Henri Hochstenbag en Jack Vreeke

Na 2 x 11 jaar krijgt carnavalsmeesterwerk van Chrit Rousseau een opvolger

Jack Vreeke:  “Maastrichts carnavalspanorama is een zeer spannend werk voor een kunstenaar”

De mösje vaan ’t daak vallend en Nederland de trauma’s van ’74 en ’78 van de vorige eeuw aangevuld ziet met trauma 2010, zitten in de maand juli regelmatig een aantal wijze en vooral competente vrouwen en mannen op het gebied van de Mestreechter Vastelaovend te broeden op een nieuwe versie van Het Carnavalspanorama van de stad.

Kunstenaar Jack Vreeke uit Weert heeft eerder die maand van de Stichting Struys aon

Hartje zomer druk overleg over het nieuwe carnavalspanorama

de Moer de opdracht gekregen om een nieuw carnavalswerk te vervaardigen dat de komende 11 jaren tijdens de zwoerste daog vaan ’t jaor in het roemruchte café In den Ouden Vogelstruys de muren gaat voorzien van een kleurrijk schouwspel vol met Maastrichtse carnavalsgeschiedenis en –figuren.

Ieder jaar weer wordt het weekend na ’t bènkelik momint, dus het uitroepen van de nieuwe stadsprins op de Markt, het ultieme carnavalsschilderij van de stad Maastricht, aan de muren van het oudste café van de stad bevestigd. Dit perspectief dat figuren, situaties en karakteristieken weergeeft dat de Mestreechter Karneval zo uniek maakt heeft afgelopen 22 jaar iedere winter weer dienst gedaan. Niet alleen als decorstuk, maar als ontmoetingspunt, discussiepunt en, in goed Maastrichts geschreven, last but not least als inspiratiepunt. Het werk, vervaardigt door de man met het meest kleurrijke pallet van Maastricht Chrit Rousseau, gaat vanaf komend jaar een andere functie vervullen. Dat is althans de diepe wens van hospes Henri Hochstenbag. Vandaar dat hij een stichting in het leven heeft geroepen die het werk van Rousseau moet gaan beheren en conserveren. Met als doel het doek van Rousseau ieder carnavalsseizoen tentoon te stellen daar waar de carnaval een warm hart wordt toegedragen, maar niet altijd direct zichtbaar is. Het ziekenhuis, zorgcentra, scholen, bejaardentehuizen of andere instellingen waar gezamenlijk of individueel van het carnavalskunstwerk genoten kan worden.

Voorjaar 2010. Chrit Rousseau vertelt over zijn carnavalswerk. Han Scheuerman noteert de ludieke anekdotes van de kunstenaar.

Dat is evenwel niet alles. Het werk van Rousseau is behalve een fantastisch kleurrijk spektakel een stuk geschiedenis van de Mestreechter Vastelaovend. Tal van schetsen en figuren te zien, op de bijna twintig panelen die vlekkeloos in elkaar overlopen en zo een geheel vormen, herbergen verhalen en anekdotes over het mooiste feest van het jaar en de personen die deze verhalen vorm geven.  Alleen al de totstandkoming van het werk is een verhaal op zich. Chrit Rousseau is meer dan gaande bereid hierover in detail uit te wijden. Dat moet ergens in de winter van 2010-2011 een alleraardigst boekje gaan opleveren.

Voor de Weerter kunstenaar Jack Vreeke staat een enorme uitdaging voor de deur. De veelzijdig kunstenaar, met een oeuvre uiteenlopend van beeldende kunst op vier wielen tot prachtige penseelwerk van koeien en binnenvaartschepen heeft al jaren iets met carnaval. In zijn collectie is menig werk te vinden die het carnaval als onderwerp heeft. Van het zomercarnaval in Rotterdam tot en met de traditionele carnaval in de provincie Limburg heeft hij op doek eeuwigheidswaarde gegeven. Ook de Maastrichtse carnaval is geen onbekend fenomeen voor hem. En dat geldt niet alleen voor het gebeuren zelf. Hij kent niet alleen een aantal BMKVérs (Bekende Maastrichtse Karnavals Vierders); hij heeft een aantal van hen al een keer tot kunstwerk gemaakt. Zoals Beppie Kraft en De Clochards bijvoorbeeld.

Nu gaat Jack Vreeke echter aan het grote werk beginnen. De komende maanden gaat hij hard aan de slag om voor

Chrit Rousseau in een voor hem typische pose.

café In den Ouden Vogelstruys een nieuw Vastelaoves panorama te maken. Innig samenwerkend met het bestuur van Stichting Struys aon de Moer worden figuren, types, scènes, tradities en noviteiten verzameld en in een groot carnavalswerk ondergebracht. Om dan in februari 2011 aan alle fervente Mestreechter Vastelaovesvrun met gruutsheid te kunnen worden gepresenteerd.

De Stichting Struys aon de Moer wordt gevormd door de volgende personen:  Beppie Kraft, Ramona Batta, Jos van Herpen, Frans Buytendijk, Arie Voorzee, Norbert Frijns en Han Scheuerman.

’t Wiecker Tribbenaol hield vanmiddag huis in de Heineken Music Hall. Beter gezegd Truus en Raymond – Mao – Willems waren de ideale verdachten om een bomvolle Platte Zaol nog platter te krijgen.

De Johnny Kraaykamp senior van Maastricht – Mao Willems – en zien Truus bespeelden de rechterlijke macht, het publiek en zelfs hun eigen advocaten dusdanig dat het voor iedereen moeilijk was in zijn of haar rol te blijven. Behalve voor het tweetal zelf.  Doech ze e pèkske aon en Truus en Mao zijn in hun element. En de rest volgt vanzelf.

Bekendste Maastrichtse koppel onder andere verdacht van “mensen op het verkeerde been zetten door ‘ummertow oonder aander naome te versjijne en/of aander snoetse op te zètte”

Mr. Ramona Batta leest aan de 'verpopzakte' Truus en Raymond Willems de aanklachten voor. (Foto Arie Voorzee).

Op zondag 21 maart a.s. wordt de jaarlijkse narrenzitting ‘t Wiecker Tribbenaol gespeeld. De 2010 editie is de zevende van een serie rechtbank zittingen waarin bekende Maastrichtenaren ‘de ketel wordt geschuurd’.

Dit jaar zijn de gedaagden het meest bekende koppel van Maastricht:  Truus en Raymond – Mao -  Willems. Beide zijn al jaren actief in de Mestreechter muziekwereld. Niet minder vaak zijn ze te vinden waar vertier en plezier is. Raymond is ook nog eens oud stadsprins van de stad die het duo zo dierbaar is.

Tegen hen is door ‘t Wiecker Tribbenaol  een viertal aanklachten uitgebracht. Kort samengevat:

1) Schending van de openbare zeden en in het bijzonder het plegen van majesteitsschennis

2) Een loopje nemen met allerlei geldende en geaccepteerde wetten en regels en daarbij worden zowel de kerkelijke kanunnikenrechten als de horecawet in stelling gebracht

3) Het frequent misbruik maken van een aparte positie

4) Mensen op het verkeerde been zetten door ‘ummertow oonder aander naome te versjijne en/of aander snoetse op te zètte’

Truus en Raymond lieten weten dat de messen zullen worden geslepen en dat ze zich tot het uiterste zullen verdedigen. Ze laten zich bijstaan door gerenommeerde advocaten en getuigen worden opgeroepen om ze vrij te pleiten.

De zitting van ‘t Wiecker Tribbenaol is op zondag 21 maart 2010 om 14 uur in het Gerechtsgebouw aan de Griend, de Maastricht Music Hall (de vroegere Platte Zaol) en is GRATIS bij te wonen op een immens grote ‘publieke tribune’. De zaal gaat al om 13.00 uur open.

Zie ook: www.utwt.nl.

Mojliezer, brak en pötter nodigen uit om vooral lekker laangk te trèkke

Maastricht krijgt er een collectors item bij:  een leesplènkske met de taal van de straatjeugd. Bedacht en ontworpen door Mark Voorst en Paul Berben, twee jongeren die het liefst als Sjeng waren gedoopt.

Aan het eind van de François Veijlestraat ligt een zaakje met de wondermooie naam: Twiedehands-Twiedekans. Uit eerste hand weet Maastricht Aktueel dat daar niet alleen second hand rose gehandeld wordt maar het eveneens een creatieve broedplaats is voor Maastrichtse jongeren.

In deze uithoek,  die niet bepaald veel door Maastrichtenaren wordt bezocht of zelfs gekend, toch niet ver van het Sjiek en Sjoen zoals Maastricht zich het liefst profileert, komen dagelijks tal van jongeren bij elkaar. Het is een van de weinige plekken in de stad waar straatcultuur welig tiert. Maastrichtse rapmuziek is hier de arbeidsvitamine. Het leven is er rauw maar sociaal.

Vrijwel dagelijks kan men hier Paul Berben tegen het lijf lopen. Vooral bekend geworden vanwege zijn burgerinitiatief om het nieuwe logo van de Gemeente Maastricht een halt toe te roepen. Overigens zonder succes.  Berben is een sjovenis. Dat mag gerust zijn Geuzennaam genoemd worden. Niet zelden draagt hij een T-shirt met dit woord op zijn borstkast prijkend. Als voorzitter van het Ingelegilde en privé probeert hij zoveel mogelijk typische Maastrichtse zaken te verzamelen. Tijdens rommelmarkten en fancy fairs in de stad kan hij steevast als een van de eerste bezoekers worden waargenomen. Boeken, platen, schilderijtjes. Alles wat over zijn stad valt te vinden en betaal baar is koopt hij op.

Mark Voorst is een ander Markan(t) figuur in de culthoek verborgen achter de Fransiscus Romanusweg. Markan, zoals hij door vrienden wordt genoemd, is de leider van de toch bij jongeren bekende rapformatie met de lekker in de mond liggende naam ‘De Pikkatrillaz’.  Harde rauwe rap in de Mestreechter taol brengt deze groep.  Liedjes als ‘Potloejer’ en ‘Volksfigure’ zijn in de Maastrichtse horeca eigenlijk onderbelichte meezingers met een lekker Mestreechs ruw randje.

Deze twee Mestreechter gamins vonden het hoogtijd dat de jeugd van Maastricht zijn eigen leesplènkske moet krijgen. Het originele en succesvolle Maastrichtse leesplankje is inmiddels genoegzaam bekend bij de inwoners en bezoekers van de stad. Mark en Paul weten echter als geen ander welke woorden op Maastrichtse pleinen en gatse worden gebezigd.

Mojliezer, brak en pötter nodigen uit om vooral lekker laangk te trèkke. En dus nu ook te koop als cadeau of gadget (hoe schrijf je dat in het Maastrichts:  Gèdsjit?). In eerste oplage van vijftig stuks, nog wel genummerd en gesigneerd door de twee 100 % Sjengen, is het leesplènkske van de Maastrichtse jeugdtaal te koop bij:  De Kiekoet in de Heggestraat, Twiedehands-Twiedekans, Antiquariaat Ton Stille in de Rechtstraat en de kiosk aan de voet van de Sint Servaasbrug.

Het plankje is in bovengenoemde winkels te koop voor € 10,00. U kunt het ook bestellen per e-mail. En wel via het adres:  info@pikkatrillaz.nl .  Via e-mail betaalt u € 15,00 inclusief verzendkosten.

Terwijl het gros thuis in bed, kantoor of werkplaats tracht vooral geen beweging te veel te maken is het elitekorps van schoonmakers hard aan het werk om de stad weer propel te maken.

Ze zijn niet alleen de mannen en vrouwen in de fluorescerende hesjes die vanochtend in alle vroegte, met hun reuzenföhns en bessems, de straten en de pleinen in het centrum van Maastricht ontdoen van de rotzooi die carnavalvierend Maastricht heeft achtergelaten. De stoere mannen van de brouwerijen zijn ook al weer vroeg in touw. En niet te vergeten de technici en stellagebouwers die talloze licht- en muziekinstallaties moeten gaan afbreken.

Zo tegen half tien is het eerste vertrouwde beeld van, zoals de Duitsers zo mooi zeggen, der Alltag in hartje Maastricht al weer te zien.  Thei de Bèkker brengt zijn eerste bestelling stèkbroeier op zijn stalen ros uit. Want vanmiddag zal op veel plaatsen ’t hieringbiete beginnen, maar net zo zeer opent menig horecagelegenheid straks de deuren om te kunnen lunchen.  Leven zoals de Bohemers doen is namelijk weer voor een klein jaar voorbij.

En dinsdag kregen alle carnavalsvierders in Maastricht waar ze recht op hadden. Na dagenlang sneeuw en kou werden ze de laatste dag van hun feest getrakteerd op een strakblauwe hemel en zon. En hun dankbaarheid was groot. De pèkskes en geschminkte gezichten leken mooier dan ooit! Met andere woorden carnavalsdinsdag werd in stijl afgesloten als ‘nne Supersjoene Daag en menig emotionele vierder prevelde:  Sjiek is miech dat.

Carnavalsmaandag een uur of vijf in de middag.  De nationale weerberichten spreken over een grijze maar droge dag. Wel wordt voor dinsdag neerslag verwacht.  In Maastricht sneeuwt het inmiddels een uurtje of 36 min of meer non stop.  Het weerbericht voor Nederland stopt ergens een paar kilometer ten noorden van Maastricht, dat mag inmiddels helder zijn.

Elf uur in de avond. Nog steeds dwarrelen dikke witte vlokken neer op hen die niet van opgeven weten.  Uw reporter heeft de strijd al uren eerder gestaakt. Koude handen , geen zin en vooral onhandig bepakt om de drukke cafés binnen te gaan.  Morgen is weer een nieuwe dag en gezien het KNMI en Piet Paulusma neerslag verwachten vol goede hoop dat morgen in Maastricht eindelijk de zon schijnt.

Het is afzien en het is zichtbaar minder druk. Maar lopend door de straten van het centrum van Maastricht is het hartverwarmend om te zien hoe de harde kern van Vastelaovend vierend Mestreech maling heeft aan kou en sneeuw.

Ondanks de slechte weersomstandigheden ging de Kinderoptoch gewoon van start. Wederom iedereen te voet. En zoals altijd weer was er wel weer e look te vinden.  In de Grote Staat kwam zelfs een superlook tot stand. Guy d’n Ierste wachtte echter iedereen geduldig op en konden de deelnemers aan de optocht de gaten opvullen op de vele lege plekken waar men normaal als ‘nnen hiering in ‘n ton steit.

Foto’s :  Gwen van Uden

foto : www.tetedeveau.eu

Muziek gaat uit als een Zate Hermenie wil spelen

Een groot deel van de horecaondernemers aan het Vrijthof gaat met de carnavalsdagen de buitenmuziek vanaf één regiepunt regelen. Tevens wordt vanaf deze ‘sound-guard’ de muziek stilgezet als een Zate Hermenieke acte de presence geeft.

Vanaf café Pays Bas tot en met café 043(hoek Vrijthof-Bredestraat) wordt het buitengebeuren op het gebied van muziek en licht uniform gebracht. Op het plein, ongeveer ter hoogte van café D’n Ingel komt een zogenaamde ‘sound guard’ te staan.  Met dit initiatief komen de Vrijthof ondernemers enorm tegemoet aan de wens van vele Maastrichtenaren in het algemeen en Louis van den Bongaert in het bijzonder. Woordvoerder Henri Hochstenbag van de Vrijthofondernemers:  “Wij zijn enorm in onze nopjes met dit initiatief.  Ons is net zoals de carnavalsvierders veel gelegen aan een optimale sfeer op het Vrijthof.  Net zoals wij heel graag ruimte en in dit geval geluid vrij willen maken voor de Zate Hermeniekes, toch een belangrijke groep die het karakter vormen van de Mestreechter Vastelaovend.  De carnaval moet natuurlijk wel vooral een spontaan feest blijven en daar hoort ook een prettige vorm van een kakafonie van geluid bij.  Maar op sommige plaatsen, zoals op het Vrijthof, moet ook georkestreerd kunnen worden. Op deze manier willen we een goede bijdrage leveren om de carnaval in Maastricht nog meer glans te geven”.

De bedoeling van de ‘sound guard’ is niet alleen dat de uniforme muziek stil gezet wordt als een Zate Hermenie gaat spelen. Zij worden ook in de gelegenheid gesteld om met elektronische ondersteuning vanaf de ‘sound guard’ bij hun mini’konzèr voor een breed publiek hun liedjes te kunnen spelen.