De presentatie van de Miljoenennota is landelijk met heel veel scepsis en vooral vraagtekens ontvangen. Jean Jacobs, wethouder van Financiën, reageerde niet veel anders dan de gemiddelde landelijke politicus.  “Ik hou mijn hart vast”, was zijn eerste reactie.

“Vanmiddag hebben de gemeentelijke begroting in concept afgekaart. Daarin hebben we al ruimschoots rekening gehouden met de negatieve ingrepen die we vanuit de landelijke politiek mogen verwachten. De troonrede was op velerlei gebied erg onduidelijk. Wat ik wel uit de woorden van Hare Majesteit begreep is dat op het gebieden die ons als stad direct raken, zoals het Gemeentefonds en een aantal individuele posten twintig procent moet worden bezuinigd. Ik hou mijn hart vast als dat bewaarheid wordt en in de praktijk moet worden omgezet. Voor nu is het echter eerst afwachten tot we alle details in handen hebben. Maar dat we op verschillende manieren het mes moeten gaan hanteren is wel meer dan duidelijk” aldus een bezorgde wethouder Jean Jacobs.”

Op zondag 13 september zal Toneelgroep Maastricht zich tijdens Het Parcours (de uitmarkt in Maastricht) voor het eerst aan het publiek presenteren.
Om 12.00 uur zal Jean Jacobs, wethouder cultuur van de gemeente Maastricht, op Plein 1992 het  nieuwe logo onthullen en het eerste exemplaar van de seizoensbrochure van het gezelschap in ontvangst nemen.

Jean Jacobs

Het Struyskommitee hield vanmiddag haar jaarlijkse persconferentie. Zoals te doen gebruikelijk nodigde het bestuur een gastspreker uit.  Op de zeer druk bezochte bijeenkomst in het NH Hotel sprak ditmaal Jean Jacobs,  wethouder van onder andere cultuur en financiën,  de aanwezigen toe. 

Het Preuvenemint kiest ieder jaar een thema dat als een rode draad door het evenement moet lopen  Dit jaar is dat Nostalgisch Tafelen.  Jean Jacobs sloot in zijn speech naadloos op dit thema. Met dien verstande dat tafelen dient te worden vervangen door organiseren.  Bijna melancholisch klonk in de wethouders stem door dat hij worstelt hoe in de nabije toekomst verder met Maastricht als evenementenstad.  Enerzijds kan de stad niet meer zonder, terwijl  vanuit allerlei hoeken uit de samenleving wordt geroepen om minder. Daarnaast speelt het thema veiligheid een steeds grotere rol in de samenleving.  Geen enkel centrumevenement kan nog worden georganiseerd zonder vele maatregelen om de veiligheid van deelnemers, bezoekers en bewoners te garanderen.  Tevens laat Jacobs duidelijk weten dat alleen kwaliteit de tand des tijds zal doorstaan.  Hierbij ontkwam hij er niet aan, midden in de zomer tijdens zijn gastrol bij het Preuvenemint, veelvuldig Winterland als “worstelitem” te gebruiken in de evenementensfeer.

Jacobs weet zeer wel dat Winterland niet meer weg te denken valt als Maastrichts evenement.  Maar bij deze gelegenheid,  waarbij hij trouwens organisaties als de Ronde van Wolder, André Rieu, het Preuvenemint en De Sjeng Kraft Kompenei de loftrompet toesteekt, laat hij nogmaals weten dat op welke manier dan ook Winterland in de nabije toekomst op het gebied van kwaliteit, diversiteit, locatie en duur een totaal ander beeld moet gaan geven.  Het is in deze makkelijk om te zeggen dat Jean Jacobs en Winterland een slechte verhouding hebben en dat hij ieder moment of gelegenheid gebruikt om de organisatie van Winterland te bekritiseren.  Objectief gezien moet namelijk worden vastgesteld dat de stad kraakt en piept onder de druk van de vele evenementen.  Toevalligerwijs is Winterland een schoolvoorbeeld van een gebeuren dat enorm lang duurt, voor zeel veel verkeersdrukte zorgt en niet bepaald uitblinkt op het gebied van waar Maastricht voor wil staan:  Kwaltiteit, Allure en Internationaal.  Iedereen die Winterland lief heeft moet daarom bij de kritiek van het gemeentebestuur niet gelijk gaan steigeren maar proberen mee te denken hoe Winterland in de komende jaren mee kan groeien in een proces die past bij het doel dat Maastricht voor ogen heeft.

 Laurens Bouvrie.