Voor de insprekers was het wachten om het spreekgestoelte te mogen betreden.....

Groot aantal insprekers -  21 -  doet voorzitter raadscommissie Stadsbeheer, Milieu en Mobiliteit besluiten debat uit te stellen

Het politieke debat over het bestemmingsplan Windturbines Lanakerveld is verplaatst naar dinsdag 24

...... eenmaal aan de beurt gingen de remmen los

april.  Daartoe besloot vanavond voorzitter Richard Schoffeleers van de raadscommissie Stadsbeheer, Milieu en Mobiliteit.  Reden voor de verschuiving van dit heikele onderwerp zowel  bij burgers als politiek:  het aantal insprekers dat iets over de windmolens in Maastricht West wilde zeggen bedroeg liefst 21 stuks.  Voor de vergadering begon boden bewoners van Oud Caberg en Malberg een petitie aan met 1000 handtekeningen. Veel bewoners willen niet dat de windmolens worden geplaatst omdat ze bevreesd zijn over de kwaliteit van het woongenot en er volgens hen te veel vraagtekens zijn over gezondheidsaspecten die plaatsing met zich mee zou brengen. 

In de gemeenteraad is de verdeeldheid over wel of niet doorzetten van het bestemmingsplan groot. Wethouder Albert Nuss, politiek verantwoordelijke voor dit project, liet voorafgaand aan de vergadering weten:  “Ik heb alle begrip voor alle zorgen die door direct betrokkenen wordt geuit.  Alleen blijf ik benadrukken dat de rapporten die tot onze beschikking staat uitwijzen dat plaatsing voldoet aan de Nederlandse wetgeving.   Er is geen enkele aanwijzing dat de gezondheid van bewoners in het geding is.  Die feiten en mijn plicht om zorg te dragen dat Maastricht in de toekomst zelf voor energie kan zorgen verdedig ik.  Het is aan de raad om met de feiten die bekend zijn een juiste afweging te maken.”

In twee brieven gericht aan burgemeester Onno Hoes laat de Partij Veilig Maastricht (PVM) weten zich grote zorgen te maken over de forse toename van het aantal gewapende overvallen, woninginbraken en jeugdgroepen die overlast veroorzaken en dreigen het criminele pad te gaan bewandelen.  Met name het onderwerp gewapende overvallen is op dit moment in de Limburgse hoofdstad talk of the town. Met name tankstations en supermarkten, opvallend vaak in Maastricht West,  zijn gewilde objecten.  Ook woninginbraken schijnen schering en inslag te zijn. 

De PVM schrijft in een brandbrief aan burgemeester Onno Hoes dat in Maastricht in 2011 meer dan 1100 mensen slachtoffer van een overval of inbraak.  Het op 2 april gestarte preventieproject tegen woningovervallen- en inbraken vindt de partij een goede zaak, maar niet meer dan een begin en gaat haar niet ver genoeg.  “Maastrichtenaren moeten zich niet alleen veilig voelen in hun woning door middel van te plaatsen hulpmiddelen, zij dienen zich ook op straat veilig te voelen. PVM beseft dat deze ideale situatie nooit helemaal bereikt kan worden, maar wij streven wel naar de meest veilige situatie.”

Met een bombardement aan vragen aan burgemeester Onno Hoes wil PVM te weten komen hoe de Gemeente Maastricht een halt gaat toeroepen aan gewapende overvallen, jeugdbendes en huisinbraken.  De vragen variëren van hoeveel budget de gemeente ter beschikking gaat stellen om Maastricht veiliger te maken tot en met gerichte verkeerscontroles op wapenbezit.  PVM stelt aan de burgemeester ook voor een ‘wapeninleverdag’ te organiseren.  Meest opmerkelijke vraag die in de brief valt te lezen: “Op welke manier denkt u Maastricht als “veilig” te kwalificeren als miljoenen toeristen Maastricht bezoeken in het kader van Culturele Hoofdstad?”

In een tweede brief wordt voornamelijk aandacht besteed aan jeugdgroepen die de kwaliteit van leven in buurten onaangenaam maakt.  Daarbij vraagt de PVM zich vooral af die jeugdgroepen een bijdrage leveren aan de drugsproblematiek in de stad.  Aan de hand van landelijke gegevens en berichten uit de media, waarin de korpsleiding van de politie Haaglanden stelt dat het oprollen van alle 89 criminele jeugdgroepen (de belofte van minister Opstelten) een illusie is, in ieder geval niet realistisch vraagt PVM zich af of het ook voor Zuid-Limburg een illusie is af te geraken van jeugdbendes en de grote overlast die zij veroorzaken.

Koen de Roo is voorzitter van de Jonge Democraten Maastricht. Een onafhankelijke club van jongeren geïnteresseerd in politiek, geïnspireerd door de politieke ideeën van de landelijke partij D66.  De Jonge Democraten gaan maandelijks op Maastricht Aktueel een column publiceren.  Uiteraard mag de voorzitter het spits afbijten.

Koen de Roo: ” We moeten het niet zoeken in de rest van Nederland, door met reclamespotjes yuppen naar Limburg te lokken.”

“Zuid-Limburg, je zal er maar wonen”. Deze slagzin van de nationale promotiecampagne voor de regio Zuid-Limburg geeft exact weer wat er faliekant fout zit in Limburg. Stel je toch eens voor zeg, Limburg, daar wil je toch niet wonen? Wat mij in mijn anderhalf jaar in het zuiden van Limburg is opgevallen is dat het calimerocomplex nog altijd als een loodzware molensteen om de nek van de Limburgers hangt, en dat straalt Limburg ook aan alle kanten uit.

Limburg is voor de rest van Nederland niet meer het Bourgondische, sfeervolle zuiden, maar een leeglopende streek vol bange, navelstarende provincialen waar een partij als de PVV haar grootste winsten kan binnenslepen. Dat gebrek aan vertrouwen in de eigen kracht komt op alle vlakken boven drijven. Toen afgelopen maand een referendumvoorstel om politiek dichter bij de burger te brengen in het Limburgs Parlement werd behandeld, schreeuwde men moord en brand van de allerhoogste daken. En dat behoudende geluid kwam niet enkel van de ‘bejaarde conservatievelingen’, het kwam nog sterker van Limburgse jongeren.

Bij de Jonge Democraten Maastricht, de Limburgse afdeling van de jongerenorganisatie van D66, merk ik echter wekelijks dat het negatieve zelfbeeld van Limburg volledig ten onrechte is: een waanvoorstelling. De Jonge Democraten zien Limburg juist als een provincie met kansen, een provincie die leeft, met een sterk karakter en een blik naar buiten. Dat merken we niet alleen aan wat we zien in Limburg, maar ook aan wat we beleven bij onze eigen vereniging. Waar we als Jonge Democraten Maastricht niet alleen focussen op landelijke politiek, maar zeker op Limburgse en Europese thema’s, trekt dat juist steeds meer jongeren aan uit het hele land. Jongeren met een passie voor de provincie, met een vertrouwen in de toekomst van Limburg, jongeren die verder kijken dan het nationale speelveld.

Daar ligt de eigen kracht van Limburg. We moeten het niet zoeken in de rest van Nederland, door met reclamespotjes yuppen naar Limburg te lokken. We moeten niet de beslissingen maar van ons afschuiven, door als laffe, onwetende burgers een referendum af te schieten. Wat we moeten doen, en waar de Jonge Democraten Maastricht wekelijks aan werken, is om de tafel gaan zitten, de discussie aangaan, en met jong en oud naar oplossingen zoeken. De wekelijkse activiteiten van de Jonge Democraten Maastricht lenen zich daar uitstekend voor. Iedere week organiseert de JD Maastricht één en vaak meerdere debatten, lezingen of discussieavonden in Maastricht. Onder het genot van een pilsje kunnen jongeren, studenten en andere geïnteresseerden met elkaar bespreken waar bij hen de passie ligt: Nederland, Europa, maar zeker ook Limburg.

De Jonge Democraten Maastricht organiseren op donderdag 12 april vanaf 18:30 in Eetcafé Ma van Sloun in Maastricht een kennismakingsborrel voor alle nieuwe leden en geïnteresseerden. Meer informatie: www.jdmaastricht.nl

Verschillende gemeenten doen niet mee aan het 100ste congres van de VNG;  de kosten van de feestelijkheden liggen veel te hoog vinden ze;   B&W Maastricht gaat uit belang van de stad wel;  met als extra opmerking:  het college geeft dit jaar 40 procent minder uit aan deelname en reis- en verblijfkosten dan in voorgaande jaren.

Het college B&W van Maastricht is van de partij tijdens het aanstaande congres van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG). Dinsdagmiddag, tijdens de wekelijkse collegevergadering, kwam dit onderwerp extra aan de orde.  Dit jaar viert de VNG het honderdjarig bestaan. De hoge kosten die festiviteiten om het congres met zich meebrengen hebben landelijk tot commotie geleid. Het totale gebeuren zou drie miljoen euro gaan kosten. Een veelvoud van de normale begroting. Twaalf gemeenten hebben daarom besloten niet deel te nemen aan de jaarlijkse bijeenkomst.  B&W van Maastricht vindt afwezig zijn geen optie. Met name vanwege de belangrijke kennis- en netwerkfunctie van het congres.

“In het belang van de stad vindt het college het noodzakelijk aanwezig te zijn tijdens het komende VNG congres”.  Dat liet dinsdagmiddag een woordvoerder van het college aan Maastricht Aktueel weten. “Ieder jaar weer worden tijdens die congresdagen besluiten genomen die ook voor Maastricht van belang zijn. Zo zijn er ook dit jaar, zeker vanwege de politieke situatie in Den Haag, belangrijke debatten en statements te verwachten.” Workshops en werkgroepen leveren volgens de woordvoerder veel kennis op van de nieuwste stand van zaken en leert ook hoe andere gemeenten met thema’s, problemen en mogelijkheden omgaan.

Dat alles, zo zegt de gemeentewoordvoerder, neemt niet weg dat ook het college van B&W Maastricht de mening is toegedaan dat in deze tijden van bezuinigingen op de kleintjes moet worden gelet.  De kosten die Maastricht maakt voor deelname aan het VNG congres 2012 ligt, zo laat de woordvoerder weten, 40 procent lager dan in 2011.  “Voorheen werden er twee overnachtingen per deelnemer geboekt, dit jaar zal dat maar één nacht zijn. De afgelopen jaren namen zeven personen van het college hieraan deel, dit jaar is dat vijf. Er wordt namelijk gekeken van welke wethouder onderwerpen op de agenda staan of nog te verwachten vallen. Alleen zij zullen van de partij zijn.”

Volgens de woordvoerder van de Gemeente Maastricht wordt op die manier de kostenpost van ruim 10.000 euro van voorgaande jaren teruggedrongen naar ongeveer 6200 euro dit jaar.  Om nog specifieker te zijn geeft hij aan: “ Per deelnemer levert dat een post op van 1250 euro. Daarvan kost de congresdeelname 946 euro en wordt 300 euro uitgegeven aan reis- en verblijfkosten.

zie ook:  http://www.maastrichtaktueel.nl/kosten-feest-honderdste-verjaardag-vngschiet-gemeenten-het-verkeerde-keelgat/

Deelnemers van de Stemtent zijn grote voorstanders van het weren van vrachtauto's in het centrum van Maastricht

Als het aan de deelnemers van De Stemtent van D66 ligt moet de gemeente Maastricht zo snel mogelijk een milieuzone in het centrum van de stad invoeren.  Acht op de tien stemmers vinden het de hoogste tijd dat de luchtkwaliteit in de binnenstad moet worden verbeterd. 

De uitslag van de stemming op de stelling Maastrichtenaar voor Milieuzone kreeg bijna een Noord Koreaanse uitslag.  De liberaal democraten melden altijd netjes dat de uitslag van De Stemtent niet representatief is.  Met ongeveer 100 deelnemers is dat een correctie notitie.  Deze uitslag mag evenwel toch wel gezien worden als een serieus signaal  dat bewoners van  Maastricht zich zorgen maken over het vele vrachtverkeer dat dag in dag uit naar het centrum plaatsvindt.

Recentelijk informeerden D66 en GroenLinks naar de mogelijkheden om een dergelijke zone te creëren, die het voor vervuilende vrachtwagens onmogelijk zou maken het centrum in te rijden. Neen stemmers, zo zegt D66, spraken met name hun zorgen uit over problemen die ondernemers zouden kunnen gaan ondervinden, door een verminderde bereikbaarheid.

Maastricht tint al dagenlang grijs.  Ook de donderdagochtend laat gelijk veel grauw zien. Mijn favoriete kleur blauw laat het flink afweten.  Had stiekem gehoopt dat na carnaval de zomer inzette.  In de bijsluiter van het weer staat dezelfde laatste regel als in bij beleggingen.   ‘Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst.’ Die regel geldt heden ten dage nog meer voor de politiek.  April 2010: Job Cohen is te gast bij de Universiteit Maastricht.  Niet alleen vriend, ook menig vijand is er stellig van overtuigd dat de voormalig Rector Magnificus van de Universiteit Maastricht de gedoodverfde kandidaat is voor het Nederlandse premierschap.  Amper twee jaar later laat hij weten de politiek vaarwel te zeggen.  Hij blijkt de juiste man op de verkeerde plaats in de verkeerde tijd te zij.  De Balkenende slogan  Fatsoen Moet Je Doen werd in 2005 al weggelachen.  Het kille grauwe Nederland is in 2012 nog lang niet klaar voor een warm woord en aai over de bol.

Donderdagochtend.. Ik hoor op Radio 1 onze Geert.  De cijfers van de BV Nederland vallen vies tegen.  Zijn eerste reactie:  “We (de PVV dus) zijn geen cijferfetisjen.”  In drie minuten tijd herhaalt hij de nieuwste oneliner een keer of zes.  Raar toch.  Over allochtonen kent hij alle cijfers bloot uit zijn hoofd. Tot drie cijfers achter de komma. Bedoelt hij te zeggen dat hij meer een kommaneuker is?   Over de Maas hangt een grauwe sluier.  De weerman heeft laten weten dat in het zuidoosten misschien de zon even te voorschijn gaat komen.  Dat geeft hoop.  Hoe is het met de hoop bij het PvdA gesteld?  Gloort na tijdenlang alleen een hoop ellende ook een sprankje optimisme?  Donderdagavond komen de drie belangrijkste kandidaten voor het leiderschap van de sociaal democraten naar Maastricht.  Wat dat gaat geven weet u inmiddels al. Ik nu nog niet.  Zelf ga ik voor Diederik Samson.  Hij doet zijn naam eer aan.  Hij toont kracht, zelfvertrouwen en voor mij het belangrijkste: optimisme.  Ronald Plasterk is te veel koren op de molen van de Jip en Janneke aanhangers.  Een geweldige intellectueel, dus bij voorbaat verdacht bij simplistisch Nederland.  Ben zeer blij dat ook Nebahat Albayrak vanavond ook van de partij is.  Ik acht haar zeer hoog.  Mag voor mij een goede tweede worden.  En, ik geef het grif toe, ik vind haar een klassieke schoonheid. Dus  fotogeniek.  Ik acht de kans groot dat ik vanavond meer foto’s van haar maak dan van Plasterk.

Grauw Maastricht, grauw Nederland.  Het CPB geeft deze donderdagochtend ons land behoorlijke slechte cijfers. Misschien toch maar een universitair docent vragen om in te grijpen en ons allen dit jaar een genadezesje te geven.  Geef ons land weer wat kleur.  Ik snak naar optimisme en naar rood en blauw.   Samson mag voor het rood zorgen, de strakblauwe hemel regel ik zelf wel.  Eerste nieuwe wet die het grauw moet doorbreken:  stoppen met zieken.   Carin Klompen, directeur van de 350-jaar oude Stadsbibliotheek zei het zo mooi:  “Van zeuren wordt je zo lelijk.”  Stop het zeurfetisjen!

Artist impressie van hoe de ontmoetingplek in Randwyck eruit zou kunnen komen te zien

De structuurvisie 2030 is een stijlbreuk met het verleden. Waar in vorige ruimtelijke toekomstvisies op Maastricht alles strikt werd vastgelegd, ligt er nu vooral een raamwerk voor infrastructuur, groen, water en bereikbaarheid op de tekentafel, waarbinnen nog invulling mogelijk is. “Dat levert meer onzekerheden op dan voorheen. Nadere invulling bekijken we samen met ondernemers, partners en burgers.” Eén ding staat al wel vast: er zijn 15 ‘ontmoetingsplekken’ in de buurten aangewezen.

“De tijd van groei is voorbij. De wereld van vandaag is een andere dan die van 2005. Toen was het groei, groei, groei die moest worden ingepast in de stad.” Aan het woord is verantwoordelijk wethouder Gerdo van Grootheest (GroenLinks), in toelichting op de structuurvisie 2030 die afgelopen dinsdag door de gemeenteraad is goedgekeurd voor ter inzage legging aan de burgers van Maastricht. Aan de totstandkoming van de visie zijn maanden van debatsessies en informatie-avonden vooraf gegaan waarbij de gemeente de mening van burgers op de toekomst van hun stad heeft gevraagd. “Daaruit bleek duidelijk hoe betrokken inwoners zijn bij deze stad. Mensen maken zich zorgen over de veranderende wereld om hen heen. We moeten echter de sociale structuren zien te behouden. Daar willen we met deze visie een antwoord op geven”,  aldus de wethouder.

Ontmoeting

Het resultaat is dat de kijk op Maastricht in 2030 is opgehangen aan het centrale thema ‘ontmoeting’. De gemeente heeft 15 ontmoetingsplekken aangewezen in de buurten en

De 15 rode sterren geven de geplande ontmoetingspunten in het Maastricht van 2030 weer

wijken. Van Grootheest: “Mensen delen hun leven tegenwoordig anders in dan voorheen. Buurt en buurthuis zijn niet meer het vanzelfsprekende ijkpunt. Als in een buurt bijvoorbeeld een school, het buurthuis en een gezondheidscentrum dreigen te verdwijnen, dan proberen we de functies die het dichtst bij de aangewezen ontmoetingsplek staan, te behouden.”

Als voorbeeld van hoe in Maastricht burgers elkaar in de toekomst kunnen ontmoeten, noemt Van Grootheest de wijk Malberg. “Daar zitten  Malberg Manjefiek, een winkelcentrum en een sportpark bij elkaar geclusterd.”

Randwyck is binnen de stad een apart verhaal. De relatief jonge wijk wordt gedomineerd door kantoren. Er is dan ook niet echt een ontmoetingsplek te bespeuren in de wijk. Die functie zou in de ogen van de plannenmakers bij de gemeente ingevuld kunnen worden op het nu nog braakliggende terrein voor de hoofdingang van het MECC, in de nabijheid van het academisch ziekenhuis. “Om dat te bewerkstelligen moeten we horeca en kiosk-achtige detailhandel die kant op zien te dirigeren. Zij moeten daar stappen zetten, de gemeente faciliteert met infrastructuur en groenvoorziening.”

Groen

Een ander in het oog springend onderdeel van de structuurvisie is de aandacht voor groen in de stad. De gemeente wil de groene ring rond Maastricht in de komende decennia compleet maken. De GrensMaas, de Enci-groeve en het Jekerdal zijn daarvan belangrijke onderdelen. Maar ook in de stad zelf moet het groen nieuw aanzien krijgen. “In wijken als Mariaberg, waar weinig particulier groen aanwezig is, gaan we als gemeente aan de slag.”

Het Frontenpark staat prominent vermeld in de visie en het terrein van de Tapijnkazerne is toch echt een zone waar groen aan bod moet komen. De Universiteit heeft interesse om op het terrein van de voormalige kazerne een studentencampus te bouwen. Van Grootheest: “Er is met de universiteit afgesproken dat daar ook meer ruimte zal komen voor groen. Het terrein is nu nog bestraat.”

In de visie wordt ook rekening gehouden met de klimaatverandering. “De Grensmaas is een goed voorbeeld van anticiperen op wat kan gebeuren. Daar komt ruimte voor overloop van rivierwater. Want als we niets doen zal de Maasvaker overstromen.” De gemeente zou ook de Maas ten noorden van het Griendpark tot aan Limmel willen verbreden. “Of dat kan weten we pas in 2014, dan weet Rijkswaterstaat wat het daarvoor wil en kan uitgeven.”

Hoe verhoudt al dat groen zich met de parkeerdruk op de binnenstad? Van Grootheest: “Het verleggen van de aanlanding van de Noorderbrug zal bijdragen aan de afname van verkeer op de singels aan de Noordkant hoeft het verkeer niet meer de Statensingel op. Zo spreiden we de autodruk.” Bovendien moeten drie Park & Ride locaties, bij Station Maastricht-Noord, in Randwyck en bij Lanaken, er straks toe bijdragen dat automobilisten  zich met andere vervoersmiddelen richting centrum begeven. “Dat is geen automobilistje pesten, maar juist meer keuzevrijheid geven.”

Stadslab

Daarnaast wil de gemeente in de nabije toekomst meer gaan experimenteren met de bestaande ruimte, aldus de wethouder. “Er zal meer ingespeeld moeten worden op tijdelijke invulling van ruimte en gebouwen. Dat vergt een flexibeler aanpak. Minder star, meer uitgaan van wensen en mogelijkheden. Het zal veel meer gaan om maatwerk en kleinschaligheid.” De grote projecten behoren tot het verleden, dat is duidelijk. ‘We blijven echter ambitieus, maar dit keer met beide benen op de grond.”

De structuurvisie, die sinds gisteren ter inzage ligt, is te raadplegen via de website van gemeente: www.maastrichtovermorgen.nl

Bovendien is er van 12 maart tot 12 april een expositie van de visie te zien in het informatiecentrum van Belvédère aan de Boschstraat. Op 21 en 22 maart van 15 tot 20 uur zijn de makers van de structuurvisie aanwezig om vragen te beantwoorden en een toelichting te geven.

Sjak Planthof A & C Media

Kritiek CDA, PVM, CVP en LPM op beheer financiën, belangenverstrengelingen en functioneren Buurtplatforms ontbeert concrete voorbeelden

De politieke controverse rondom het functioneren van de werkgroep Geld voor Buurten leidde gisteren in de maandelijkse raadscommissievergadering Stadsbeheer. Mobiliteit en Milieu niet tot vuurwerk.  De  scherpe brief,  die afgelopen weekend door CDA, PVM, CVP en LPM naar buiten werd gebracht, repte over politieke tegenwerking van Groen Links en de PvdA, vraagtekens over de financiën van buurtplatforms, belangenverstrengelingen van lokale politici en het weren van buurtbewoners in buurtplatforms.  Bij gebrek aan concrete voorbeelden en afwezigheid van twee van de vier briefschrijvers en het CDA dat zich op de vlakte hield stond Tiny Meese van de Partij Veilig Maastricht er feitelijk alleen voor om de aantijgingen werkelijk gewicht te geven.  Dat lukte niet. 

Even siste het lont. Aan het eind van het agendapunt Werkgroep Geld voor Buurten kwam het hoge woord er toch even uit.  Tiny Meese repte dan toch nog over belangenverstrengelingen van gemeenteraadsleden.  Manon Fokke zat er klaarblijkelijk op te wachten en reageerde fel en ageerde: “Ik hoor insinuaties.  Gooi alles en iedereen maar op een grote hoop en suggereer dat er iets aan de hand is. Een concreet voorbeeld komt er echter niet uit.” Dat zal ook niet makkelijk zijn.  De door de gemeenteraad zelf beschreven verordening voor buurtplatforms is dusdanig ruim dat zij een grote mate van vrijheid kennen.  Een meerderheid vindt niet dat er reden is om daar wijzingen in aan te brengen.  En indien wel zo zegt bijvoorbeeld D66 gemeenteraadslid Guido Mertens: “Kom met concrete voorstellen”.

Inspreker Anke de Ruijter van het Buurtplatform Campagne  maakte van haar hart geen moordkuil.  Na de commissieleden aangehoord te hebben kreeg zij de gebruikelijke vier minuten spreektijd.  De inhoud loog er niet om:  “Wil ik dit als vrijwilliger nog wel allemaal doen”, zei ze onomwonden.  “Nooit zijn we door degenen die nu kritiek uitoefenen en in laster spreken rechtstreeks aangesproken.  Wij protesteren met klem over de twijfels die hier door sommigen van u worden uitgesproken over onze integriteit.”  De Ruijter gaf wel een concreet voorbeeld: “In 10 jaar Buurtplatforms is zegge en schrijve het nodig gebleken één maal juridisch onderzoek te doen. Ik geef u de volgende wijsheid mee:  “Beschouw incidenten als incidenten en praat met ons, niet over ons.”

PVM houdt voet bij stuk en zegt zelf intensief onderzoek te doen naar het reilen en zeilen van buurtplatforms.

Politiek gezien zal het item buurtplatforms nog wel lang op de agenda staan.  De commissievergadering kwam tot het besluit om bij de Rekenkamer het verzoek te doen om de buurtplatforms te controleren op hun financiële gedrag.  Belangrijker lijkt echter de discussie die moet worden gevoerd over de toekomst van de buurtplatforms.  Maurice Moers van de VVD verwoordde het zo:  “Waar we vooral naar moeten kijken en actie in ondernemen is:  wat is de invloed van buurtplatforms voor het welzijn van de Maastrichtenaar.  Welke taken heeft een buurtplatform en hoe gaan we dat de komende jaren financieel mogelijk maken.”  Met dat laatste doelde hij vooral op het feit dat over twee jaar vanuit Den Haag de subsidiekraan voor ondersteuning aan buurtplatforms zo goed als dichtgedraaid wordt.

CDA, PVM, CVP en LPM:  “Steeds vaker vernemen we dat ‘eigen’ buurtbewoners niet welkom zijn in een buurtplatform”.

“Daar waar mocht blijken dat de gelden niet conform de daarvoor geldende regels worden gespendeerd moeten sancties volgen.”

“De werkgroep “Geld voor de buurten” is van begin af aan niet alleen tegengewerkt door de coalitiepartijen Groen Links en de PvdA, maar ook door bepaalde buurtplatforms die klaarblijkelijk een onderzoek naar hun financiën niet appreciëren. Waar die tegenwerking uit bestaat wordt niet gezegd. Tevens is de voorzitter van de werkgroep het werk onmogelijk gemaakt omdat andere leden, zonder medeweten, de Rekenkamer hebben ingeschakeld.” Dat zeggen de oppositiepartijen Partij Veilig Maastricht, CDA, CVP en Liberale Partijen Maastricht in een gezamenlijk persbericht. 

Met die pittige veronderstellingen als basis vinden de vier partijen dat een onderzoek naar de praktijken van de werkgroep op zijn plaats is. “De burger heeft recht om te weten wat gebeurt in die buurtplatforms.” Het lijkt er op dat het spel door de oppositiepartijen hoog gespeeld gaat worden.  “Mocht uit onderzoek blijken dat  buurtplatforms niet verantwoord met de door de gemeente verstrekte gelden omgaan en niet conform de daarvoor geldende regels worden gespendeerd moeten sancties volgen. Ook dient uit het onderzoek naar voren te komen dat geen politieke vermenging  plaatsvindt.”  Met name die laatste stelling geeft behoorlijke politieke lading. Vooral omdat Groen Links en PvdA met name genoemd worden als de boosdoeners.

PVM, CDA, CVP en LPM zeggen steeds vaker te vernemen dat ‘eigen’ buurtbewoners niet welkom zijn in een buurtplatform. “Dat is niet hetgeen de gemeente betoogd met een buurtplatform,” zo laat de woordvoerder van de partijen weten.  “Het bevreemdt ons daarnaast dat bepaalde buurtplatforms een onderzoek naar hun financiën willen dwarsbomen.”   Sommige buurtplatforms, zo zeggen de vier partijen, ondersteunen ons om verder onderzoek te blijven doen.

Anita van Ham, woordvoerder voor de PvdA, was zaterdagochtend telefonisch niet bereikbaar voor commentaar. Roos-Marie Bal, fractievoorzitter van Groen Links, zegt het persbericht vrijdagavond met enige verwondering gelezen te hebben. “Allereerst vind ik het vreemd dat onze naam wordt genoemd vanwege het feit dat wij tegenwerken. Wij zitten niet in de commissie die iets met deze werkgroep van doen heeft.  Destijds is geadviseerd dat, wat betreft controle op financiën van buurtplatforms, de buurtorganen in een stichtingsvorm moeten worden gegoten. Dan zijn ze verplicht ieder jaar een jaarrekeing op te stellen en kan een accountant precies weergeven hoe met het geld wordt omgegaan.”  De Groen Links fractievoorzitter zegt verder dat ze totaal geen idee heeft wat de oppositiepartijen bedoelen met de boodschap dat eigen buurtbewoners niet welkom zijn. “Mocht dat zo zijn zou ik toch vooral willen weten waarom dat zo is. Maar daar vind ik niks over terug.  Ik vind overigens wel dat wij als gemeenteraad een taak hebben om te controleren dat buurplatforms goed functioneren.”

Veel stemmers vinden dat een ondernemer zelf moet bepalen wanneer een zaak geopend of dicht is

Elke zondag koopzondag is volgens een ruime meerderheid van bijna tweehonderd deelnemers aan De Stemtent enquête van D66 geen goed idee.  Tijdens de Nieuwjaarsrede sprak burgemeester Onno Hoes zich uit voor

D66 vindt dat een winkelier zelf moet beslissen wanneer zijn zaak geopend is

een verruiming van het aantal koopzondagen.  Van de bijna zeventig procent ‘niet doen’ stemmers gaf een groot aantal te kennen dat de gemeente winkeliers helemaal niet dient te bemoeien met wanneer een zaak wel of niet open moet zijn.  

Bert Jongen van D66 hecht niet zo zeer waarde aan de verhouding meer koopzondagen ten opzichte van de situatie nu:  “Belangrijk vind ik vooral de motivatie die de deelnemers toevoegden aan voor of tegen de stelling.  Veel mensen die tegen meer koopzondagen waren zeiden dat de gemeente niet op de stoel van de ondernemer moet gaan zitten.  Dat vonden, vinden en blijven wij als D66 net zo.  Wie liever op zondag dicht is, moet dat vooral doen.  De ondernemer die baat heeft zijn zaak open te hebben op zondag moet die mogelijkheid hebben.  Wat ons betreft dus ook geen verplichte koopzondagen.  Wel de vrijheid om op zondag open te zijn.”