Kitty Nuyts

Op 1 november 2011 werd door een meerderheid van de Gemeenteraad Maastricht besloten, dat er

Mia Dircke

460.416 euro aan een mega- dierenwelzijnscentrum bijgedragen zou worden. De Dierenbescherming, zelf kapitaalkrachtig genoeg, was al jaren bezig om dit prestigeproject van de grond te krijgen.

Voor de goede orde:wij zijn de laatste die tegen een goede en adequate opvang van dieren zijn, laat daar geen misverstand over bestaan! Maar tussen een geldverslindend prestigeproject en een goed uitgerust asiel ligt een groot verschil. Tenslotte gaat het om het dierenwelzijn en dat is naar onze mening; een goed uitgerust, veilig onderkomen waar dieren door mensen met het hart op de goede plaats worden  opgevangen en verzorgd.

Tijdens de raadsdiscussie werd door meerdere partijen al aangegeven, dat een en ander qua financiering niet duidelijk was. In het raadsvoorstel werd vermeld dat de gemeenten Eijsden-Margraten, Valkenburg en Meerssen al een besluit hadden genomen om samen ook een bedrag van € 200.000,– bij te dragen. Bij navraag bleek dit niet te kloppen, de betreffende gemeenten moesten nog een besluit nemen; er was zelfs een gemeente die nog helemaal onbekend was met het feit, dat zij een grote som geld aan een Dierenwelzijncentrum dienden bij te dragen! Ondanks dat alle feiten “glashelder” aan de verantwoordelijke portefeuillehouder werden voorgelegd en ondanks dat er tal van vragen onbeantwoord bleven, werd het voorstel er doorheen gejast.

Tot onze grote verrassing komt de PvdA nu met vragen, die tijdens de raadsvergadering door andere partijen gesteld werden en die niet beantwoord werden. Hebben ze daar dan niet naar geluisterd, of is dit een voorbeeld van “oostindische doofheid”? Ondanks alle onduidelijkheid stemde ook de PvdA in met het voorstel om  ruim 4,5 ton bij te dragen aan het prestige/hobby paardje van de Dierenbescherming!

Is dit niet het aloude: als het kalf verdronken is, dempt men de put? Datzelfde hebben we al eerder meegemaakt in het WMO dossier, Leerlingenvervoer en andere issues.  Eerst vóór bezuinigingen stemmen en daarna, moord en brand roepen als het fout dreigt te gaan!

Inmiddels hebben we vernomen dat de Provincie geen cent bijdraagt aan de realisatie van het Dierenwelzijncentrum; sterker nog: er komt een onderzoek omdat de grond waarop gebouwd zal worden, mogelijk onterecht verkregen is!

Wordt vervolgd………….

Kitty Nuyts (Liberale Partij Maastricht) en Mia Dircke (CVP)

De raadszaal van Maastricht was dinsdagavond 'ouderwets' uitverkocht. Voorstanders van behoud van het Hondenlosloopgebied en tegenstanders van het verder voortzetten naar onderzoek van het windmolenpark Lanakerveld zorgde voor een overvolle publieke tribune. Die laatste groep had - weliswaar tegen de regels van het huis in - ook een aantal grote spandoeken meegenomen. Na de eerste spreken in de eerste termijn verzocht raadszvoorzitter Onno Hoes of de doeken opgeborgen konden worden. Hetgeen netjes werd opgevolgd.

CDA motie ‘afbreken onderzoek naar haalbaarheid windmolens’ haalt geen meerderheid;  Seniorenpartij Maastricht tegen windmolenpark maar blijft coalitiegenoten trouw

De coalitiepartijen houden de rijen gesloten bij het onderzoek naar de realisatie van de windturbines in het bestemmingsplan Lanakerveld.  Dat kostte wel enige moeite.  Vooral voor de Seniorenpartij Maastricht.  Zij liet verleden week nog duidelijk te weten dat het plaatsen van windmolens vlakbij de wijken Oud-Caberg en Malberg geen doorgang moeten vinden. 

De studie naar de haalbaarheid van het plaatsen van windturbines in het Lanakerveld, om zodoende een eerste stap te zetten naar het zelf verzorgen van energievoorziening, heeft de laatste weken voor veel deining gezorgd.  Dat zowel bij de politiek als bij de inwoners van Maastricht. Met name bij de bewoners van Oud-Caberg en Malberg.  Wellicht rook het CDA bloed toen de Seniorenpartij Maastricht verleden week onomwonden liet weten dat de plaatsing van windmolens te veel risico’s en te weinig energie oplevert om tot plaatsing over te gaan.  Gezien bijna de gehele oppositie – behalve Stadsbelangen Mestreech – tegen plaatsing is diende zich een meerderheid aan om het onderzoek stop te laten zetten.  Na een schorsing, aangevraagd door de Seniorenpartij en de daarop volgende avondetenpauze ,  besloten de senioren toch tegen de motie te stemmen.  Wederom victorie dus voor wethouder Albert Nuss (PvdA).  Loodste hij binnen een paar weken het moeilijke dossier van de hoogspanningskabels niet alleen in een veilige haven, maar kreeg bovendien alle benodigde subsidies los om de toekomst van Limmel en Nazareth te verzekeren. Nu kan hij, zoals hij nog een keer betoogde in het debat, in alle rust alle plussen en minnen verzamelen over het plaatsen van windmolens in een omgeving niet ver van woonwijken.

De bewoners van Malberg en Oud-Caberg zijn ongetwijfeld zeer ontevreden over deze uitkomst.  Hun bezwaren en angsten zijn inmiddels breed bekend.  Alle partijen binnen de gemeenteraad delen die zorg.  Diezelfde zorg deelt wethouder Albert Nuss ook.  Alleen is hij, en naar nu blijkt ook de gehele coalitie, er van overtuigd dat het onderzoek dat inmiddels halverwege is volledig moet worden afgerond.  Hij vindt dat om tweeërlei redenen nodig.  Allereerst om voor de toekomst geheel duidelijk te krijgen welke mogelijkheden Maastricht heeft om zelf energie op te wekken.  Dat is voor de PvdA wethouder een absolute must om te weten.  Hij hamert regelmatig op voor hem het stellige feit dat de stad dan selfsupporting moet zijn op het gebied van energie.  Nu de stekker uit een onderzoek trekken vindt hij dan ook niet slim.  Daarnaast benadrukt hij ook dat Maastricht met het stopzetten zakelijk de plank misslaat.  “We tonen ons een onbetrouwbare partner indien we nu stoppen.”  Daar hoeft hij zich geen zorgen meer over te maken.  Dat wil echter niet zeggen dat de windmolens er zullen komen.  De complexiteit zowel op het gebied van gezondheid en rendement zal ook nadat het onderzoek volledig is afgerond nog tot veel discussies gaan leiden.  Dat mag voor Albert Nuss:  “Graag zelfs”, zei hij tegen Maastricht Aktueel.  “Daarom zitten we hier in deze gemeenteraadszaal.  Maar dan wel op basis van alle feiten.  En als dan een meerderheid de windmolens niet wil, is dat wel nadat we het hele proces hebben afgerond.  En niet halverwege een onderzoek.”

Onno Hoes kreeg het gisterenavond flink aan de stok met diverse oppositiepartijen

Voorzitter Onno Hoes tijdens interpellatie Limmel / Nazareth dossier beticht van ondemocratisch gedrag

En toen werd het grimmig.  Zoals bij een voetbalwedstrijd.  Het spel kabbelt rustig voort en een beslissing van de scheidsrechter de vlam in de pan laat slaan.  Het benadeelde team schiet volledig uit zijn wiek.  Zo ook gisteren de oppositie in de gemeenteraad van Maastricht.  Als door een wesp gestoken reageerden zij zich af  op voorzitter Onno Hoes.  Hij gaf de gemeenteraad te kennen bij een interpellatie zich te houden aan de regels en alleen vragen te stellen aan het college en geen debatten of betogen te houden. Het onderwerp,  komt er nu wel of geen geld van de provincie om de  ‘verkabeling’  van het elektriciteitsnet bij Limmel en Nazareth te realiseren, deed even niet meer ter zake.  De oppositie, behalve Stadsbelangen Mestreech (SBM),  vond zich zwaar benadeeld door de voorzitter.  De interpellanten vonden dat hen zwaar onrecht werd aangedaan.  En lieten dat in woord en mimiek duidelijk blijken. Burgemeester Hoes hield voet bij stuk. Gevolg:  de sfeer in de gemeenteraadszaal was een uur lang om te snijden.  

Het issue ‘verkabeling’ vond plaats tijdens een interpellatieverzoek van het CDA.  Fractieleider van de grootste oppositiepartij stelde pittige vragen over deze zich voortslepende heikele  kwestie. Want zo mag de ‘verkabeling’ van Limmel/Nazareth genoemd worden.  Kort omschreven:  de provincie zou een bedrag van 2,1 miljoen euro meefinancieren om onder andere de ondertunneling mogelijk te maken van de spoorwegovergang die Limmel en Nazareth scheidt.  Daar komen hoge infrastructurele kosten bij kijken.  Onder meer moeten de hoogspanningskabels die daar ter plekke via masten lopen de grond in.  Een gewichtig onderwerp gekoppeld aan vele vraagtekens.  Daar zijn alle partijen het wel over eens.  Wel of geen doorgang van de veranderingen in de infrastructuur heeft grote invloed op de toekomst van de twee wijken.  CDA probeert al maandenlang van het college duidelijkheid te krijgen of die rijkssteun er nu wel of niet komt.  De christendemocraten zeggen dat de gemeenteraad veel te goedgelovig is wat betreft de informatie die het college verschaft.  Correspondentie te over.  Wethouder Albert Nuss, de huidige portefeuillehouder van dit project,  liet gisteren weten nog steeds alle vertrouwen dat het gaat lukken dat de provincie het geld ter beschikking gaat stellen. Feit is dat de vertraging in de besluitvorming, in combinatie met alle bezuinigingen die zijn aangekondigd, tot twijfels leidt.  Het proces verloopt in ieder geval  anders dan destijds door het toenmalige college werd gedacht en geschilderd.  Met de antwoorden op de eerste drie vragen tijdens de interpellatie kon de oppositie zich niet tevreden stellen.

Sterker nog: het CDA en,  behalve SBM, liet vanaf  moment blijken, in ieder geval de schijn daarvan werd behoorlijk gewekt,  dat de wethouder de raad niet volledig of fout informeerde.  Het CDA, bij monde van Vivian Heijnen, gooide het plots over een andere boeg.  Ze waren er zeker van dat op 9 november 2010 door wethouder Costongs  is gezegd, bij een vraag door CDA raadslid Jos Gorren of het geld van de provincie al is binnengekomen, de interim-wethouder van dat moment Jacques Costongs (die de portefeuille overnam van de vertrokken CDA wethouder Luc Winants) antwoordde:  “Ja, ik dacht het wel.  Indien niet laat ik het de raad onmiddellijk weten.”  Probleem voor het CDA bij deze opmerking:  in geen enkel  geschreven stukken voorradig binnen de Maastrichtse politiek is dit niet, althans niet letterlijk, terug te vinden.  En juist het ontbreken van een smoking gun deed gisteren de vlam in de pan slaan in de gemeenteraad.  De oppositie trachtte de interpellatie tot een pittig debat uit te breiden om zo toch tot scoren te komen.  Volgens diverse kenners van wat wel en niet kan tijdens een gemeenteraadsvergadering een tactische fout van de oppositie.  De interpellatie staat geen debat toe en is ten enenmale bedoelt om vragen te stellen aan het college.  De enige manier om op dat moment ‘toe te slaan’ was het indienen van een motie (van bijvoorbeeld wantrouwen ) geweest.  Dat gebeurde echter niet.  De oppositie wilde de interpellatie verder gebruiken om de coalitie te bestoken.

En toen greep voorzitter Onno Hoes in. Hij kapte rigoureus betogen van oppositieleden af en vroeg aan de raadsleden zich te houden aan de voor hen bekende spelregels.  Die opmerking schoot bij diverse gemeenteraadsleden, waaronder Jan Hoen (CVP), Esmiralda Thieme (Partij Veilig Maastricht – voorheen Trots Op Nederland – en Kitty Nuyts (LPM) – voelden zich op hun beurt weer geschoffeerd,  betichtte Hoes van ondemocratisch handelen en mompelden opzichtig hun ongenoegen.  Tot op de publiek- en perstribune voelde deze onverwachte en harde confrontatie  ongemakkelijk aan.  Onno Hoes telde met vuur in de ogen een paar keer tot tien om verdere escalatie te voorkomen.  Hij bleef evenwel  bij zijn standpunt:  “Vragen stellen mag, debatteren en betogen tijdens deze interpellatie mag niet”.  Met de toevoeging anders genoodzaakt de microfoon ‘af te sluiten’.

Vivianne Heijnen nam de tijd om na te denken en besloot na een korte schorsing van de vergadering te melden het Limmel/Nazareth dossier voor dit moment te laten rusten en op een ander tijdstip terug te komen op de materie.  Om tweeërlei redenen een wijs besluit.  Het parkeren en later terugkomen op het onderwerp maakte het mogelijk dat de raadsvergadering weer op ordentelijke wijze verder kon.  De oppositie redde zich uit een overzichtelijke situatie waar ze zich zelf in manoeuvreerde en kan verder zoek naar hoe de vork nu precies in de steel zit.

Resten twee vragen:  wat deed het CDA besluiten deze zet te doen?  Ging men er vanuit wethouder Nuss in een penibele situatie te brengen.  Vivianne Heijnen: “Geenszins.  Wij willen met onze inzet maar een ding bereiken:  dat Limmel en Nazareth krijgen waar ze recht op hebben en dat door de politiek beloofd is.  Overigens vinden wij wel degelijk dat in de notulen staat geschreven dat wethouder Costongs  zegt dat het geld is toegezegd.  Dat is dan iets anders dan het geld is overgemaakt. Maar komt voor ons op hetzelfde neer.

PvdA gemeenteraadslid Frans Bastiaens in reactie daarop:  “Indien het CDA dat vindt moeten zijn een motie indienen. Het staat evenwel nergens geschreven en is ook nooit zo gezegd.”

De ‘verkabeling’ Limmel Nazareth is door deze clash in de gemeenteraad geen meter dichterbij gekomen.  De verhoudingen binnen de Maastrichtse politiek kregen een behoorlijke opdoffer.  Het is niet ondenkbeeldig dat Onno Hoes, vanuit zijn functie als voorzitter van de gemeenteraad, nog een keer terugkomt op de toon die tegen hem werd gezet.  Hij liet blijken tegen een stootje te kunnen en in the heat of the moment de zaak niet te laten overkoken.  Een les in politieke spelregels lijkt in ieder geval aanstaande.

Laurens Bouvrie

De PvdA en D66 fracties hebben het College van Maastricht gevraagd of een gepland gesprek met het dierenasiel en de dierenambulance heeft geleid tot een vervoersovereenkomst van zwerfdieren, met de “112-vervoersfunctie” in Maastricht.

Het College ziet het vervoer van hond en kat steeds apart van de andere dieren, maar in de collegenota van 22 maart 2007 (Evaluatie opvang zwerfdieren, niet hond of kat) heeft het College van B&W wel expliciet besloten om kosten voor vervoer toe te kennen, terwijl met betrekking tot het vervoer van zwerfdieren, zijnde hond en kat, van de zijde van het College telkens wordt gesteld dat dit niet het geval is. Sterker nog, het College stelt dat wanneer er over zou worden gegaan tot het instellen van de 112 functie in Maastricht, dit extra geld zou kosten. De PvdA en D66 fracties kunnen deze zienswijze niet volgen. Naar hun mening vloeit uit de rechtszekerheid voort dat het College nu vervoerskosten betaald voor zwerfdieren, niet hond of kat, dat zij er in alle redelijkheid vanuit mogen gaan, dat in het bedrag dat het College aan het dierenasiel betaalt voor de opvang van een hond of kat ook het bedrag van het vervoer zit.

Het dierenasiel heeft recent aangegeven dat de kosten voor het vervoer stijgen als het Dierenwelzijnscentrum in Sittard wordt geopend want er zullen immers meer kilometers moeten worden gemaakt. Hierbij is ook aangegeven dat de gemeente dan meer moet betalen.

Jarige Mia Ebbelink maakte op haar verjaardag van haar hart geen moordkuil. "We zijn de weg kwijt", zei ze in volle overtuiging tijdens het Reuring in de PvdA congres. "Die vinden we alleen maar terug door achter de bureau vandaan te komen en de wijk in te gaan."

Maastrichtse PvdA leden trachten met Reuring Congressen de weg naar het volk terug te vinden

Mia Ebbelink, bijna een kwart eeuw gemeenteraadslid voor de PvdA in Maastricht, gooide zaterdagmiddag gelijk de knuppel in het hoenderhok.  Ze had zich de slogan van het affiche van deze bijeenkomst van de sociaaldemocraten ter harte genomen:  Reuring in de PvdA.  “We zijn de weg kwijt”, sprak de vrouw die al die jaren precies wist wat zich in de wijken afspeelde.  Ebbelink sprak, nota bene, op haar verjaardag woorden die de rechtgeaarde PvdA’er als muziek in de oren moet klinken.  Terug het oor te luister leggen bij het volk. Niet door het lezen van mails, maar door de mensen daar waar ze wonen op te zoeken. 

Een van de congresruimten van het Bonnefantenmuseum was afgelopen zaterdag goed bezet.   Monique Quint, voorzitter van de PvdA Maastricht, had het goed gezien.  De opkomst bleek niet alleen goed, belangrijker nog voor de partij dat de aanwezigen een behoorlijke mix van jong en oud vormde.

De statement van Mia Ebbelink en later de toekomstige rector magnificus van de Universiteit Maastricht Luc Soete was helder.  Het roer moet om.  Dat de kans groot is dat Hans Spekman de nieuwe voorzitter van de partij wordt ontvingen de meeste aanwezigen met enthousiasme te begroeten. Mia Ebbelink op de eerste plaats.  De Utrechter is misschien de slechts geklede Nederlander,  hij weet wel de taal te spreken van de gemiddelde Nederlander, de juiste toon aan te slaan bij gevoelige onderwerpen en is nog een ouderwetse sociaaldemocraat wat betreft zijn carrière.  Geen managertype, maar iemand die nog veiligheidsschoenen gedragen heeft vanwege zijn werk.  Mia Ebbelink weet als geen ander hier in Maastricht hoe belangrijk dat is. “Kom achter die computer uit en ga de wijk in”,  was haar advies aan de huidige gemeenteraadsleden. Ze deed haar oproep beleefd en beschaafd.  Dat deed geen tekort aan haar intentie.   Haar stem gaf de smart aan dat haar partijleden het ongetwijfeld goed voor hebben met het land, maar dat ze veel te weinig weinig mensen weten te bereiken.

Luc Soete luistert aandachtig toe.

Na de bijdragen van Ebbelink en Soete gingen de aanwezigen met elkaar in gesprek/discussie over de verschillende

Joonk PvdA Maastricht was in ruime getale aanwezig in het Bonnefantenmuseum

stellingen. De groepen verschilden enorm van elkaar in samenstelling en de manier waarop men in discussie was. In het ene groepje was men fel en bevlogen met elkaar in discussie en in een ander groepje was men bijna op fluistertoon met elkaar in gesprek, maar het leidde tot waar het congres voor bestemd was:  reuring.  Het was niet alleen een bijeenkomst waar de usual suspects met elkaar in gesprek waren, maar er waren ook leden die je anders nooit tegenkomt op dit soort bijeenkomsten. En het was in elk groepje duidelijk; iedereen is gelijk en heeft even veel recht om zijn verhaal te doen.

De stellingen varieerden van ”De europese unie moet een politieke unie worden” tot “elk kind moet verplicht vanaf zijn 2^e levensjaar naar de voorschoolse opvang om de taal te leren”. Zoals gewoon leverde iedere stelling wel veel mitsen en maren op bij de leden.  Op de post-its die de aanwezigen na elke discussie moesten inleveren stonden dan veelal langere zinnen in plaats van een kort statement.

Aan het eind van de dag was er bij de aanwezigen een positief gevoel over dag en de discussies/gesprekken die ze met elkaar hebben gehad. De nieuwbakken voorzitter van de JS Zuid-Limburg sloot de dag af met zijn statement over wat de uitdaging was voor de toekomst. De tekst hiervan is te vinden op: www.jszuidlimburg.nl

 Antoine van Lune en Laurens Bouvrie

De toon die gezet werd zaterdag moet wethouder Albert Nuss als muziek in de orgen geklonken hebben. De PvdA wethouder staat bekend om zijn actief en veel aanwezig zijn in de wijken

De PvdA en GroenLinks Maastricht gaan tijdens de raadsvergadering op dinsdag 1 november, over de begroting 2012, een motie indienen wat betreft het vervoer van zwerfdieren in Maastricht.

Omdat in het verleden is gebleken dat dierenbescherming/stichting Eugene Gebhard en de dierenambulance niet in staat zijn gebleken het vervoer van honden en katten op een goede manier te regelen kan er een oplossing voor het probleem worden gevonden door de verschillende rollen en financiering van die rollen beter te scheiden.

De verplaatsing van het dierenasiel naar Sittard maakt het nog meer noodzakelijk dat de 112 functie goed gewaarborgd wordt. Het is derhalve logisch dat de 112 functie in Maastricht gehuisvest moet zijn geven de fracties aan, omdat immers in geval van nood elke seconde telt.

De Stichting Dierenambulance Zuid-west lijkt de aanwezen partner om het vervoer van alle zwerfdieren in de Gemeente Maastricht voor haar rekening te nemen. Honden en katten zullen vervolgens worden opgevangen door de Dierenbescherming/stichting Eugene Gebhard. Voor de zwerfdieren, niet hond en kat, blijft de Dierenambulance voor de duur van de nieuwe afspraken verantwoordelijk.

De twee fracties verzoeken het College het budget voor het vervoer van alle zwerfdieren waarvoor de Gemeente Maastricht op grond van haar wettelijke taak verantwoordelijk voor is, middels subsidie aan de Stichting Dierenambulance Zuid-west toe te kennen. Voorwaarde is dat jaarlijks, vóór 1 mei, een financieel en inhoudelijk verslag wordt overgelegd waaruit het aantal vervoerde dieren blijkt.

Verder moet het bedrag aan subsidie, dat in het kader van het vervoer van zwerfdieren, zijnde honden en katten, aan de Stichting Dierenambulance Limburg Zuid-west is toegekend, in vermindering gebracht worden op het bedrag dat de Dierenbescherming/Stichting Eugene Gebhard krijgt voor de opvang en vervoer van honden en katten. Nu immers de vervoersfunctie van zwerfdieren door de  Stichting Dierenambulance Limburg Zuid-west wordt verricht, heeft de dierenbescherming/stichting Eugene Gebhard niet langer recht op dit gedeelte van het bedrag. Aldus de Maastrichtse fracties PvdA en GroenLinks.

“Laurens, wat vindt jij er vandaag allemaal van?”  Die vraag stelde mij woensdagavond Facebook vriend A. Dacht ik.  Toen ik namelijk terugschreef:  “Waarvan mijn waarde vriend?”, bleek alras dat ik een etmaal te laat was.  Hij vroeg mijn mening over het gespartel van de PvdA en de in geel verpakte rode kaart aan de liefste man van de Tweede Kamer Job Cohen. Of ik hem later mocht antwoorden. Ik had namelijk nogal haast, want dochter Iris moest worden opgehaald in Heerlen.  Op maandag en vrijdag heeft het wicht vrij van school. Dan is het logisch dat je zo nu en dan op woensdag lessen geeft tot een uur of half elf in de avond.  A., minstens net zo een aardige rooie als de voormalig Rector Magnificus van de Universiteit Maastricht,  gaf – inclusief een smiley – te kennen dat ik dat altijd mocht doen.  Voor een keer zette ik mijn mening in de wachtkamer.

Onderweg naar waar je als Maastrichtenaar toch liever niet naar toe rijdt, reed een Belg met veertig over de Kennedybrug.  Even tevoren zag ik hem nog de lus opknallen vanaf de Maasboulevard. Op weg naar de prachtig aangelegde chicane, waar nu in plaats van rechts uitsorteren links moet worden aanhouden om de autoweg richting Luik te nemen, zag ik in mijn achteruitkijkspiegel de zuiderbuur met een noodgang naderen.  Zijn rechtervoet had het gaspedaal weer gevonden.  Jacky Ickx wist de weg hier.  Hij bleef mooi links rijden, wetende dat hij zo meteen op die manier de verrassende nieuwe afslag richting de Waalse hoofdstad kon nemen.  Wat hij niet wist, inmiddels reed hij op de bumper van een voorganger,  is dat de verkeerssituaties op de Kennedybrug momenteel ieder kwartier wijzigt.  Zo kort op zijn voorganger rijdend ontnam hem in ieder geval dusdanig het zicht dat hij niet zag dat zijn weghelft voor de afslag naar links tijdelijk was afgesloten.  Het moment dat de auto voor hem naar de rechter rijstrook verhuisde was voor de Belg het sein zijn zware voet nog wat extra gewicht te geven. Met een kilometertje of zeventig denderde hij op een mooi verlichte pijl geparkeerd op een aanhanger af.  Vol in de ankers kwam hij vlak voor het obstakel tot stilstand.  Terugdenkend aan A’s opmerking vroeg ik de Belg:  “Wat vindt jij hier nu allemaal van.”  Inmiddels honderden meters achter mij van de schrik bekomend gaf de vlerk geen antwoord.  Waarschijnlijk een eentalige Waal die mijn brandende vraag niet begreep.

Ik tufte verder richting de Oostelijke Mijnstreek.   Op Radio 2 hoorde ik ene Theo Verheij.  Te gast in het prachtige radioprogramma Het Theater van het Sentiment. Het is op de radio 5 oktober 1987. De man vertelt over zijn werk als droomgroepenbegeleider.  Mensen die wekelijks bij elkaar komen om hun dromen prijs te geven. Hij helpt mee de symboliek van het gedroomde realiteitswaarde te geven.  Iedere droom, zo zegt Theo, moet je pellen als een ui.  Ik denk aan Job Cohen en aan de vraag van vriend A.  Ik weet wat ik hem morgen zal antwoorden.

De PvdA gaat morgen in de maandelijkse raadsvergadering een motie indienen om het college er toe te bewegen met spoed de bewoners van Maastricht degelijk te informeren over de talloze wegwerkzaamheden in de stad.  Volgens de sociaal democraten levert het verzuim niet alleen ergernis bij de verkeersdeelnemers op, maar doen zich soms zelfs levensbedreigende situaties voor.

Niemand kan het ontgaan zijn.  Op tal van plekken in de stad ligt de weg ‘op de schop’.  Tevens zijn regelmatig wegen – tijdelijk – afgesloten wegens evenementen of andere zaken die het noodzakelijk maken het doorgaand verkeer om te leiden.

Volgens de coalitiepartij wordt door de Gemeente Maastricht hierover slecht of soms zelfs niet naar buiten toe gecommuniceerd.  Ook de hulpdiensten hebben door deze gebrekkige informatie al een aantal keren flink last gehad van deze ‘onverwachte roadblocks’ . Voor de PvdA reden om over dit onderwerp dinsdagavond een extra motie toe te dienen aan een toch al overvolle agenda.  Wel een met noodzaak volgens de indieners.  “We hebben nota bene een speciale website over bereikbaarheid. Die moet je dan ook up to date houden. Dusdanig dat de mensen goed geïnformeerd zijn.  Daar schieten we als stad dus flink tekort. Wij vinden dan ook dat met onmiddellijke ingang invulling aan gegeven moet worden.”

De PvdA gaat morgen het college vragen alle informatievoorziening met betrekking tot wegwerkzaamheden en andere vormen die het verkeer hinder kunnen opleveren te intensiveren en te verbeteren. Niet alleen via  de eigen website maar ook ter plekke.  Tot slot acht de PvdA het zeer wenselijk dat bij de entrees van de stad de bezoekers ook informatie krijgen.  Met name wanneer werkzaamheden worden verricht aan belangrijke stad- en verkeersaders .  Hierbij vooral doelend op de huidige situatie bij de Hertogsingel.

De PvdA en GroenLinks fracties vrezen dat kinderen uitgesloten worden van onderwijs door de verandering van het leerlingenvervoer in Maastricht.

De PvdA- en GroenLinks-fractie Maastricht gaan vandaag tijdens de commissievergadering enkele vervolgvragen stellen aan wethouder Damsma over de verandering van het leerlingenvervoer en de gevolgen daarvan.

Ouders kunnen hun kinderen tot aan de herfstvakantie gebruik laten maken van het vervoer dat in het verleden geregeld was. Ze krijgen een financiële tegemoetkoming om na de herfstvakantie het vervoer zelf te organiseren gaf Damsma aan, maar hoe groot is die financiële bijdrage en hoe wordt deze bepaald, is deze voldoende om passend vervoer te kunnen organiseren vragen de fracties zich af.

Er zijn ouders die geen eigen vervoer kunnen organiseren, hoe wordt voorkomen dat deze kinderen uitgesloten worden van onderwijs? Verder zijn er ouders die een nieuwe aanvraag hebben ingediend die vier weken moeten wachten op een goedkeuring, die dus tot die tijd geen vervoer voor hun kind(eren) hebben. De fracties willen weten hoe een en ander vanaf de aanvraag in zijn werk gaat.

Manon Fokke (PvdA) : “Zolang Den Haag geen duidelijke maatregelen neemt om de drugsoverlast terug te dringen , pleit de PvdA er voor dat Maastricht haar eigen plan trekt. De overlast in de stad vraagt om maatregelen.”

De PvdA zegt  verheugd te zijn dat het “spreidingsplan coffeeshops”  in september in de gemeenteraad wordt behandeld. De drugsoverlast in Maastricht vraagt zo menen de sociaal democraten om constructieve en structurele maatregelen. Volgens fractievoorzitter Manon Fokke bewijst Venlo dat verplaatsing van de coffeeshops naar de randen van de stad de overlast doet verminderen. Manon Fokke: “Maastricht kan niet langer op de Haagse plannen blijven wachten. Tot op heden is onduidelijk wanneer en of de wietpas wordt ingevoerd. In het voorjaar werd door Minister Opstelten nog aangegeven dat de wietpas in het najaar in het zuiden van het land zou worden ingevoerd. Vervolgens werd het echter stil in Den Haag, terwijl de dagelijkse overlast in Maastricht om maatregelen vraagt. De PvdA is dan ook zeer blij dat de stad haar eigen plan trekt.”

De PvdA fractie in de Maastrichtse gemeenteraad is niet te spreken over Den Haag.  Volgens Manon Fokke is besluiteloosheid troef in de residentiestad.  En dat terwijl volgens haar toch door de Hoge Raad duidelijke uitspraken zijn gedaan wat wel en niet kan.  “Het is te gek om los te lopen dat de hoogste bestuursrechter in een uitspraak aangeeft dat artikel 1 van de Grondwet opzij mag worden gezet omdat de drugsoverlast in Maastricht zo groot is, en dat vervolgens Minister Opstelten niets doet. Gemeenten worden aan het lijntje gehouden door geen duidelijkheid te verschaffen over of en wanneer de wietpas wordt ingevoerd. Zolang Den Haag geen duidelijke maatregelen neemt om de drugsoverlast terug te dringen , pleit de PvdA er voor dat Maastricht haar eigen plan trekt. De overlast in de stad vraagt om maatregelen.”