In de komende weken krijgt landgoed ‘Sint Pieter’ aan de Schutterijweg gestalte. Afgelopen week gaf initiatiefnemer Joris Dassen het startsein voor de grootscheepse herinrichting van het gebied. Naar verwachting is de gedaanteverwisseling binnen zes weken afgerond.
Joris Dassen grijpt de start van de werkzaamheden op zijn terrein aan om openheid van zaken te geven over zijn plannen en om af te rekenen met de geruchten die de ronde hebben gedaan en die in de plaatselijke pers breed uitgemeten werden. Dassen toont de beschikking, afgegeven door de Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, en de Staatssecretaris van Financiën die de formele toestemming betekent voor de ‘operatie’. Een opluchting, zo geeft hij volmondig toe. “De discussie ging op een gegeven moment helemaal de verkeerde kant op. Alles werd negatief geduid. Mensen waren bang dat wandelpaden zouden verdwijnen, dat het landschap aangetast zou worden, dat het gebied voor recreatie verloren zou gaan. Maar dat is helemaal niet waar. Ik zou zeggen: het tegendeel is waar want na verloop van tijd ontstaat hier weer het oorspronkelijke landschap dat zo typerend is voor Sint Pietersberg: schrale graslanden. Hier wordt natuur gemaakt.”
Nu de landbouwmachines volop in bedrijf zijn, heeft het enthousiasme van Dassen weer volop wortel geschoten. Hij blikt desgevraagd terug op het moment dat zijn landgoedplannen begonnen te ontstaan. “Anderhalf jaar geleden kocht ik dit huisje aan de Schutterijweg. Gewoon, voor de unieke ligging, want, eerlijk gezegd, het huisje is een bouwval. Maar de ligging is uniek, een uitzicht zoals dit vind je nergens. De vorige eigenaar attendeerde me erop dat de landbouwgronden rondom het pand ook te koop waren. Ik ging me in de situatie verdiepen en ontdekte dat het gebied een regelrechte lappendeken was, 40 kavels in handen van in totaal wel 17 eigenaren. Toen begon het landgoedidee te rijpen. Ik werd steeds enthousiaster en ging aan de slag.”
U ontmoette veel weerstand?
“Als je aan Sint Pietersberg komt, dan raak je de Maastrichtenaren in hun hart. De bèrreg is immers van iedereen. Ik schrok van de emoties die vrij kwamen.” “De discussie ging totaal de verkeerde kant op, een gesprek met argumenten was niet meer mogelijk. “Kijk,” zegt Dassen, wijzend naar de flank van de Sint Pietersberg, “we zijn nu bezig met de contouren van het plan. De bestaande asfaltwegen worden allemaal uitgebreid met een graspad. Verder wordt het hele terrein omgeploegd en er wordt een mengsel van gras en klaver gezaaid. Het is de bedoeling dat we zo op termijn de grond bevrijden van de pesticiden die er jarenlang op gestrooid zijn. Het uiteindelijke doel is om het oorspronkelijke grasland te herstellen.
Naast het graspad komt een heg van meidoorn die op borsthoogte wordt onderhouden, zodat de weidsheid van het landschap intact en ook voor iedereen zichtbaar blijft. Op het terrein achter de kerk worden hoogstam fruitbomen geplant en er gaat een zevental schapen grazen. Op het grote terrein worden verspreid enkele bomen gezet.”
De plannen om hier een woning te realiseren zijn van tafel?
“De woning heeft de laatste prioriteit. Het eerste idee was een ecowoning grotendeels onder de grond in de helling (red.: ingebed in een graft (wal in een landschap)). Het blijft een unieke kans om de beste landschappelijke invulling te geven aan deze unieke natuurlijke omgeving in plaats van herbouw op de huidige plek. Maar dit is een wens op langere termijn en waarvoor ik nog veel overleg zal gaan voeren met alle betrokken partijen. Ik wil ons uiteindelijke huis gewoon zo goed als mogelijk een eenheid laten
worden met zijn natuurlijke omgeving. Maar eerst wordt nu de nieuwe natuur aangelegd.”
Krijgt u nog reacties van passanten?
“Ontzettend veel en gelukkig vrijwel allemaal positief. Kijk dit is natura 2000-grond, dat is de hoogste beschermingsgraad die gronden kunnen verkrijgen. Een betere garantie kunnen de sceptici toch niet krijgen. Hier gebeurt niets dat het daglicht niet kan verdragen.”
Tekst en foto’s Jeroen Janssen (A & C Media)