorende humor komen prachtig tot uitdrukking.

Wie anders dan de Stadsverteller Jan Janssen en Rob Meurders zorgden voor het verhaal achter het carnavalspanorama. Als twee aangevers bij een Middeleeuws wagenspel,a la Marieke van Nimwegen, met een keur aan de mooiste Mestreechse woorden ooit, maakten zij het werk van Jack Vreeken bijna tot een perpetuum mobile.  D’n Ingel vaan Mestreech in duikvlucht boven de carnavalsvierders,  De trommels van sambaband Segura dreunden door het café.   De geur van de Clochards drong door in de neusgaten en De Zate Herremenie kleurrijker dan ooit speelde ook valser dan ooit.

De 'oude' en de 'nieuwe' meester van het carnavalspanorama van café In den Ouden Vogelstruys. Na 22 jaar kunst van Rousseau (r) wordt het café nu gesierd door 65 vierkante meter carnaval van Jack Vreeke.

Chrit Roussau’s werk wordt, zoals Onno Hoes zo treffend zei,  door

Albert Verlinde interviewt voor TV Maastricht de vier burgemeesters, Philip Houben, Gerd Leers, Jan Mans en zijn echtgenoot Onno Hoes

Stichting Struys aon de Moer, voor de eeuwigheid bewaard.  Zoals alles dat Maastricht lief heeft niet bestemd is voor een of twee generaties. Het toen van Maastricht leeft voort in het heden, een van de krachten die de stad zo uniek maakt.

De komende elf, of wordt het 22 jaar?,  is het Jack Vreeke’s werk en de figuren en sferen die de Maastrichtse carnaval op 65 vierkante meter tot een Masterpiece maakt.

Met dank aan Guy van Grinsven van Studio Press die exclusief voor Maastricht Aktueel een fotobijdrage leverde.  (Foto’s zijn eigendom van Guy van Grinsven en mogen niet door derden worden gebruikt).

In de komende berichten op Maastricht Aktueel:  Twee exclusieve fotoreportages van de onthulling van het carnavalspanorama van Jack Vreeke.  Een rapportage van Guy van Grinsven van Studio Press en uitgever van het style magazine:  NIVEAU en een van Maastricht Aktueel zelf.  Later vanavond kunt u ook nog plaatjes kijken van het fantastische Prinsebal dat gisterenavond in hotel Crowne Plaza werd gehouden.

Chrit Rousseau vertelt over de figuren van zijn werk. Han Scheuerman van Stichting Struys aon de Moer tekent zijn verhalen op. De stichting geeft een boekje uit over 22 jaar Rousseau in de Struys en het nieuwe werk van Jack Vreeke

Aanstaande zondag is het zover. Na 22 jaar prachtige carnavalskunst van Chrit Rousseau in café In den Ouden Vogelstruys wordt de opvolger, het carnavalspanorama  van Jack Vreeke, onthuld. Het officiële gebeuren kent ook nog eens een uniek samenzijn van de laatste vier burgemeesters van de stad Maastricht.

Om elf over elf, zondag 20 februari, onthullen

Henri Hochstenbag van de Struys en Jack Vreeke afgelopen zomer, vlak na de ondertekening van de opdracht het 65 vierkante meter carnavalspanorama te gaan schilderen.

burgemeester Onno Hoes en Prins Maurice d’n Ierste in café In den Ouden Vogelstruys het 65 vierkante meter grote carnavalspanorama van de Weertenaar Jack Vreke.  Ook oud-burgemeesters Philip Houben, Gerd Leers en Jan Mans geven acte de presence deze ochtend.  Stadsvertellers Jan Janssen en Rob Meurders introduceren het schilderij dat een ode is aan de Maastrichtse Vastelaovend en vooral de vastelaovendvierders.

Vanaf half twee zondagmiddag is de Struys weer ‘normaal’ geopend en kan het werk van Jack Vreke door het ‘Vollek vaan Mestreech’ worden bewonderd.

Philip Houben (1985-2002), Gerd Leers (2002-2010), Jan Mans (2010) en Onno Hoes (2010- heden).  Vier burgemeesters van Maastricht van de afgelopen 25 jaar. Allen van de partij bij het onthullen van Vreeke’s carnavalspanorama.

In aanloop naar de verkiezingen bezoekt Jan Peter Balkenende het Witte Vrouwenveld. Nog vol vertrouwen dat een vijfde kabinet met zijn naam een kwestie van geduld is.  Gerd Leers, inmiddels gewezen burgemeester van de stad, is ook van de partij en geeft in WVV het eerste signaal af niet afkerig te zijn van een post in een nieuw kabinet.  Guido Wevers moet met veel plezier en optimisme in de maand juni hebben geconstateerd dat Maastricht bruist van de culturele activiteiten.  Van Manus van Alles,  ook in het Witte Vrouwenveld,  tot de inmiddels prestigieuze Fashion Clash zorgen op allerlei gebied voor leven in de culturele brouwerij.  Maastricht organiseert zelfs een heus schuttersfeest. Op de voetbalvelden van Itteren is het onder zeer warme omstandigheden een komen en gaan van schutterijen.

Maart en april 2010.  Gerd Leers is vertrokken en de PvdA krijgt de rekening gepresenteerd tijdens de gemeenteraadsverkiezingen.  Het buitenleven neemt weer zijn aanvang en de Onze Lieve Vrouwenkerk krijgt zijn torenspits weer terug.  Op straat wordt weer gevoetbald en alles lijkt er op dat Job Cohen de nieuwe premier van Nederland gaat worden. Jean Jacobs en Wim Hazeu nemen afscheid als wethouders en ook in de gemeenteraad zijn tal van mutaties van toepassing.  Het project Mergelweg autovrij krijgt van het begin af aan te maken met burgerlijke ongehoorzaamheid van met name Belgen.  En uiteraard is er altijd weer tijd voor ‘wielrenners’  te kijken.  De Schleckjes, Gesink en Cunego op de Markt. Het blijft een mooi gezicht.

De meest besproken Maastrichtenaar van het jaar 2010 is ongetwijfeld Gerd Leers.  Zijn aftreden als burgemeester van Maastricht,  het afscheid op de Markt en zijn ministerschap met de portefeuilles Immigratie en Integratie in kabinet Rutte I gaven en geven stof tot discussie.  Van stadhuis tot in de kroegen in de stad valt nog steeds met regelmaat zijn naam.  Afgelopen zaterdag was hij te gast in de hoeskamer vaan Mestreech, café In den Ouden Vogelstruys.  Het inmiddels beruchte heiligenbeeld naar zijn gelijkenis gemaakt om mee te dragen tijdens de Boonte Störrem 2010 kreeg daar zijn eindbestemming.  Initiator Bert Jorritsma:  “Heer is weer toes”.

Het Heiligenbeeld van Gerd Leers, dat met carnaval 2010 voor zoveel hilariteit zorgde, staat inmiddels boven de bar van Maastrichts oudste café.  Dat levert inmiddels hier en daar negatieve commentaren op.  Dubbel vreemd.  Ten eerste omdat vele mensen de kern van de carnavalsgrap,  bedacht door Camiel Wolfs, uitgewerkt door kunstenares Ellen Eyck en uitgevoerd door de bedenker zelf en zijn kompanen Bert Jorritsma en Werner Eussen, volledig kwijt zijn geraakt. Vervolgens niet zo vreemd dat Leers als BM’er nu dagelijks terug te vinden is in het café aan het Vrijthof.  Het enige verschil is dat hij niet kunstig is vastgelegd op foto of schilderij zoals zoveel andere markante inwoners van de Limburgse hoofdstad, maar als beeld.

Het gaat echter vooral om  het verhaal van de docenten aan de Hogeschool Zuyd en erkende vastelaovendsvierder in het Maastrichtse.  “In ons team aan de Hogeschool Zuyd zijn we graag actief om hier en daar iets ludieks te bedenken.  Een meer uitgelezen mogelijkheid dan met carnaval bestaat in onze contreien toch niet.  En het aftreden van Gerd Leers nog vers in het geheugen was voor ons een kwestie van nu of nooit.”

Net zoals Sint Servaas en alle andere heiligen ging Gerd Leers dus door de stad in een grote optocht. Alleen in dit geval niet tijdens een processie.  De huidige minister van Immigratie en Integratie toornde tijdens de Carnaval boven het vollek vaan Mestreech uit.  “Met milde spot droegen we hem enerzijds op handen en anderzijds de stad uit. Dat was toch ook op dat moment wel een beetje het beeld van Gerd Leers om het maar eens zo te zeggen. De knipoog was voor velen op dat moment wel duidelijk. Later vervaagde dat blijkbaar. Jammer want Gerd Leers zelf begreep zelf heel goed dat we hem zowel een compliment gaven en tegelijkertijd, zoals het betaamt tijdens de Vastelaovend,  op de hak namen.  Jammer dat dan een paar mensen daar een lading aan willen geven die totaal niet aan de orde is.”

Zaterdagmiddag kwam het in ieder geval tot een prachtige speech van Bert Jorritsma en zag Maastricht weer eens Gerd Leers terug.  Met veel humor wist de Hogeschool Zuyd docent uit te leggen hoe het zo gekomen is dat Leers nu boven de bar ‘zweeft’ in de Struys.  “Wat doe je na de carnaval met zo een beeld.  Weliswaar gemaakt door een heuse kunstenares.  Maar het ging toch vooral om de lol. En die hadden we volop gehad. Het aantal foto’s dat we kregen op het speciaal gemaakte e-mailadres sintgerardus@hotmail.com waren talloos.  Maar middernacht dinsdag moet je met goed fatsoen van je carnavalsspullen af.  Met d’n Heilige Leers wilde we toch wel een beetje respectvol opgaan.  Niet zo maar bij het oud vuil zetten.  Op een vlot de Maas af was onze eerste gedachte. Maar voor je het weet strandt dat al bij de sluis van Borgharen.  Dan ben je hem nog niet kwijt. Het carnavalsmuseum in Venlo dachten we ook nog even aan.  Evenwel. Venlo en Maastricht dat is toch de Rotterdam – Amsterdam zuid controverse.  Tja en Leers in het donker van een kelder zetten kwam ook niet door de ballotagecommissie. “  Via omwegen en hulp van derden kwam men in contact met Henri Hochstenbag van de Struys.  Deze weer veel gevoel voor Maastrichts sentiment en een neusje voor historisch perspectief liet zonder dralen weten:  “Zet ‘m mèr beij us boven de bar. Daan zuut heer eederen daag ’t vollek dat heer gedeend heet.”

En was het alleen nog een kwestie van een datum prikken in de overvolle agenda van de minister om hem zijn eigen heiligenbeeld te laten onthullen. En dat alles in een overvol café aan het Vrijthof.  Met een zeer relaxte minister die erg in zijn nopjes leek te zijn om weer eens acte de présence te geven in de stad waar hij vanaf nu als een heilige waakt over de hoeskamer vaan Mestreech.