
Volg Margo de Kock en sms de Kerstboom bij Mosae Forum roodgloeiend!
“If you change the way you look at things, the things you look at change”. Een prachtige uitspraak die ik de afgelopen weken, in verschillende vormen en bewoordingen, steeds weer tegenkom.
Ik heb net de kerstboom opgetuigd en uit de speakers klinken stemmige Christmas carols van Frank Sinatra. Met een glaasje wijn in de hand denk ik aan de ouders die op dit moment in ons Huis logeren. Het zijn extra moeilijke dagen voor onze gasten, deze tijd vol sfeer en licht en versiering.
Niet in de laatste plaats omdat het ons allemaal steeds zo wordt “opgelegd”, al die beelden van hoe het zou moeten zijn. We worden overspoeld met reclames van lachende families aan een goedgevulde kersttafel, vrolijk spelende kinderen bij de Kerstboom waaronder glimmende pakjes al liggen te wachten, vrienden die speels met elkaar door de sneeuw rollen, knetterende haardvuren en perfect ingerichte huiskamers. En we geloven vervolgens allemaal dat het wáár is: dat het zó moet zijn, dat dít Kerstmis is. Maar de realiteit is (laten we eerlijk zijn) in verreweg de meeste gevallen echt heel anders. Armoede, familieruzies, eenzaamheid, ziekte maken dat Kerstmis er voor veel mensen heel anders uitziet. Zo ook voor de gezinnen in ons Huis.
Elk jaar moeten we weer even goed nadenken over het moment waarop we het Huis in Kerstsfeer gaan brengen. Je wilt niet te vroeg zijn en mensen onnodig confronteren met die feestelijke periode, maar we willen ook niet ontkennen dat het bijna Kerstmis is. En daarom versieren we het Huis niet al op zes december met bomen en ballen, maar wachten we op het “juiste” moment. Toen ik afgelopen week aan een pappa in Huis vroeg of dit het juiste moment was, zei hij: “Weet je, we zitten hier nu tóch, maak het dan ook maar gezellig!”
Et voila: Dát is de waarheid. Je kunt niets veranderen aan je situatie, dingen overkomen je. Dat je kind ernstig ziek is en je Kerstmis noodgedwongen moet doorbrengen in een Ronald McDonald Huis, daar heb je helaas geen controle over en ook geen invloed op. Maar je hebt wél een keuze in hoe je daar vervolgens mee om wilt gaan. Blijf je verlangen naar het ideale maar oh zo irreële plaatje van “hoe het zou moeten zijn” of leef je met dat wat er echt is? En maak je daar het beste van? Er zit een enorme vrijheid in die laatste keuze. Het geeft je de ruimte om de “leugen” los te laten en de waarheid te omarmen. En weet je wat? Daar hoef je niet eens voor in een Ronald McDonald Huis te logeren.
Laten we het dit jaar eens anders doen. Laten we kijken naar wat we hebben en niet naar wat we missen. En laten we deze dagen gebruiken om er eens ECHT voor een ander te zijn. Vertel je dierbaren wat ze voor je betekenen. Breng je Kerstpakket naar de Voedselbank. Stuur een kaartje naar een oude vriend. Kus je schoonmoeder. Breng een bloemetje naar het bejaardentehuis. Nodig je buren uit voor een borrel. Vraag een plaatje aan bij Serious Request. Eet pannenkoeken in je pyjama. Stuur een sms voor het Ronald McDonald Huis (www.mosaeforum.nl). En tel je zegeningen.
Want echt: If you change the way you look at things, the things you look at change.
Veel liefs en Merry Christmas,
Margo de Kock