De Limburgse kunstenaar Paul Beckers exposeert van 14april t/m 25 mei met schilderijen en beelden in boekhandel Selexyz Dominicanen. 

Een toast op de opening van de expositie van Paul Beckers (rechts)

Paul Beckers poogt de oertijd met zijn sculpturen te verbeelden. Zijn beelden zijn vaak dieren zoals paarden en stieren met vormen die aansluiten bij die ruige tijd in de prehistorie. Geen breekbare schepselen, maar krachtige wezens. Beckers zoekt het oorspronkelijke in een omgeving en weet dit goed tot uiting te brengen in zijn beelden en schilderijen.

Zijn inspiratie haalt hij uit de vele verre reizen die hij maakt naar uithoeken van de wereld waar de omgeving nog niet is aangetast door de mens, zoals de Egyptische woestijn.

De beelden zijn over het algemeen geboetseerd in terracottaklei of uitgevoerd in brons of Cortenstaal.

Tijdens een gezellig samenzijn met vele vrienden, familie en bekenden werd afgelopen zondag de expositie met een toast geopend. 

De expositie van Paul Beckers is dagelijks gratis te bezichtigen gedurende de openingstijden van boekhandel Selexyx Dominicanen Maastricht.

Het Bonnefantenmuseum waardeert de belangrijke steun van het Mondriaan Fonds zeer en kan hiermee twee schilderijen, Road trip (2010) en Positive-Negative (2011), van de BACA Laureaat aankopen.

Met deze kunstwerken verrijkt het museum de collectie hedendaagse kunst, en met name de collectie Amerikaanse abstracte schilderkunst met kunstenaars als Robert Ryman, Robert Mangold en Sol Lewitt.’De schilderkunst van Mary Heilmann is een belangrijk onderdeel van de kunstgeschiedenis. Het kan een brugfunctie vervullen tussen het minimalisme en popart en speelt daarom een belangrijke rol binnen de Collectie Nederland’ zo motiveert het Mondriaan Fonds het besluit om bij te dragen aan de aankopen.

Daarnaast noemt het Fonds de belangrijke functie die Mary Heilmann vervult als inspirator van jonge generaties (vrouwelijke) kunstenaars. De totale aankoopprijs van de twee schilderijen bedraagt 190.000 euro. Naast de bijdrage van het Mondriaan Fonds wordt de aankoop gefinancierd met steun van de BankGiroloterij en uit het aankoopbudget van het museum.

Op het kantoor van de stichting Werken Tijdens Kanker aan de Bergerstraat 2 te Maastricht is de permanente tentoonstelling te bewonderen van Katje Vossen. Haar schilderijen geven een blik in haar leven en ervaringen. Deze tentoonstelling is tijdens kantooruren continu te bezichtigen.

De stichting is pas enkele maanden actief en werken hard omde bekendheid te vergroten en de benodigde fondsen te werven.

Een doel van de Stichting is om middels met voorlichting het huidige beeld t.a.v. werknemers die kanker hebben (gehad) meer te nuanceren en in een (meer) positieve richting bij te stellen. Nog maar al te vaak worden deze werknemers op voorhand al afgeschreven voor verdere deelname aan het arbeidsproces. Zeker nu er steeds meer mensen volledig van kanker genezen moet de focus er meer op gericht zijn, om betrokken werknemer zolang mogelijk in het arbeidsproces te behouden, eventueel in aangepaste omstandigheden, teneinde definitieve uitval of ontslag te voorkomen. Verdere informatie over missie, doelstellingen enz. van de stichting kunt u vinden op de site www.werkentijdenskanker.nl

Een van de mogelijkheden om de stichting te steunen is het aankopen van een schilderij van Katja Vossen. Zij is in 1993 afgestudeerd aan de Maastrichtse Academie voor Beeldende kunst en is o.a. werkzaam als docent Kunsten Sociologie. Haar schilderijen geven een blik in haar leven en ervaringen. Maatschappelijke betrokkenheid staat bij haar hoog in het vaandel en ze draagt de stichting dan ook een warm hart toe door maar liefst 50 % van de opbrengst van de verkoop van haar werken ten goede te laten komen aan de stichting.

Voor meer informatie of eventuele vragen kunt u contact opnemen met een van onze medewerkers, tel 043 – 3621366 of met:

Pierre Bruls: pierre.bruls@werkentijdenskanker.nl

Eddy Roijakkers eddy.roijakkers@werkentijdenskanker.nl

In Kunsthal “De Wijze Grijze” van Zorgcentrum Molenhof start zondag 24 juni vanaf 15.00 uur de expositie van schilderijen van leerlingen van ”Het Gilde”.

Als men langs de werken gaat zal men verbaasd zijn over de variatie en ook de kwaliteit van deze schilderijen. Er zijn leerlingen die nog ouderwets ambachtelijk vakmanschaplaten zien en anderen die blijk geven van fantasie en creativiteit. 

“ Het Gilde” Maastricht is een organisatie waar mensen die niet meer werken, maar nog vol kennis, kunde en ambitie zitten dit kunnen inzetten voor het geven van cursussen, praktijklessen en nog vele andere activiteiten. Deze mensen doen dat als onbezoldigd vrijwilliger. “Het Gilde” brengt leraar en leerlingen samen en biedt de klaslokalen aan. 

Opening: zondag 24 juni vanaf 15.00 uur.

De expositie loopt tot maandag 20 augustus 2012. Geopend tijdens kantooruren. 

Zorgcentrum Molenhof 

St. Pieterstraat 23 

Centrum Maastricht

Ingrid Wijk en Wiel Kusters tonen trots een van verworven kunstwerken van Pierre Kemp

De Universiteitsbibliotheek Maastricht heeft uniek materiaal van de dichter en schilder Pierre Kemp (Maastricht 1886-1967) verworven. Het gaat om 11 choreografische fantasieën die Kemp in 1931 schilderde. Prof. Wiel Kusters, groot kenner van de werken van Pierre Kemp, heeft ervoor gezorgd dat deze collectie deel uitmaakt van de erfgoedcollectie van Universiteit Maastricht (UM). Hij is dan ook de aangewezen persoon om deze collectie voor het eerst te tonen en toe te lichten. Dat gebeurde op 15 mei in de binnenstadslocatie van de Universiteitsbibliotheek (UB) voor vertegenwoordigers van cultuur- en erfgoedinstellingen uit Maastricht, ambassadeurs van de Jezuïetencollectie en leden van de Kunst- en Cultuurcommissie van de Universiteit Maastricht.

Fonds Academisch Erfgoed Maastricht

Tijdens deze feestelijke bijeenkomst informeerde Ingrid Wijk, directeur van de Universiteitsbibliotheek de aanwezigen

Pierre Kemp

over de plannen met het onlangs opgerichte Fonds Academisch Erfgoed Maastricht. Met dit fonds wil de bibliotheek de bijzondere collecties van de UM aanvullen, conserveren, digitaliseren en beschikbaar stellen voor een groter publiek, en toegankelijk maken voor onderwijs en onderzoek. Het fonds is onderdeel van het Universiteitsfonds | SWOL. Iedereen die wil bijdragen aan het Academisch Erfgoed Maastricht Fonds om de bijzondere collecties van Pierre Kemp, Charles Eyck en de Jezuïeten toegankelijk te maken, kan zich aanmelden als vriend van het Fonds. Als eerste actie rond het Fonds is een kaartenset vervaardigd van de choreografische fantasieën. Deze kaarten zijn als set maar ook los voor liefhebbers te koop. Meer informatie over het Fonds Academisch Erfgoed Maastricht en deze kaartenset is te vinden op www.maastrichtuniversity.nl/bibliotheek/aemfonds.htm

Toelichting op de choreografisch fantasieën

In 1931 vervaardigde de dichter en schilder Pierre Kemp (Maastricht 1886-1967) twaalf wat men zou kunnen noemen choreografische fantasieën. Elf daarvan vormen nu onderdeel van de UM-erfgoedcollectie; de twaalfde fantasie, met als titel ‘Ideal Baby Competition’ is nog niet teruggevonden. Wat Pierre Kemp met deze merkwaardige ontwerpen voor revue of ballet precies voorhad, is niet bekend. Wel valt uit zijn persoonlijk archief op te maken dat hij ze naar Amerika heeft willen sturen. Formeel lijken enkele van de voorstellingen aan te sluiten bij wat vernieuwende theaterkunstenaars en scenografen in die dagen in de Verenigde Staten realiseerden. Vermoedelijk werd hij visueel geïnspireerd door een aantal afbeeldingen in de in 1931 verschenen monografie van Joseph Gregor en René Fülöp-Miller, Das amerikanische Theater und Kino. Dit boek maakte deel uit van Pierre Kemps handbibliotheek, die als bijzondere collectie is opgenomen in de Universiteitsbibliotheek van Universiteit Maastricht. (Literatuur: Wiel Kusters, Pierre Kemp, een leven. Nijmegen: Vantilt, 2010, 331-333.)

Tekst :  Susanne Snijders (Universiteit Maastricht)

Aan de vooravond van de 25^ste TEFAF kunstbeurs stond cultureel Maastricht geheel in het teken van de opening van het compleet vernieuwde Museum aan het Vrijthof.  Kregen maandagavond leden van de sociale economische netwerkorganisatie IMMENS al het voorrecht, voorafgaand aan hun vierde  jaardiner in het gloednieuwe Grand Café Soiron gevestigd in het voormalige Spaans Gouvernement, om een kijkje te nemen in de gloednieuwe setting van het museum.  Dinsdagochtend nam Monique Dickhaut, directeur van het stadsmuseum, de ruim aanwezige media bij de hand om hen tussen de laatste schilderswerkzaamheden en andere ambachtelijke klusjes die nog geklaard moesten worden rond te leiden.  Het is ook daarom dat de opening die dinsdagavond werd gepresenteerd door Camille Oostwegel, voorzitter van de Stichting Museum aan het Vrijthof,  burgemeester Onno Hoes en bestuursvoorzitter van de TEFAF Ben Janssen, niet als officieel werd aangekondigd.  Perse voor de TEFAF de poorten openen en niet geheel onbelangrijk de behoefte aan inkomsten deed het Museum aan het Vrijthof al langere tijd geleden besluiten nu de poort te openen.  En dat werd dinsdagavond meer dan gewaardeerd.  Een kniesoor die let op hier en daar een onvolkomenheid, zo kan de teneur onder de gasten worden geschetst.  De verbouwing van het Museum aan het Vrijthof kreeg de afgelopen dagen vooral lovende kritieken.  Vooral de ruimtelijkheid die het gebouw door de ingrijpende veranderingen gekregen heeft,  zonder de karakteristieke historische waarden geweld aan te doen, krijgen veel bijval. De officiële opening vindt overigens in juli van dit jaar plaats. De goede verstaander begreep: met een Oranje tintje.  

De komende maanden levert het Museum aan het Vrijthof ongetwijfeld nog veel stof tot discussie en gespreksstof op.  Het is niet ondenkbeeldig dat de Maastrichtenaar het museum als een dierbare vriend in de armen gaat sluiten.  Niet alleen vanwege het mooie interieur en de schone kunsten die te bewonderen vallen.  Vooral ook omdat het museum vooral de – historische – kunst en cultuur uit en van de stad zelf als belangrijkste item dag in dag uit gaat etaleren.  En dat is iets waar iedere Maastrichtenaar gruuts op is, kunstkenner of niet   De openingsavond was het evenwel vooral tijd om een klein feestje te vieren. Dat een prachtige apotheose kreeg door een schitterend openluchtconcert door pianist Russisch-Franse pianist Mikhaïl Rudy. Hij bracht Mussorgsy’s wereldberoemde Schilderijen op een Tentoonstelling ten gehore.  Met een groot en diverse kleine beeldschermen werd het meesterstuk van de Russische componist visueel ondersteund door virtueel knap bewerkte aquarellen van Wassily Kandinsky.  Hij maakte in de jaren 20 van verleden eeuw aquarellen geïnspireerd door het muziekwerk van Mussorgsky.  De combinatie muziek en schilderkunst leverde op het Vrijthof een prachtige ambiance op.  Met dank aan Maastricht & Euregio Culturele Hoofdstad 2018.  Guido Wevers bood namens de stichting die Maastricht naar deze titel moet leiden het werk aan.

Wie meer wil weten over het Museum aan het Vrijthof kan terecht op de website:  http://www.museumaanhetvrijthof.nl/

Maastricht Aktueel geeft u een impressie van de gebeurtenissen in en rond het museum van de laatste twee dagen (en een aantal foto’s genomen tijdens de verbouwing).

Op zondag 3 juli wordt om 15.00 uur weer een nieuwe expositie geopend in Zorgcentrum Molenhof aan de Sint Pieterstraat 23 te Maastricht. Iedereen wordt uitgenodigd om de werken van Truus Houben en Jacob Muijs te bekijken na de opening met een welkomstwoord van Willem Jansen.

Al schilderend en ontdekkend wil Jacob Muijs op enthousiaste en constructieve wijze zijn gedachten, ideeën, beelden en waarnemingen vormgeven. De natuurlijke elementen en de stillevens worden vertaald in geometrische en lyrische abstractie. Dit mag informeel en zonder voorstelling zijn. De indrukken die zoal worden opgedaan krijgen zo hun weerslag op doek of papier, gekenmerkt door expressief kleurgebruik. Jacob werkt hoofdzakelijk met acryl. Sinds 2000 maakt hij vooral grafische werk, in de vorm van zeefdrukken. Daarbij gaat zijn voorkeur uit naar zowel abstract als figuratief werk. Het (Limburgs) landschap is daarbij vaak het onderwerp. Daarbij wordt hij niet alleen geïnspireerd door  het landschap zelf, maar ook door schrijvers en dichters.

Jacob houdt van de geestdrift van de lente, waarin het landschap ontluikt, de uitbundigheid van de zomer, de melancholie en de warme
kleuren van de herfst en de stilte en berusting van de winter, de koele kleuren. De vier seizoenen zijn als het ware een spiegel van de ziel. De natuur en de directe omgeving zijn de bronnen waaruit hij zijn beelden put. Dwalend en fietsend door het Limburgse land doet hij ideeën en indrukken op die in het atelier vertaald worden in naturalistische abstractie. Het gaat om de sfeer die de zeefdruk als het ware oproept. Nieuwe landschappen ontstaan die er in werkelijkheid niet zijn. Maar dat is ook toepasselijk, immers: We zien de dingen niet zoals ze zijn, we zien de dingen
zoals wijzelf zijn. Direct schilderen op de zeef en het landschap als het ware laten groeien en ontstaan, waarbij hij de vrijheid neemt het oorspronkelijke landschap te “veranderen” en de vormen reduceert tot in de essentie. De herkenbare abstractie. Kleurgebruik is voor hem belangrijk, niet altijd naar de natuur, maar ook op een manier dat een nieuwe dimensie ontstaat, die de “toeschouwer” weet te raken of te verbijsteren.

Truus Houben werkt hoofdzakelijk met olieverf. Verder maakt ze grafische werken, collages en mixed media. Haar voorkeur gaat uit naar zowel
abstract als figuratief werk. Truus zet met een disciplinaire nauwgezetheid haar penseelschetsen op het canvas. Olieverf, haar geliefkoosd medium, biedt haar de mogelijkheid in meerdere weloverwogen lagen de juiste vibratie van de kleur te bereiken. Truus is geboeid door kleur, de kleur op zich, haar helderheid, haar stralingskracht en haar contrast met de omgeving. Ze ontleent haar onderwerpen uit haar directe belevingswereld en haar interessesfeer. De visuele indrukken blijven als een blauwdruk op haar netvlies gevangen, die ze later verwerkt op een persoonlijke wijze Kenmerkend zijn steeds de soberheid van vorm in combinatie met een sprankelend koloriet waardoor het werk een monumentale uitstraling krijgt. Aldus Diane Keulen, docente schilderkunst SAPK Genk.

Ook in haar grafische werk blijft ze duidelijk blijk geven van haar “coloristische” instelling. Etsen worden niet geheel in zwart-wit weergegeven
en ook in haar zeefdrukken en lino’s blijft ze haar “schildersnatuur” trouw middels een uitbundige kleurgebruik. Wel wordt de weergave van haar indrukken in het grafisch werk steeds meer gestileerd en geabstraheerd. Truus maakt je deelachtig aan haar belevingswereld, maar ze overstijgt het anekdotische. Nergens is het werk ‘slechts’ een vakantiefoto, een reisverslag of een toevallige ontmoeting van schaduwen op straat. Overbodige dingen worden weg gefilterd. Een universeel, monumentaal beeld blijft over. Aldus Erwin Oosterbosch, graficus en docent grafiekkunst SAPK Genk.

Fotografie, schilderen/schrijven met licht – een nieuwe uitdaging, een nieuw liefde.

Aanvankelijk is ze begonnen met fotograferen om ideeën en inspiratie op te doen voor haar grafisch werk. Maar het vastleggen van zo veel verscheidene beelden en de passie daarvoor kreeg toch snel de overhand. Als fotografe registreert ze in het dagelijks leven werkelijk overal lijnen, vormen, kleuren, muurtekens, ritmes, gezichtsuitdrukkingen van mensen en zo meer. De beleving van de dagelijkse wereld om haar heen kreeg door het oog van haar camera nog meer diepgang, nog meer impressie, nog meer inspiratie. Truus beschouwt fotograferen als een nieuwe manier van kijken. Het eerder voor haar centraal staande grafische werk in ets, lino en zeefdruk beïnvloedt de manier van waarnemen bij oude en nieuwe vormen en de bewerking van de foto’s. Er wordt een verbinding gemaakt tussen de waargenomen natuurverschijnselen en de eigen beeldvorming van het onderwerp, geeft Willem Jansen aan, voorzitter van de Limburgse Kunstkring.

Truus Houben – fotografie(k).

Jacob Muys – grafiek (zeefdrukken).

Kunstcommissie De Wijze Grijze wil door het houden van exposities een brug leggen tussen de bezoekers en de bewoners van het Zorgcentrum.

Zondag 3 juli, 15.00 uur opening.

Zorgcentrum Molenhof

Sint Pieterstraat 23.

Van 3 juli tot 29 augustus 2011.

Van zondag 3 juli tot en met zaterdag 6 augustus 2011 exposeert Harrie Gerritz bij Galerie Wansink zijn recente schilderijen onder de titel Summer in the city.

De opening vind plaats op zondag 3 juli om 15.00 tot 17.00 uur, in aanwezigheid van de kunstenaar.

Openingstijden tijdens tentoonstellingen:

woensdag tot en met zaterdag tussen 13.00 en 17.00 uur en op afspraak. Voor een voorbezichtiging kan men ook een afspraak maken.

Een grote overzichtstentoonstelling van Harrie Gerritz is te bekijken in Museum de Valkhof te Nijmegen tot en met zondag 7 augustus 2011.

Galerie Wansink

Kapoenstraat 20

6211 KW Maastricht

Tel: 043 321 0665

www.galeriewansink.com

Tot en met vrijdag 23 september is in galerie Ut Glaashoes in Maastricht de expositie ‘Natuurlijk anders!’ te zien, met werk van Martin Perée, Lucie Berben en Kathja Smits.

Kunstenaar Martin Perée van atelier Ut Glaashoes laat zich onder andere inspireren door bekende schilderijen van Klimt en Gauguin. Hij bouwt zijn werk op vanuit het detail en werkt dan toe naar het grotere geheel en zo wordt de som meer dan de delen.

Keramiste Lucie Berben gebruikt vormen uit de natuur, emoties en gevoel als inspiratiebron.

Keramiste Kathja Smits maakt dieren van porselein. Ze lijken versteend, overvallen door het moment en door duizenden gaatjes extra kwetsbaar.

Te bekijken van maandag tot en met vrijdag tussen 10.00 en 15.00 uur. Tot en met vrijdag 23 september  2011.

Ut Glaashoes

Wilhelminasingel 67

Maastricht

www.utglaashoes.nl

Van 19 april tot 3 juli 2011 is er een duopresentatie in het Bonnefantenmuseum. In de zalen die aan het werk van Jeroen van Bergen gewijd zijn worden maquettes en werk op papier tentoongesteld. Te zien in de tentoonstelling van Rik Meijers zijn zowel schilderijen als werk op papier.

De presentatie van het werk van Rik Meijers en Jeroen van Bergen is de tweede duo presentatie van kunstenaars die in de nabijheid van het museum werken. In dit geval betreft het kunstenaars die beiden in Maastricht hun atelier hebben. Tot zover de overeenkomst tussen de twee. De tentoonstelling viert juist het verschil in het werk en hun werkwijze. Niet alleen bestaat er tussen hen een leeftijdsverschil van een vijftien jaar, veel groter is het verschil in opvatting hoe met beeldmiddelen om te gaan.

Jeroen van Bergen maakt maquettes uit karton, die met lasertechniek uitgefreesd, tot heuse klinische bouwwerken worden omgetoverd. Via stapeling, dan wel repetitie ontstaan megastructuren, megatorens dan wel megasteden waar men makkelijk in verloren loopt. Het gaat hier echter om maquettes. Overzicht is dus gegarandeerd.

Rik Meijers daarentegen wekt de indruk een klassieke ietwat morsige ‘artiest’ te zijn, die geen beeldmateriaal te gek is. Vogelzaad, veren, kroonkurken, doppen enz. worden op de verf aangebracht alsof de rommelmarkt zijn habitat zou zijn. Dat de dingen wel eens anders kunnen zijn dan ze lijken, mag als bekend worden geacht. Dat de beeldende kunst bij uitstek een wereld van het verschil vertegenwoordigd wellicht iets minder. Mocht er iets als dogma, vooringenomenheid of anderszins boven komen drijven, dan is dit schijn. Want alles luistert naar de regels van een spel. Anders is het niet de werkelijkheid.

Bij de duo presentatie verschijnen twee catalogi: As if we never knew it van Rik Meijers, en een publicatie over het werk van Jeroen van Bergen. Beide zijn verkrijgbaar in de museumwinkel.

Bonnefantenmuseum
Avenue Ceramique 250
6221 KX Maastricht

www.bonnefanten.nl