Gouverneur Theo Bovens snijdt de discussie aan over de hufterigheid en respectloosheid in de (Limburgse) maatschappij.

‘Hoe verder?’ Onder die titel opent Gouverneur Bovens de discussie over de aanpak van een van de grootste ergernissen van de Nederlanders: ‘hufterigheid’ en ‘gebrek aan respect.’

Op harde wijze worden ook in Limburg (groepen van) mensen aangepakt op hun uiterlijk, geaardheid, geloof of afkomst. En dan biedt de politieke arena van Provinciale Staten geen aanblik van betere, respectvollere omgangsvormen.

Er wordt veel geklaagd over onmaatschappelijk gedrag, verruwing van de omgangsvormen en groeiend egoïsme. Juist omdat de norm lijkt op te schuiven naar een niveau waardoor mensen zodanig in hun ziel geraakt worden dat zij beschadigd raken, is het volgens de Gouverneur van Limburg goed om bij onze omgangsvormen stil te staan. In zijn rol als voorzitter van de Staten van Limburg wil Bovens de discussie aansnijden over wat wel of niet toelaatbaar is. Daarbij zal hij zo duidelijk mogelijk aangeven waar hij vindt dat grenzen in het politieke debat worden overschreden. “Dat ontslaat mij overigens niet van de plicht om als gewoon Limburgs burger ook respectloos gedrag buiten de politieke arena aan de kaak te stellen” geeft hij aan.

Diverse Europese overheden lieten in de tweede week van december in Maastricht en Brussel zien welke producten en diensten in hun regio ontwikkeld zijn volgens het zogeheten cradle to cradle (C2C) uitgangspunt, namelijk dat alle gebruikte materialen na hun levensduur opnieuw als hoogwaardige grondstof worden gebruikt.

Europees netwerk

De Provincie Limburg is sinds 2007 trekker van dit principe en draagt dit ook uit. Op verzoek van de Europese Unie heeft Limburg een Europees netwerk opgebouwd om goede voorbeelden van deze bijzondere vorm van duurzaam produceren op te sporen en te bezien of zulke voorbeelden van elders in de eigen regio kunnen worden toegepast.

Slotbijeenkomst

Het Europese project werd afgesloten met een tweedaagse slotbijeenkomst in Maastricht en Brussel. In het Maastrichts Theater aan het Vrijthof werd bekend gemaakt tot welke verrassende resultaten de zoektocht naar goede voorbeelden geleid heeft. Ook praatten de Europese experts over de kansen
en ervaringen in de eigen regio en de Europese financiering hiervan. Verder werd ingegaan op de bijdrage die Limburg en partners leveren aan de
doelstelling van de Europese Unie om efficiënter om te gaan met onze grondstoffen. Uiteraard zal breeduit worden gemeten welke impuls het kan geven aan de regionale economie.

Het samenwerkingsverband presenteerde op verzoek van gedeputeerde Van der Broeck en Europarlementariër Judith Merkies zijn ervaringen en resultaten in het Vlaams Parlement in Brussel. Eurocommissaris van Milieu Janez Potocnik ging in op het Europese beleid inzake banen en
economische groei in relatie tot zuinig omgaan met schaarser wordende grondstoffen.

Directeur Olivier Marquet van Triodos Bank België lichtte de meerwaarde van duurzaam investeren toe. Prof. dr. Michael Braungart, grondlegger van het C2C-gedachtegoed, sprak ter afsluiting zijn waardering uit over de bijdrage van het netwerk aan de overgang van “een eco-efficiënte naar een eco-effectieve maatschappij.”

De eerste week van december wordt drie dagen lang op academisch niveau gedebatteerd en gedelibereerd over het wormvormige aanhangsel van Nederland, beter bekend als de provincie Limburg.  Dames en heren met verstand van zaken bestuderen drie dagen lang wat de zin en onzin is de Limburgse identiteit.  Een prachtinitiatief. Voor het eerst overigens wordt de Limburger en diens vermeende unieke karakter wetenschappelijk onderzocht.  De initiatiefnemers hebben het zekere voor het onzekere genomen. Wellicht beschikken ze over enige voorkennis over de uitkomst. Het driedaagse symposium vindt plaats in Den Haag. De stad die voor Limburgse doemdenkers zo enorm symbool staat voor alles wat anti Brons Groen Eikenhout is.  Om het gemiddelde lid van schutterij, harmonie of carnavalsvereniging nog een beetje meer op de kast te jagen spreken de academici  72 uur lang in het Engels tegen elkaar.  Dan kan het niet anders zijn dat de organisatoren van het symposium  De Limburgse Identiteit Bestaat Niet op voorhand al weten dat ze gelijk hebben.  Dan ventileer je die slotconclusie liever op veilige afstand .  Want kom  de Limburger niet aan zijn identiteit.  Nog erger: zeg niet dat die helemaal niet bestaat.   Het gevaar dat je tot klotskop wordt gebombardeerd door de bewakers van de Nederlandse identiteit in het algemeen en die van Limburg in het bijzonder is bijzonder groot.

Gaat héél Limburg bij een negatieve uitkomst op zijn achterste poten staan?Neen hoor.  In het uiterste zuiden van de provincie ligt een stad die geen academisch onderzoek nodig heeft om tot die conclusie te komen. Daar weten ze al heel lang dat Limburg niet meer is dan een bijeengeraapt zooitje gehuchten, dorpen en stadjes.  In die stad, Maastricht, ziet men de Limburgse trots  vooral als een tegenbeweging  naar de Maastrichtenaren toe.  Vanuit dat licht bezien hebben de Limburgers daar volkomen gelijk in.  Inwoners  van de Limburgse hoofdstad  vinden zich allereerst Maastrichtenaar.  Op de tweede plaats Sjeng.   “Ik ben een Limburger” zul je ze buiten de stadsomwalling niet horen zeggen.  Ook logisch.  Zeg in de Randstad dat je uit Limburg komt en de kans dat het eerste dat je overheen krijgt:  “O een Limbo . Heb je vlaai bij je.  En laat die gezellige zachte G eens horen,”  is levensgroot. Daarentegen kan Sjeng bij het noemen van de stad waar ze vandaan komen vooral op complimenten rekenen.  Mocht u denken dat ik overdrijf -  hetgeen normaal gesproken waar is -: probeert u het gerust eens uit.  In het buitenland behalve België en de grensstreek van Duitsland gaat er misschien nog een lampje branden bij de naam Limburg. Daarbuiten kun je het I Am From Limburg wel schudden.  Met dit alles is overigens niet gezegd dat Maastrichtse identiteit wel bestaat.  De Maastrichtse taal hoor ik u zeggen.  Ter ontnuchtering:  een Zeeuw won verleden jaar ’t Groet Mestreechs Dictee! De enige identiteit die echt bestaat is de persoonlijke identiteit.  Daar moeten we het mee doen.  Het pralen met een collectieve identiteit wordt toch vooral gebruikt om anderen uit te sluiten. Het moet gezegd: ik ken twee Limburgers die daar politiek hun identiteit aan te danken hebben.

Laurens Bouvrie

De elfde van de elfde. Een typisch Limburgse cultuuruiting?

Voor het eerst wordt Limburg historisch, taalkundig en cultureel aan een internationaal wetenschappelijk publiek gepresenteerd.

De Limburgse identiteit bestaat (niet).  Een onderwerp dat het in de kroeg,  bij verjaardagspartijen of andere klatsch gelegenheden altijd goed doet.  Niet zelden uitmondend in discussies die leiden tot grote discrepanties in zienswijze.  Overigens niet alleen aan de Limburgse stehtisch.  De gemiddelde westerling kijft net zo graag over het onderwerp Limbo’s .  De Maastrichtenaar is nog een derde poot die niet onderschat moet worden wat betreft zijn mening over de Limburgse identiteit.  Menig inwoner van nota bene de hoofdstad van provincie ziet dat zijn stad toch vooral als een klein zelfstandig koninkrijkje.  Van 1 tot en met 3 december gaat de wetenschap dieper in op deze materie.  Dan staat “de Limburgse identiteit” centraal tijdens een wetenschappelijk symposium op het Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Sciences in Wassenaar.

Tijdens dit symposium nemen de deelnemers het begrip identiteit kritisch onder de loep. Uitgangspunt: de Limburgse identiteit bestaat niet. Voor het eerst wordt Limburg historisch, taalkundig en cultureel aan een internationaal wetenschappelijk publiek gepresenteerd. Behalve het NIAS (KNAW), zijn ook het Meertens Instituut (KNAW), de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit van Maastricht betrokken.

Het symposium wordt onder andere georganiseerd door Leonie Cornips verbonden aan de Universiteit Maastricht en het Meertens Instituut.  Ze is bijzonder hoogleraar taalcultuur en haar naam verraadt onmiskenbaar Maastrichtse roots.  “Inderdaad.  Mijn opa is van Maastrichtse origine. Zelf ben ik echter in Heerlen geboren.”

Wat komt aan bod tijdens het driedaagse symposium:  “Iemand heeft niet vanzelfsprekend de Nederlandse identiteit als hij of zij Nederlands spreekt, de Nederlandse nationaliteit bezit, kennis heeft van Prinsjesdag of de verjaardag in familiekring viert met taart en blokjes kaas. Iemand heeft ook niet vanzelfsprekend de Limburgse identiteit als hij of zij carnaval viert, Nederlands met een zachte ‘g’ en dialect spreekt. Identiteit is een dynamisch, meervoudig en ambigu resultaat van het voelen, denken en handelen van individuen of groepen.”

In het politieke en publieke debat vindt echter weinig reflectie plaats op het begrip identiteit. Toch doet men in de huidige discussie over bijvoorbeeld Nederland als ‘immigratieland’ maar al te vaak een beroep op ‘de Nederlandse identiteit’ of ‘de Limburgse identiteit’ als iets vanzelfsprekends. Tijdens het symposium gaat men in op de complexiteit en veranderlijkheid van het begrip identiteit.”

Taal en cultuur uit Limburg?

Iemand voelt zich Limburger door het spreken van dialect of door het vieren van carnaval. Limburgers weten precies uit te leggen wat het eigene is aan hun dialect, of waarom hun feesten hun streek uniek maken is een veel gebezigde opvatting volgens de organisatoren. Maar vanuit wetenschappelijk perspectief roept die vanzelfsprekende lokale eigenheid grote vragen op. Veel van de lokaal als uniek ervaren talige en culturele praktijken blijken immers ook ‘bezit van elders’ te zijn. Dialect spreekt men niet alleen in Limburg en ook carnaval wordt boven de rivieren gevierd. De meeste mensen hebben nauwelijks zicht op de omvang van de verspreidingsgebieden van bepaalde praktijken. Duidelijk is wel dat mensen beschikbare talige en culturele elementen van dichtbij of veraf ‘selecteren’, zich deze eigen maken om ze daarna als ‘uniek voor hun gemeenschap’ te bestempelen. Het bestuderen van deze processen biedt inzicht in de wijze waarop identiteitsvorming samenhangt met veranderende politieke, economische, en technologische condities. Vooral in een internationaal grensgebied dat tegelijk een krimpgebied is, kan de politieke dimensie van uitingen van lokale en regionale identiteit beslist niet langer verwaarloosd worden.

Onderzoeksproject

Dit symposium is gekoppeld aan de recente leerstoel “Taalcultuur in Limburg” aan de Universiteit van Maastricht. Deze leerstoel is gefinancierd door de provincie Limburg. Het symposium is onderdeel van een aantal recente initiatieven die allen onderdeel zijn van een meerjarig en breder onderzoeksproject in de provincie Limburg naar het Limburgse ‘eigene’.

Tien jaar geleden maakte het populisme een turbulente entree. Het heeft sindsdien alleen maar aan invloed gewonnen. Pim Fortuyn stelde als eerste spraakmakend  het falen van en vertrouwen in het bestaande systeem aan de kaak. Hij presenteerde zich als de nieuwe, gezaghebbende leider, die het best autoritair orde op zaken zou stellen om korte metten te maken met de niet meer te  vertrouwen politieke vertegenwoordigers. De democratie gaf voor velen vooral een gevoel van machteloosheid in plaats van effectiviteit.

Sinds het verscheiden van Fortuyn heeft het populisme een stevig ‘locale’ geur en kleur gekregen. Mensen denken het best houvast te hebben aan anderen die op hem of haar lijken. Je voelt je veiliger en beter met mensen uit eigen streek, beter met eigen volk. Hoe groter de verschillen, hoe groter dat de risico’s zijn. “De eigen cultuur is een moeizaam verworven modus vivendi in een samenleving van berekende egoisten”. Precies daarom wordt multiculturaliteit zo gevaarlijk gevonden. Wat moet je met al die nieuwe medeburgers, met concurrenten die ook nog eens onvoorspelbaar zijn? Ze profiteren van de niet door ‘hen’ maar door ‘onszelf‘ op gebouwde sociale zekerheid, denken velen.

Dat laat zien hoe populistische leiders zich hebben kunnen opwerpen als ‘vaandeldragers‘ van het gegroeide maatschappelijk ongenoegen. Als een ‘rattenvanger van Hamelen’ -aldus van David van Reybrouck  (noot van de redactie De Vlaamse schrijver Reybrouck ontpopte zich in 2011 als de bezieler van de actie G100 2011 een burgertop die 1000 Belgen wil laten overleggen over een betere democratie in België en is tevens winnaar van de  Libris Geschiedenis Prijs)- verzamelen ze de slachtoffers van de omstandigheden (denk aan Europa) om zich heen. Velen voelen zich als een buitenstaander in de eigen samenleving en politiek.

Ook als reactie op de ‘diploma-democratie’ en het ‘grachtengordel’ imago is de snelle ontwikkeling van het politiek populisme goed te begrijpen. Onderzoek laat zien dat de ‘adel van de geest’ zijn greep op de democratische besluitvorming aan het verliezen is. Hoogopgeleiden zijn meer trendvolgers geworden en laagopgeleiden veeleer trendsetters. Uit onderzoek van Fennema blijkt dat bijvoorbeeld de Tweede Kamer vandaag de dag aanzienlijk representatiever is dan 10 jaar geleden, dankzij de SP, LPF en PVV. Beter kan niet worden geïllustreerd dat het populisme -ook al is het anti-elitair en anti-establishment- duidelijk niet antiparlementair en antidemocratisch. Meer nog, in onze regenboognatie helpt het democratisch populisme om “het conflict als basis van de democratie weer nieuw leven in te blazen”. Terecht wordt wel van een ‘pacifistisch slagveld’ gesproken. Democratie is niet per se een elegante staatsvorm. David van Reybrouck meent: “democratie is per definitie tijdsverlies, prutswerk, inefficiëntie (…), maar het is de enig manier om iedereen een beetje gelukkig te houden of op zijn minst niet helemaal ongelukkig te maken.”

Het populisme is dus belangrijk, maar de toestroom en keuze van politieke vertegenwoordigers is nog niet erg geslaagd. Succes lokt behoorlijk wat liftersgedrag en profiteurs uit, inclusief misbruik. Denk maar aan het tweetal volksvertegenwoordigers dat zichzelf voor zichzelf als ondersteuning in dienst heeft genomen. Ze doen dat niet voor eigen rekening en risico, maar op kosten van de provincie. Zulk pervers gedrag, waaronder we ook het toestaan ervan moeten rekenen, schaadt het populisme en de overheid gelijkelijk.

Prof. dr Wil Foppen is hoogleraar Strategisch Leiderschap en werkzaam aan de School of Business & Economics

Op het plein van het Vrijthof ontdekte Maastrichte Aktueel drie Maastrichtenaren. Waar ze aan te herkennen waren? Ze zijn niet verkleed!

Voor de liefhebbers van het volksfeest 11-11-11 heeft Maastricht Aktueel nog een toetje, zeg maar toet.  Vooral voor hen die te gast waren bij de Sjeng Kraft Kompenei nog een terugblik op een klein half etmaal ouverture van de Limburgse Vastelaovend. 

In de Limburgse hoofdstad is vandaag nog flink nagepraat over de Elfde van de Elfde.  Opvallend veel positieve geluiden overigens.  Met name de Sjeng Kraft Kompenei krijgt de loftrompet toegestoken.  De doorsnee opmerking van Sjeng en Marie kan als volgt worden samengesteld:  “Neet ech us fieske, mèr wel perfek georganiseerd”.  Dat klinkt niet overenthousiast. In vergelijking met opmerkingen uit het verleden dat de Elfde van de Elfde overal gehouden kan worden in Limburg maar niet in Maastricht toch al een verschil van dag en nacht.  En gezien de drukte in cafés zoals de Bèlsj,  Dikke Dragonder, Struys, Mouton Blanc en de Karkol, ook tijdens het evenement op het Vrijthof, geniet de Maastrichtenaar in zijn eigen stad gewoon gewoon mee.  De nieuwe gouverneur van Limburg, Maastrichtenaar Theo Bovens, zei het al een paar keer tijdens zijn nog korte bestaan als hoogst geplaatste van de provincie Limburg:  Maastrichtenaren zijn, in tegenstelling tot hetgeen vaak beweerd wordt, bescheiden mensen.  Dat werd gisteren nog maar eens bewezen.  De provinciegenoten stonden eerste rang op het mooiste plein van Limburg en de Maastrichtenaar nam in zijn eigen stad genoegen met een positie aan de zijlijn.

Hans van Eijsden en Laurens Bouvrie van Maastricht Aktueel zijn morgen de gehele dag in de ban van de 11e van de 11e.  De gehele dag door maakt het tweetal impressies van de opening van het carnavalsseizoen op en rond het Vrijthof.  Van de ochtend tot en met het slot zijn ze in touw om het feestje van boeren, burgers en buitenlui van de provincie Limburg vast te leggen op de gevoelige plaat.

Dus de thuisblijvers kunnen via Maastricht Aktueel in ieder geval middels veel foto’s gewoon meegenieten.

De Zaailingen van Lucie Berben

Plant een lidmaatschap en kiem eigen kunst

Op zaterdag 5 november organiseert het Bonnefantenmuseum weer haar jaarlijkse Dag van de Kunstuitleen.

Mocht u al enige tijd overwegen om lid te worden van Bonnefanten Kunstuitleen dan is dit hét moment om het ook daadwerkelijk te doen. Want als men op zaterdag 5 november abonnee wordt, krijgt men een zeer uniek cadeau aangeboden. De abonnee actie is alleen geldig op deze dag en de duur van het lidmaatschap is minimaal 1 jaar.

Speciaal voor Bonnefanten Kunstuitleen maakte Lucie Berben, beeldend kunstenaar uit Roermond, een 100-tal keramische ‘zaailingen’. Elke ‘zaailing’ heeft een openspringende knop die wordt opgevuld met een vrolijke kleur vilt. Lucie haalt haar inspiratie uit de flora en verbindt vaak contrasterende kleuren en materialen om zo ook de nadruk te leggen op tegenstellingen in de natuur.

Ook als men al lid is van Bonnefanten Kunstuitleen kan men kans maken op het prachtig welkomstgeschenk. Meld dan een nieuw lid aan, dan krijgt men als dank ook een ‘zaailing.’ Dus plant een lidmaatschap en kiem zo uw eigen kunst.

Voor een huurbedrag van € 5,- per maand heeft men al een heus kunstwerk in huis. Ook kan men een tegoed opbouwen en ervoor zorgen dat het favoriete geleende kunstwerk uiteindelijk voor altijd mag blijven hangen.

Alle vestigingen van de Bonnefanten Kunstuitleen in Maastricht, Landgraaf, Roermond, Sittard, Venlo & Weert, zijn op 5 november geopend van 11.00 tot 17.00 uur .

Opruiming en tentoonstelling

Voorafgaand aan de Dag van Kunstuitleen is er in de Kunstuitleen dependance Venlo opruiming. Om plaats te maken worden een aantal werken met aantrekkelijke kortingen verkocht. De uitverkooptentoonstelling loopt tot en met 5 november 2011. De dependance Venlo is elke woensdag en vrijdag van 15 uur tot 20 uur geopend. Adres: Goltziusstraat 21, 5911 AS Venlo.

Aansluitend op de Dag van de Kunstuitleen is er tevens een tentoonstelling te bezichtigen in de dependance te Weert. Deze expositie toont een greep uit de nieuwe collectie, die binnenkort te huur zal zijn bij de Bonnefanten Kunstuitleen. Kom dus alvast neuzen naar wat nieuws. De tentoonstelling loop van zondag 6 november tot en met woensdag 21 december 2011. De dependance Weert is altijd van maandag t/m vrijdag & zondag van 14 uur tot 17 uur geopend. Let op: de tentoonstelling is in Galerie Rick, Collegeplein 5, 6001 HN Weert. Gelegen aan de overkant van de dependance.

Meer info op www.bonnefanten.nl.

Aanstaande zondag staat het première concert van het nieuwe jeugdsymfonie orkest Amikejo op het programma in Theater aan het Vrijthof.

Het beloofd een spektakel te worden en de animo onder de jeugd om dit concert te bezoeken is zeer groot. Beschermheer Onno Hoes gaat hier op spectaculaire wijze op inspelen en zal het concert openen. De jeugd wilde er absoluut een première concert van maken en heeft de regie overgenomen. Op You Tube staat het promotiefilmpje: http://youtu.be/_Y_SHS7Ybco.

Na 30 jaar staat er eindelijk een structureel jeugdsymfonieorkest in de spotlights uit de regio Limburg.

Zondag 30 oktober, 20.15 uur.

Theater aan het Vrijthof

Meer info op www.amikejo.nl.

Op zondag 6 november is de 14^e LiLiLi-daag in Cultuurhuis Heerlen, het voormalige Patronaat.

Vanaf 13.00 uur gaan de deuren open voor een echt Limburgs festijn waar topartiesten uit de hele provincie hun opwachting zullen maken. De LiLiLi-daag staat voor Limburgse literatuur, Limburgse muziek, Limburgs theater en Limburgs cabaret. Voeg daar een sterk kinderprogramma aan toe en de LiLiLi-daag is compleet.

Voor het begin van de LiLiLi-daag zal een groep dichters en liefhebbers vanaf het station Heerlen een poëzieroute lopen. Onder deskundige leiding van Peter Winkels en Colla Bemelmans worden gedichten gelezen van de werkgroep Veldgewas, waaraan zo’n 170 schrijvers uit de gehele provincie deelnemen. Hiervoor dient men zich op te geven via info@uitgeverijtic.nl

De opening van de LiLiLi-daag zal om 13.15 uur worden verricht door wethouder van cultuur in Heerlen Lex Smeets en deputé van cultuur van de provincie Limburg, Noël Lebens. Daarna barst het los. In het dialectprogramma presenteert Manon Griffijn René Haustermans (voormalig Kartoesj) met cabaret. Ook Laur en Edith Rutten uit Eijsden spelen uit hun laatste cabaretprogramma. Jos Wijnen uit Roermond staat al maanden in de Limbo Top 10 met zijn rebelse Roermondse liedjes.Bep Mergelsberg(Noorbeek), Colla Bemelmans (Nuth), Yuri Michielsen-Tallman (Maastricht), Leonne Cramers (Geleen), Toos Schoenmakers-Visschers (Vlodrop), Annie van Gansewinkel(Weert)en de stadsdichter uit Roermond Hans van Bergen ronden dit programma-onderdeel af met voordracht uit eigen werk.

Het Nederlandstalige literatuurprogramma wordt gepresenteerd door John Hölsgens. Hij introduceert de auteurs Yvonne Hensgens,Govert Derix, Paul Sterk en Paul Weelen die allemaal nieuw werk publiceerden het afgelopen jaar. Zij worden afgewisseld met muziek van Paul Logister en een performance van de stadsdichter van Hasselt: Jee Kast.

Het kinderprogramma, door Bertie Bemelmans gepresenteerd, bestaat uit de kindermusical Lewieke, geschreven door Ger Bertholet en gebracht door een gezelschap uit Susteren. Ook Platbook 7 wordt ten doop gehouden, waarin een keuze staat van gedichten die door en voor kinderen werden geschreven voor de declamatiewedstrijden van Veldeke. Kinderen uit heel Limburg dragen voor uit eigen en andermans werk. Afgesloten wordt dit onderdeel door een spetterend optreden van 11-jarige Daniël Triëst uit Epen en zijn 14-jarige zus Niki, die hun eigen versie brengen van Mimi en Klara Zoerbier van Sjwats/Wies.

Richard Griffijn introduceert enkele lezingen. Bert Spoelstra zal het hebben over Duitse vriend en zijn herinneringen aan en ervaringen met WOII. Annie Schreuders-Derks staat wijd en zijd bekend om haar volkskundige inzichten. Over Limburg en de gewoontes van de Limburgers gaat haar lezing. Mik Hamers en Heleen van Binsbergen schreven een interessant boek over de feministische invloed in onze provincie: Vrouwenoogst.

In het Muziekcafé heeft Hans op de Coul de touwtjes in handen. Hans Emmen uit Maastricht wist met zijn humoristische liedjes al menigeen te bekoren én het eerste en enige Limburgse muziekfestival te winnen. Ook hij heeft een nieuwe show. Jos Hol uit Venlo voert sinds enkele maanden de Limbo Top 10 aan. Zijn tweede CD werd laaiend enthousiast ontvangen. De Aierband uit Kerkrade laat horen wat daar de afgelopen twintig jaar aan popmuziek is geschreven. Linda Zijlmans uit Venlo is bekend geworden met haar optredens in de Venlose Revue. Maar ze heeft met haar band een geheel eigen repertoire opgebouwd, waarmee ze door Limburg toert.

De 14^eLiLiLi-daag wordt om 18.00 uur afgesloten met een hilarische eenakter van het Heerlens Streektheater: Weë is miene maan.

Wee is miene maan?

 Zoals altijd is de toegang tot de LiLiLi-daag geheel gratis.

Zondag 6 november, 12.00-18.00 uur.

Cultuurhuis Heerlen

Sittarderweg 145

Heerlen