De Ridderronde mag worden betiteld als het ultieme excuus om een uurtje ‘de stad in te gaan’. De wedstrijden aan de buffetten duren per definitie altijd langer dan de wielerwedstrijd. Zo hoort het ook.
Op het middenparcours, het Vrijthof, is het een komen en gaan van BM’ers, politici, zakenmensen en sportlieden. En niet de minsten. Pieter van den Hoogenband – de man die ons ooit in vervoering bracht met ultieme zwemprestaties – is nog altijd een icoon. Wat de denken van forever young Pummy Bergholtz. Zoals altijd een tikje anders dan de rest. De Maastrichtse Anderlecht vedette is nog steeds een genieter. Prima was natuurlijk het gebaar van de KNWU om Adje Wijnands in de spotlights te zetten. Het Zilveren Wiel - een blijk van waardering door de bond aan hen die altijd klaar staan voor de wielersport – is hem zeer gegund. De Miss Ridderronde met Brand’s logo is voor de puristen misschien niet logisch. Maar kijkend naar een gemiddeld wielershirt dat pijn aan de ogen doet van de reclame-uitingen is zij een rust voor het oog, Volgens de speaker Kees Maas zelfs meer nog een lust voor het oog…. Dat is nu eenmaal wielrennen rond de kerk. Gezelligheid is troef. Een fikse regenbui tussendoor kon de pret niet drukken. En het was langs het parcours druk te noemen. Vooral daar waar tappunten waren……
En de winnaars Marianne Vos en Servais Knaven worden bij velen pas vandaag bekend. Na het wakker worden en het lezen van de krant of Maastricht Aktueel…… En nog even nagenieten kan ook op onze site. Bijgaand een uitgebreid beeld van de koers, BM’ers, de Miss, plezier en de fietsen en renners.
