Het is zover. Ik heb weer sokken aan.  De ochtend van de 14^e oktober geef ik toe dat de zomer 2010 definitief verleden tijd is. De eerste dag deze boerka’s voor voeten dragen voelt niet alleen fysiek als een gijzeling.  Als zonnekind spelen emoties hoog op.  De warmte die geboden wordt komt niet meer van buiten maar wordt in een gesloten circuit zonder luchtverversing tot stand gebracht.  De warmte van een door vier personen bemande potdichte auto in sokformaat met het verwarmingsschuifje op het donkerste rood. Inclusief de odeur die daarbij hoort. Op dit moment van schrijven – het is nu donderdagochtend – ruikt het fris en zien we sprankelende en energieke gezichten op het  bordes van paleis Huis ten Bosch. Zo hoort dat. Of er nu een kabinet staat van rechtse of linkse signatuur. Een nieuwe regering straalt per definitie Esperanza uit. Hoop is geen exclusief recht van een Chileens mijnwerkersstadje. Zoals links hoopt dat Kabinet Rutte zichzelf zal opblazen als de meest fanatieke moslim extremist, droomt rechts Nederland vier jaar lang de  vingers af te likken. Zal de realiteit net zoals de waarheid ergens in het midden liggen?  Indien ja, komen we toch vanzelf uit bij het CDA. En deze keer toch wel met een – historisch? – hoog Maastricht gehalte. De geboren en getogen Maxime Verhagen en door vele Sjengen zo geliefde ex-burgemeester Gerd Leers geven het kabinet wel een aardig tintje Mestreech. Waar voor Verhagen minister spelen inmiddels dagelijkse kost is, gaat Sjèr een nieuwe stap in zijn inmiddels al zo kleurrijke carrière maken. Kleur wordt sowieso het thema waar Leers serieus rekening mee moet gaan houden. Een van zijn meest spraakmakende oneliners – in de Thorbecke-lezing van 2005 – ging over de grijswasmachine van Den Haag. Vijf jaar later krijgt hij de meest kleurrijke ministersportefeuille Integratie & Immigratie. En cadeau daarbij een mede- en tegelijk tegenstander die nog nooit van grijs gehoord heeft en alles in zwart en wit ziet: Geert Wilders. Het enige grijs aan Leers tot op heden zijn sommige pakken die hij draagt en zijn haardos. Voor de rest houdt ‘dee vaan us’ wel van enig bont spektakel. Hij noemde weliswaar Wilders niet knettergek maar wel zijn ideeën. Toen zat Gert nog fijn bij ons hier in Maastricht. Een donkerrode opmerking met geen spatje grijs er in. Geert heeft Gerd hier al over aangesproken. Dat gebeurde binnenskamers. Moet ongetwijfeld gezellig zijn geweest. Straks in de Tweede Kamer staan camera’s en microfoons opgesteld. Ik wacht met spanning op de eerste keer dat Wilders Leers tot de orde roept. Het kan twee kanten op: Gerd verbleekt of Geert kleurt alle kleuren van de regenboog. De kleur grijs? Alleen zichtbaar onder het blond van Wilders.

Laurens Bouvrie

Ruim een op de vijf Sjengen en Marie’s zijn het liefst Henk en Ingrid. Dat valt nog mee. Hier en daar een discussie over politiek levert voor het gevoel een fikse meerderheid op met de opmerking: “Ik ben het niet met alles wat Wilders zegt eens maar hij benoemt wel de problemen die er zijn”.  Er zijn dus nog voldoende mensen die potentieel tot de PVV kunnen toetreden. Vanuit de CDA Maastricht hoek valt evenwel niet meer veel weg te snoepen. Die zijn al massaal overgelopen naar de voorvechter van een Nederlandse maatschappij die vooral van joods-christelijke signatuur moet zijn. Wat dat precies betekent kunnen we pas weten als Geert Wilders echt aan de macht komt. Dat neigt tot de volgende keer strategisch stemmen. Ik wil dat namelijk wel eens meemaken. De christelijke waarden in Nederland zijn al decennia geleden over boord gegooid en noem mij een, behalve de Joodse inwoners van dit land zelf,  norm of waarde die u dagelijks volgt zoals het volk van Mozes dat doet en ik krijg spontaan pijpenkrullen. Het enige dat Joden aan Nederland te danken hebben is dat in WO II  de pakkans om gedeporteerd te worden naar concentratiekampen hier het grootst was van heel Europa. En dat kwam zeker niet omdat we zo volgens hun normen en waarden leefden.

Geert zei het woensdagavond nog maar eens een keer. Anderhalf miljoen Nederlanders, waaronder dus een flink gezelschap Maastrichtenaren, heeft gekozen voor zijn agenda van Hoop en Optimisme. Dat zijn twee fantastische woorden. Ik kan natuurlijk cynisch opmerken dat met hoop door Geert cryptisch bedoelt wordt dat hij hoopt een hoop Marokkaans tuig de grens kan overzetten. Of is dat een iets te optimistisch beeld?  Of vestigt hij zijn hoop dat nog veel straatcriminelen door de knieën geschoten worden en bedoelt hij met optimisme dat de Kopvoddentax dusdanig veel geld gaat opleveren dat Nederland gelijk uit zijn economische crisis geraakt.  Mijn eigen normen en waarden krijgen in ieder geval maar niet gevat dat deze twee fantastisch positieve woorden – Hoop en Optimisme – worden gebruikt door iemand die vorstelijk de verkiezingen wint door het jarenlang prediken van angst en het zaaien van haat.

Laurens Bouvrie

Met de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen in Maastricht kan zonder veel rekenwerk worden geconcludeerd dat de hoofdstad van Limburg een enorme ruk naar conservatief rechts heeft gemaakt.  De PVV en VVD halen samen bijna veertig procent van de stemmen. Een op de vijf Maastrichtenaren die gisteren hun stem uitbrachten zien Geert Wilders als hun gedroomde leider.

Ook in het CDA bolwerk Maastricht kon Balkenende niet op clementie rekenen. Maastricht volgde de landelijke tendens en zijn partij werd hier gehalveerd. Zeer blij zal de aanhang van D66 zijn. Liefst drie en half maal zo veel stemmen kregen de democraten in vergelijk met vier jaar geleden. De PvdA verloor ten opzichte van de vorige Tweede Kamerverkiezingen een dikke vier procent. Toch kunnen de sociaal democraten niet geheel ontevreden zijn en kunnen zelfs spreken van een licht herstel. In vergelijking met 3 maart, tijdens de gemeenteraadsverkiezingen, kreeg de PvdA een veel groter pak slaag.  De SP kreeg het zwaar te verduren in Maastricht en werd gehalveerd. Dat moet toch een tegenvaller zijn. Het Roemer effect heeft in de zuidelijkste stad van Nederland geen effect gesorteerd. Groen Links ten slotte steeg lichtjes en bleef hiermee achter met de ruime landelijke winst van de partij van Femke Halsema.

statistiek overgenomen van:  www.teletekst.nos.nl

Rechts: “Weet u wel dat verleden jaar 4,2 procent meer ramkraken plaats hebben gevonden?” Links: Ja, maar daar tegenover staat dat de politie geconstateerd heeft dat er 6,1 procent minder tasjesroven zijn gepleegd”.  Rechts: “Ja dat is logisch, dat geeft toch geen mens meer aan”. Links: “Wij zien een gestage verbetering in de achterstandswijken op het gebied van contact tussen welzijnswerkers en de hangjeugd”.  Rechts: “Wij vernemen van verontruste bewoners juist het tegenovergestelde en wij kunnen het weten want wij hebben wel direct contact met de kiezers”. Links: “De landelijke cijfers tonen toch onomstootbaar vast dat degelijk sprake is van meer sociale controle”. Rechts: “Cijfers, cijfers, wat koopt de kiezer daar nu voor. In de probleemwijken horen wij wel anders. In wijk A. zijn verleden jaar 168 auto’s vernield.” Links: “Waar het om draait is dat we alle mensen van Nederland, alle mensen, betrekken bij hetgeen we met ons land willen”. Rechts: “Wie niet mee wil doen zal door ons keihard worden aangepakt. We zijn dat softe beleid meer dan zat.” Links: “Ik sprak verleden week met een Marokkaanse jongere die het helemaal gehad heeft met de hele tijd aangesproken worden over foute jonge Marokkaantjes. Hij heeft een baan, betaalt zijn belasting en is nog nooit met de politie in aanraking gekomen.” Rechts: “U moet eerst eens spreken met al die Nederlanders die dag in dag uit worden geterroriseerd door dat straattuig”. Links: “Laten we nu toch eindelijk eens realistisch zijn en de softdrugs legaliseren, dan haal je gelijk een hele hoop criminaliteit van de straat. Rechts: ”De helft van de Nederlandse jeugd is al niet vooruit te branden door al dat blowen, moeten we de andere helft ook nog aan de joint helpen”. Links: “Met een links progressief beleid kunnen we Nederland de komende jaren eindelijk weer tot een land maken dat tolerant is en een warm hart heeft voor alle inwoners van Nederland. Rechts: “Ons verkiezingsprogramma maken we niet zelf, maar is gebaseerd van wat wij op straat van gewone Nederlanders horen. En die zeggen: pak de criminaliteit keihard aan, wie hier niets te zoeken heeft en zich niet wil aanpassen moet maar elders zijn heil gaan zoeken. Daar staan wij voor.” Links: “Mensen die op ons stemmen weten wel beter. Samen leven, samen wonen en werken kan alleen als we respect voor elkaar hebben en gezamenlijk de problemen oplossen.” Rechts: “Dat begint met aanpassen en onze normen en waarden respecteren”. Links: “Dat begint met open staan voor ander en andermans ideeën en met elkaar te spreken en naar elkaar te luisteren”.  “Rechts: Dat kan ik van u niet zeggen”.  Links: “Ik ook niet van u”.