De raadszaal van Maastricht was dinsdagavond 'ouderwets' uitverkocht. Voorstanders van behoud van het Hondenlosloopgebied en tegenstanders van het verder voortzetten naar onderzoek van het windmolenpark Lanakerveld zorgde voor een overvolle publieke tribune. Die laatste groep had - weliswaar tegen de regels van het huis in - ook een aantal grote spandoeken meegenomen. Na de eerste spreken in de eerste termijn verzocht raadszvoorzitter Onno Hoes of de doeken opgeborgen konden worden. Hetgeen netjes werd opgevolgd.

CDA motie ‘afbreken onderzoek naar haalbaarheid windmolens’ haalt geen meerderheid;  Seniorenpartij Maastricht tegen windmolenpark maar blijft coalitiegenoten trouw

De coalitiepartijen houden de rijen gesloten bij het onderzoek naar de realisatie van de windturbines in het bestemmingsplan Lanakerveld.  Dat kostte wel enige moeite.  Vooral voor de Seniorenpartij Maastricht.  Zij liet verleden week nog duidelijk te weten dat het plaatsen van windmolens vlakbij de wijken Oud-Caberg en Malberg geen doorgang moeten vinden. 

De studie naar de haalbaarheid van het plaatsen van windturbines in het Lanakerveld, om zodoende een eerste stap te zetten naar het zelf verzorgen van energievoorziening, heeft de laatste weken voor veel deining gezorgd.  Dat zowel bij de politiek als bij de inwoners van Maastricht. Met name bij de bewoners van Oud-Caberg en Malberg.  Wellicht rook het CDA bloed toen de Seniorenpartij Maastricht verleden week onomwonden liet weten dat de plaatsing van windmolens te veel risico’s en te weinig energie oplevert om tot plaatsing over te gaan.  Gezien bijna de gehele oppositie – behalve Stadsbelangen Mestreech – tegen plaatsing is diende zich een meerderheid aan om het onderzoek stop te laten zetten.  Na een schorsing, aangevraagd door de Seniorenpartij en de daarop volgende avondetenpauze ,  besloten de senioren toch tegen de motie te stemmen.  Wederom victorie dus voor wethouder Albert Nuss (PvdA).  Loodste hij binnen een paar weken het moeilijke dossier van de hoogspanningskabels niet alleen in een veilige haven, maar kreeg bovendien alle benodigde subsidies los om de toekomst van Limmel en Nazareth te verzekeren. Nu kan hij, zoals hij nog een keer betoogde in het debat, in alle rust alle plussen en minnen verzamelen over het plaatsen van windmolens in een omgeving niet ver van woonwijken.

De bewoners van Malberg en Oud-Caberg zijn ongetwijfeld zeer ontevreden over deze uitkomst.  Hun bezwaren en angsten zijn inmiddels breed bekend.  Alle partijen binnen de gemeenteraad delen die zorg.  Diezelfde zorg deelt wethouder Albert Nuss ook.  Alleen is hij, en naar nu blijkt ook de gehele coalitie, er van overtuigd dat het onderzoek dat inmiddels halverwege is volledig moet worden afgerond.  Hij vindt dat om tweeërlei redenen nodig.  Allereerst om voor de toekomst geheel duidelijk te krijgen welke mogelijkheden Maastricht heeft om zelf energie op te wekken.  Dat is voor de PvdA wethouder een absolute must om te weten.  Hij hamert regelmatig op voor hem het stellige feit dat de stad dan selfsupporting moet zijn op het gebied van energie.  Nu de stekker uit een onderzoek trekken vindt hij dan ook niet slim.  Daarnaast benadrukt hij ook dat Maastricht met het stopzetten zakelijk de plank misslaat.  “We tonen ons een onbetrouwbare partner indien we nu stoppen.”  Daar hoeft hij zich geen zorgen meer over te maken.  Dat wil echter niet zeggen dat de windmolens er zullen komen.  De complexiteit zowel op het gebied van gezondheid en rendement zal ook nadat het onderzoek volledig is afgerond nog tot veel discussies gaan leiden.  Dat mag voor Albert Nuss:  “Graag zelfs”, zei hij tegen Maastricht Aktueel.  “Daarom zitten we hier in deze gemeenteraadszaal.  Maar dan wel op basis van alle feiten.  En als dan een meerderheid de windmolens niet wil, is dat wel nadat we het hele proces hebben afgerond.  En niet halverwege een onderzoek.”

De Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) heeft 28 jonge, veelbelovende wetenschappers een Rubicon subsidie toegekend. Twee van deze wetenschappers zijn Nick Kilian-Hütten en Bärbel Maus, beiden gepromoveerd aan de Universiteit Maastricht. Kilian-Hütten vertrekt naar de Verenigde Staten en Maus naar Groot-Brittannië. Met Rubicon kunnen pas gepromoveerde Nederlandse wetenschappers onderzoekservaring opdoen in het buitenland en buitenlandse onderzoekers onderzoek verrichten in Nederland.
In totaal dienden 211 jonge onderzoekers een aanvraag in, 28 van hen ontvangen nu een Rubicon. Voorop in de beoordeling staan de kwaliteit van het onderzoeksvoorstel, van de onderzoeker en van het gastinstituut. De haalbaarheid van het onderzoek en de mobiliteit van de onderzoeker tellen ook mee.

Nick Killian-Hütten (1981) vertrekt voor 24 maanden naar Columbia University, voor onderzoek naar de hersenprocessen die ten grondslag liggen aan auditieve perceptie. Onze waarneming van de wereld is geen gewone kopie. Als je iets hoort, kan dat beïnvloed worden door wat je eerder hebt gehoord, of door wat je ziet. Dit project zal onderzoeken hoe onze hersenen verwerken wat we subjectief horen.

Bärbel Maus (1981) gaat naar de University of Warwick, om 24 maanden onderzoek te doen naar correctiemethoden voor vertekening van wetenschappelijke data. Wetenschappers worden vaak geconfronteerd met grote hoeveelheden data, maar gebruiken slechts een klein deel daarvan om resultaten te verkrijgen. Door deze selectie kan er een vertekend beeld ontstaan van de resultaten. Statistici gaan in dit project methoden ontwikkelen om dit te corrigeren.

Rubicon
De naam van de subsidie komt van de rivier de Rubicon. Julius Caesar stak de rivier over voordat hij aan zijn zegereeks begon die leidde tot de uitspraak ‘veni, vidi, vici’. Rubicon geldt als een goede opstap voor een Veni uit de Vernieuwingsimpuls van NWO. De hoogte van de te ontvangen subsidie is afhankelijk van de gekozen bestemming en de duur van het verblijf (maximaal 24 maanden). Als gevolg van bezuinigingen zal Rubicon in 2012 in beperkte vorm worden voortgezet: de subsidie is vanaf 1 januari 2012 alleen toegankelijk voor aanvragers die in de afgelopen vijf jaar tenminste drie jaar verbonden zijn geweest aan een Nederlandse universiteit.

Over NWO
NWO is dé nationale wetenschapsfinancier. Jaarlijks geeft NWO via nationale competitie ruim 500 miljoen euro uit aan subsidies voor toponderzoek en toponderzoekers, vernieuwende instrumenten en apparatuur, en aan instituten waar toponderzoek wordt bedreven.

Margje Sinnema, een van de pioniers op het gebied van onderzoek van het PWS op latere leeftijd.

Margje Sinnema, klinisch geneticus in opleiding bij het MUMC+, waagt zich als een van de eersten op het nieuwe terrein van onderzoek naar kennis over het Prader-Willi syndroom op latere leeftijd.

Het Prader-Willi syndroom (PWS) is een zeldzame genetische aandoening: jaarlijks worden er ongeveer tien kinderen in Nederland mee geboren. Er is veel onderzoek gedaan naar kinderen en jongvolwassenen. Hierdoor wordt de diagnose tegenwoordig meestal vroeg gesteld en is bekend welke kenmerken op deze leeftijd een rol spelen.

Nu de levensverwachting toeneemt, is er bij de familie en begeleiders van volwassenen met PWS een grote behoefte aan kennis over het syndroom op latere leeftijd. Wat staat deze mensen te wachten? Waarop moeten artsen extra alert zijn?

Men kan hier meer over lezen in het vernieuwde Research Magazine van de Universiteit van Maastricht: http://www.unimaas.nl/researchmagazine/default.asp?taal=nl.

De motivatie van patiënten als uitgangspunt voor leefstijlverandering vraagt om blijvende aandacht.

Een door het Maastricht UMC+ verricht onderzoek, waarvan de resultaten zijn gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Patient Education and Counseling, laat zien dat alleen voldoende investering in training, ondersteuning na afloop van de training en het meten van de toepassing van MI, voorwaarden zijn voor een geslaagde implementatie.

Het ondersteunen van leefstijlverandering bij chronisch zieke patiënten staat in toenemende mate in de belangstelling. Motivatie van patiënten voor deze verandering is hierbij essentieel en vormt daarom een belangrijk aandachtspunt in de zorg.

Professionals raken meer en meer geïnteresseerd om Motivational Interviewing (MI, een van de toepasbare technieken daarbij)
daartoe in te zetten en gezien de verwachting dat de toepassing ervan bijdraagt aan leefstijlverandering worden professionals in de zorg getraind in MI. De inhoud en duur van deze trainingen varieert echter sterk.

Motivational Interviewing is een sturende, persoonsgerichte gespreksstijl, bedoeld om verandering van gedrag te bevorderen. De zorgverlener ondersteunt de patiënt in het helpen verhelderen en oplossen van tegenstrijdige gevoelens ten opzichte van verandering.

Diabetes

Het onderzoek van het Maastricht UMC+ richtte zich op de implementatie van MI in een zorgprogramma voor mensen met diabetes mellitus*. Diabetes (suikerziekte) is wereldwijd volksziekte nummer één aan het worden. In Nederland zijn er naar schatting nu circa 1 miljoen mensen met diabetes. Per jaar komen daar ruim 70.000 mensen bij.

Randvoorwaarden

Het onderzoek laat zien dat professionals de basisvaardigheden en de grondhouding van MI snel leren na een intensieve training. Tevens blijkt echter dat langdurige ondersteuning na afloop van een training door middel van supervisie en feedback wenselijk is om het gebruik van specifieke
vaardigheden te onderhouden. Bovendien blijven voor de blijvende toepassing van MI randvoorwaarden, zoals voldoende voorbereidingstijd voor consulten en geschikte rapportagesystemen, van belang zijn.

* Van Eijk-Hustings Yvonne JL, Daemen Lianne, Schaper Nicolaas C, Vrijhoef Hubertus J.M. – Implementation of Motivational Interviewing in a diabetes care management initiative in the Netherlands in Patient Education and Counseling, 2011; 84:10-5.

Onderzoekers van het Maastricht UMC+ hebben het afsterven van de gespecialiseerde darmcel (Panethcel) in beeld gebracht.

Een periode van zuurstoftekort in de darm (darmischemie) leidt niet alleen tot beschadiging van darmcellen, maar ook van de zogenoemde Panethcel. Deze zeer gespecialiseerde cel in de darm is belast met het aanmaken van stoffen die bacteriën doden op het moment dat deze de darmwand dreigen te doorbreken en in de bloedbaan terecht dreigen te komen. Dat hebben onderzoekers van de afdeling Heelkunde en onderzoeksinstituut NUTRIM van het Maastricht UMC+ ontdekt.

Het afsterven van de Panethcel is nooit eerder gezien in aandoeningen van de humane darm, zoals zuurstoftekort. De onderzoekers van de groep van Prof. Buurman en Prof. Dejong, in het bijzonder promovendus Joep Grootjans, hebben nu voor het eerst aangetoond dat het verlies van de Panethcel als gevolg van zuurstoftekort van de darm leidt tot het binnendringen van bacteriën in de bloedbaan, en dat dit zorgt voor een veel heftigere ontstekingsreactie dan wanneer de Panethcel niet aangedaan is. Daarmee hebben de onderzoekers een nieuw mechanisme ontdekt, een ontdekking die een belangrijke rol kan spelen bij verder onderzoek naar de behandeling van bloedvergiftiging na darm-ischemie.

Toekomstige studies kunnen zich nu richten op strategieën om sterfte van de Panethcel te voorkomen, en zodoende de hoge sterfte als gevolg van darmischemie terug te dringen.

Bloedvergiftiging (sepsis)

De darm heeft de vorm van een holle buis, van waaruit voedingsstoffen en water opgenomen worden in het bloed. Tegelijk moet de darm echter voorkomen dat bacteriën, die in grote aantallen in de darm voorkomen en daar een belangrijke taak hebben bij het verteren van voedsel, in de bloedbaan terecht komen. De gezonde darm beschikt daartoe over verschillende verdedigingslinies. Een belangrijke barrière wordt gevormd door een rij van aaneengesloten darmcellen, die als een ware verdedigingsmuur bacteriën tegenhouden. Als bacteriën deze verdedigingslinie toch passeren en dus in de bloedbaan terechtkomen, kan dit leiden tot een heftige ontsteking. Dit fenomeen wordt ook wel bloedvergiftiging of sepsis genoemd.

Een aandoening waarbij bloedvergiftiging vaak wordt gezien, en die daardoor een hoge sterfte kent, is zuurstoftekort van de darm ofwel darmischemie. Deze aandoening kan een gevolg zijn van bloedpropjes in de bloedvaten die de darm van bloed voorzien (acute mesenteriaalischemie),
hetgeen te vergelijken is met een hartinfarct. Daarnaast kan darmischemie voorkomen bij patiënten die veel bloed verloren hebben, zoals bij grote
operaties of een groot trauma.

In de mens

Om meer te weten te komen over de mechanismen die sepsis veroorzaken bij patiënten die zuurstoftekort hebben gehad in de darm, werd een aantal
jaar geleden een nieuw humaan model ontwikkeld door Dr. Derikx, Prof. Buurman en Prof. Dejong. Bij bepaalde operaties moet een stukje gezonde darm om operatietechnische redenen verwijderd worden. Van dit stukje darm wordt een klein segment selectief blootgesteld aan ischemie. Op deze manier kunnen de gevolgen van darmischemie voor het eerst onderzocht worden. De onderzoekers hebben met dit model voor het eerst in de mens laten zien dat de muur van darmcellen beschadigd raakt na een zuurstoftekort gedurende minimaal 45 minuten. Bovendien werd dus het negatieve effect van zuurstoftekort op de Panethcel voor het eerst gezien en beschreven. De nieuwe resultaten moeten uiteindelijk leiden tot de ontwikkeling van nieuwe behandelingen om de hoge sterfte als gevolg van darmischemie te reduceren.

Voor de wetenschappelijke publicatie zie:

http://www.gastrojournal.org/article/S0016-5085(10)01541-6/abstract.

Twee Maastrichtse onderzoekers hebben van het NWO subsidie gekregen om onderzoek te doen naar de positieve effecten van Ecstasy. Dit zijn Prof. dr. Jan Ramaekers en dr. Kim Kuypers, verbonden aan de Faculty of Psychology and Neuroscience (FPN). De subsidie bedraagt ruim 200.000 euro.

Met de subsidie gaan ze onderzoek doen naar de positieve effecten van Ecstasy (XTC), om zo herhaaldelijk drugsgebruik beter te begrijpen. Daarbij richten ze zich op de neurobiologische mechanismen die ten grondslag liggen aan de positieve gedragseffecten die optreden na het nemen van
XTC.

Onderzoek naar XTC richt zich meestal op de negatieve effecten ervan op cognitieve vaardigheden, zoals verminderde geheugenprestaties. Tot op heden is vrijwel geen onderzoek gedaan naar de positieve, zogenoemde prosociale effecten van XTC gebruik. Deze zijn te vatten onder de termen empathie, energie en euforie. “Mensen onder invloed van XTC voelen zich meer verbonden met elkaar, ze hebben meer zin om met elkaar te communiceren, om te bewegen. Sommigen vergelijken het gevoel met verliefd zijn, maar dan vele malen sterker”, aldus Kuypers.

Met het project streven Kuypers en Ramaekers ernaar het gat in het onderzoeksveld te dichten en zo herhaaldelijk drugsgebruik te verklaren:
“Het is belangrijk juist de positieve effecten van XTC in kaart te brengen, omdat mensen vanwege deze effecten XTC nemen. We vermoeden dat de
positieve effecten leiden tot herhaald gebruik, wat op lange termijn schadelijk kan zijn.” Door middel van gedragstests gaan ze de effecten van XTC meten op het sociale gedrag. Daarbij brengen ze met behulp van een MRI scanner de onderliggende neurologische factoren in kaart die ten grondslag liggen aan de positieve gedragseffecten van XTC.

De onderzoekers verwachten ook dat verschillen in de mate waarin mensen de positieve effecten van XTC ervaren genetisch bepaald zijn. Degenen
die de positieve effecten sterk ervaren, ervaren tevens een grotere dip wanneer de drug weer is uitgewerkt. Om deze depressieve gevoelens te vermijden en de prosociale gevoelens weer op te wekken, zou deze groep mensen eerder geneigd zijn de drug steeds opnieuw te nemen.

Het subsidieprogramma Open Competitie valt onder het NWO (De Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek) en heeft als doel
de bevordering van vernieuwend en kwalitatief hoogwaardig wetenschappelijk onderzoek op verschillende gebieden. Voor het gebied Maatschappij- en Gedragswetenschappen (MaGW) werden dit jaar 266 onderzoeksvoorstellen ingediend, waarvan er 25 zijn gehonoreerd.

Dr. Kim Kuypers promoveerde in 2007 aan de Universiteit Maastricht met een onderzoek naar de effecten van XTC op het geheugen en het
nemen van risico’s, waarna ze postdoconderzoeker werd. Met de NWO subsidie gaat ze, samen met Ramaekers, gedurende drie jaar onderzoek doen in het kader van haar postdocaanstelling. Prof. dr. Jan Ramaekers is in 2009 benoemd tot bijzonder hoogleraar Gedragstoxicologie van Geneesmiddelen en Drugs en sinds 2007 hoofd van de vakgroep Neuropsychologie en Psychofarmacologie van de FPN.

Uit een onderzoek van de Universiteit Maastricht blijkt dat de leefstijl een grote invloed heeft op vroegtijdige sterfte.

Voor vrouwen van middelbare leeftijd met een lage ‘gezonde leefstijlscore’ is het overlijdensrisico net zo groot als voor vrouwen zonder ongezonde gedragingen, maar die 15 jaar ouder zijn. Voor mannen bedraagt dit ‘verouderingseffect’ circa 8,5 jaar.

Dit blijkt uit de studie waarin een gecombineerde leefstijlscore is gedefinieerd aan de hand van 4 factoren: roken, lichaamsbeweging, voedingspatroon en lichaamsgewicht. De resultaten van dit onderzoek van de Universiteit Maastricht onder ruim 120.000 mensen van 55 tot 69 jaar zijn deze week online gepubliceerd in het American Journal of Clinical Nutrition. In deze zogenaamde Nederlandse Cohortstudie (NLCS) zijn bij de deelnemers in 1986 voedingsgewoonten en andere leefgewoonten gemeten. Uit deze gegevens werd een score berekend voor gezonde leefstijl, waarin 4 leefstijlfactoren werden gecombineerd: niet roken, meer dan 30 minuten per dag bewegen, een Mediterraan voedingspatroon en een gezond gewicht (BMI tussen 18,5 en 25).

Een traditioneel Mediterraan voedingspatroon kenmerkt zich door een hoge inname van groenten, fruit, peulvruchten, noten, vis, volkoren graanproducten, enkelvoudig onverzadigd vet in plaats van verzadigd vet, een lage inname van vlees en een alcoholconsumptie van gemiddeld 0,5-2
glazen per dag. Sinds 1986 is de sterfte onder de NLCS deelnemers gemeten, en is de relatie tussen leefstijl en sterfte geanalyseerd.

Onderzoeker Prof. Piet van den Brandt (hoogleraar Epidemiologie aan de Universiteit Maastricht): “Er zijn maar weinig onderzoeken in de wereld waarbij op deze manier de impact van een combinatie van meerdere leefstijlfactoren op sterfte in kaart is gebracht. Dit onderzoek toont aan dat
met een gezonde levensstijl een aanzienlijke gezondheidswinst is te behalen. Niet alleen bleek het risico om te overlijden sterk af te hangen van de gezonde leefstijlscore, maar de grootste verlaging van vroegtijdige sterfte door een gezonde leefstijl was te zien bij mensen met een lage of middelbare opleiding. Verder waren de effecten van Mediterrane voeding duidelijker te zien bij vrouwen dan bij mannen. Van de voedingsfactoren binnen
het Mediterrane voedingspatroon bleken noten, groenten en alcohol het duidelijkst gerelateerd aan sterftereductie.”

De Nederlandse Cohortstudie is in 1986 opgezet door onderzoekers van de afdeling Epidemiologie van de Universiteit Maastricht en TNO Kwaliteit van Leven. De studie loopt nog steeds, leverde een schat aan gegevens op, en heeft de afgelopen tientallen jaren al tot vele nieuwe inzichten geleid over voeding en andere leefstijlfactoren en hun invloed op kanker en sterfte.

Dunne-vezelneuropathie kan een erfelijke oorzaak hebben. Dat is gebleken uit onderzoek, dat deels in Maastricht UMC+ heeft plaatsgevonden.

Een team van onderzoekers van het Maastricht Universitair Medisch Centrum+, het Spaarne ziekenhuis Hoofddorp en de Universiteit van Yale
(New Haven, USA) hebben ontdekt dat veranderingen in een bepaald gen (genaamd SCN9A) dunne-vezelneuropathie kunnen veroorzaken. Dat is een belangrijke doorbraak, aangezien tot nu toe bij een groot deel van de patiënten (25 tot 90 procent) ondanks uitgebreid onderzoek geen oorzaak voor de ziekte werd gevonden. Als andere mogelijke oorzaken staan suikerziekte, alcoholmisbruik, vitaminetekort en immunologische ziektes te boek.

Dunne-vezelneuropathie is een vorm van polyneuropathie, waarbij alleen de dunne vezels, die dicht onder de huid liggen, zijn aangedaan. De aandoening leidt tot ernstige pijnklachten en stoornissen in de automatisch verlopende functies (functies die onbewust plaatsvinden, zoals regeling van de bloeddruk, hartslag en zweten). Bij een derde van de patiënten met een dunne-vezelneuropathie, waarbij geen onderliggende oorzaak werd gevonden, constateerden de onderzoekers mutaties in het SCN9A-gen. Dit gen zorgt voor de aanmaak van een bepaald eiwit (het natriumkanaal channel NaV1.7) dat vooral voorkomt in dunne zenuwvezels. Verder onderzoek toonde tevens aan dat de veranderingen in dit natriumkanaal zorgen voor verhoogde prikkelbaarheid van de zenuwen.

Het onderzoek geeft niet alleen een verklaring voor de aandoening, maar opent ook de weg naar verder onderzoek naar een betere behandeling. Momenteel bestaat die behandeling uit toediening van verschillende pijnstillers, met vaak een matig tot slecht resultaat. Het onderzoek is gepubliceerd in het gerenommeerde wetenschappelijk tijdschrift Annals of  Neurology (Faber CG, Hoeijmakers JGJ, Han C, Cheng X, Ahn H-S, Choi JS, et al. Gain-of-function NaV1.7 mutations in patients with idiopathic small nerve fiber neuropathy. Ann Neurol 2011; In press.)

De publicatie is te downloaden via de volgende link: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ana.22485/abstract

Commissievergadering in Mosae Forum. Niet zomaar een vergadering. Afgelopen woensdag werd nog een keer, middels lijvige rapporten, statistieken, cijfers en andere door heuse onderzoekers opgestelde feiten, uit de doeken gedaan hoe de drugsproblematiek in Maastricht in elkaar steekt. Met daarbij als kers op de slagroomtaart een advies van de Universiteit Tilburg en het COT hoe die overlast vergaand te reduceren. COT, mocht u dat willen weten, staat voor Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement. Waarom die instelling COT wordt genoemd en niet IVC is een klein en wellicht oplosbaar raadsel vergeleken met de uitkomst die uit het  drugsoverlastonderzoek rolde. Ben Rovers, criminoloog en volgens zijn eigen website na een burn out begin deze eeuw veel waarde hechtend aan spiritualiteit, is in zijn werk een man van feiten.  Een feit van importantie voor de collega criminoloog van Cyrille Fijnaut, die op deze dag van belangrijke uitleg aan de gemeenteraad toevallig ziek te bed niet van de partij kon zijn, werd gelijk te berde gebracht nadat hij het spreekgestoelte beklom. “Feitelijke overlast bestaat niet”. Een mooi mantra voor iemand die tracht zichzelf te overwinnen tijdens een burn out dacht ik nog. Ik weet zeker dat deze spreuk een jaar of vijftien geleden mijn periode met reeksen van moments of madness met zeker een half jaar had ingekort. Ik kwam helaas niet verder dan: ‘Maak af waar je mee bezig bent’. Machinisten van de NS raken gelijk in de stress van dit soort mantra’s. Die weten dat het letterlijk uitvoeren van zo een spreuk op een spoortraject in den lande regelmatig tot menselijk gehakt leidt.

Terug naar de raadszaal. Ik hoorde de heer Rovers aan en dacht: als feitelijke overlast niet bestaat waarom dan wel bijna 100 pagina’s met cijfertjes, grafieken en andere onderzoeksresultaten overhandigen met de titel ‘De drugsoverlast in Maastricht en omgeving’.  Bespaart het niet een hoop moeite, tijd en geld om dan als onderzoeker voor je pc te gaan zitten, je mail programma te openen en vanuit Tilburg naar onnohoes@maastricht.nl te mailen: “Geachte Heer Hoes en alle andere Maastrichtenaren, om u zo weinig mogelijk overlast te bezorgen schrijven wij geen dik rapport waarin bijvoorbeeld staat: ‘De illegale markt (na sluiting van alle coffeeshops) wordt na hun vertrek (Fransen en Belgen) onzichtbaarder en minder overlastgevend omdat drugsrunners en straatdealers hun belangrijkste markt kwijtraken. Succes!”. Deze Fred Kaps oplossing kunnen u en ik op een verloren zondagmiddag, onder het genot van een lekkere harddrug – alcohol -versnapering, ook wel verzinnen. Met honderd euro, bonnetjes wel inleveren bij wethouder Aarts, was de gemeente dan klaar geweest.  U begrijpt, het rapport werd wel geschreven en niet tegen een minimumuurloontje.  Met hier en daar een frappante conclusie zoals zojuist geciteerd.

Minder overlast kwalificeren Rovers & Fijnaut als beter. Me dunkt toch een duidelijke feitelijke kwalificatie. Los dat dit haaks staat op Rovers bewering is het maar de vraag of minder beter is. Voorbeeld: de algemene overlast gaat in procenten omlaag, de verharding in de wereld van de dealers stijgt. Minder klanten voor dealers levert hardere onderlinge strijd! Geen feit overigens, ik verzin het terwijl ik schrijf.

Rapport Rovers & Fijnaut beveelt aan: coffeeshops en ogen sluiten. Ik begrijp dat zeer wel. Rovers is namelijk naast criminoloog ook astroloog. Hij duidt horoscopen. In die wereld van sterrenkijkerij om iemands levensloop te verklappen of karakter te schetsen is het vooral oogjes dicht de vinger in de lucht en al dan niet hallucinerend zeggen: “De komende tijd gaat u uw linkerbuur veel overlast bezorgen en tegelijkertijd uw andere buur heel veel plezier geven. Of andersom. Dat weet ik feitelijk nog niet.”

Laurens Bouvrie

De politie Limburg-Zuid heeft vandaag het team uitgebreid dat onderzoek doet naar de schietpartij die zich gisterenavond in de wijk Hazendans voordeed. Een 30-jarige man werd hierbij door een nog onbekend aantal personen met meerdere kogels om het leven gebracht. Zijn vrouw – die ook in huis was – werd zover bekend ongemoeid gelaten door de indringers.

De politie doet, hangende het onderzoek, geen verdere mededelingen en verwacht die vandaag ook niet meer te geven. Het enige dat de politie wil zeggen is dat er nog geen verdachten zijn opgepakt en dat het onderzoeksteam is uitgebreid met leden van TGO (Team Grootschalig Optreden). Momenteel wordt nog steeds volop forensisch onderzoek gedaan in het woonwagenhuis aan de Veldwezeltstraat.

De schietpartij in Maastricht met dodelijke afloop trekt een zware wissel op het rechercheteam van de Politie Limburg-Zuid. De recherche is ook nog volop aan het werk met onderzoek in Hoensbroek. Daar schoot de politie een 41-jarige man dood die even daarvoor met een bijl een buurtgenoot met een bijl dodelijk had verwond en twee anderen zwaar had verwond.