Gerard Brouns is de zestigste en laatste promovendus die kan zeggen dat hij is gepromoveerd bij prof. dr. Hans Philipsen, hoogleraar Medische Sociologie aan de Universiteit Maastricht. Donderdag 4 maart oefende Philipsen zijn promotierecht voor de laatste keer uit. Komende zomer wordt de oud-rector 75 jaar, tien jaar geleden ging hij al formeel met emiritaat. Hij kan terugkijken op een rijke carrière binnen en buiten de UM.

De ‘jubileumpromotie’ werd voorgezeten door rector magnificus prof. mr. Gerard Mols, die ook enige woorden aan dit feit wijdde. De promotie binnen de Faculty of Health, Medicine and Life Sciences had als titel “Sociaal-Psychiatrische verpleegkunde: de ontwikkeling van een verpleegkundig specialisme in het domein van de Nederlandse sociale psychiatrie”.

Levensloop
Hans Philipsen (1935) studeerde sociologie en antropologie aan de Universiteit van Amsterdam. In 1959 deed hij zijn doctoraalexamen. In 1968 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam bij prof.dr. A.N.J. den Hollander op ‘Afwezigheid wegens ziekte: een onderzoek naar oorzaken van verschillen in ziekteverzuim tussen 83 middelgrote bedrijven”. In 1968 werd hij benoemd tot hoogleraar Methoden en Technieken van Sociaal Wetenschappelijk Onderzoek aan de Rijksuniversiteit Leiden. In 1974 koos hij op inhoudelijke gronden voor een overstap naar de Medische Faculteit Maastricht, als hoogleraar Medische Sociologie.
De UM vormde een uitdaging omdat er vernieuwingen zowel in het onderwijs als het onderzoek plaatsvonden. Binnen de Medische Sociologie richtte hij zich vooral op het terrein van de (thuis)zorg voor chronische patiënten en op dat van de plaats van de verpleging en het verschijnsel “care” in de gezondheidszorg, zonder overigens de theoretische studie van de gezondheidszorg als sector van de samenleving te verwaarlozen. Van 1976 tot 1980 was hij de eerste voorzitter van de Universiteitsraad en eerste verkozen lid van het College van Bestuur. In 1980 werd hij voor 3 jaar (bouw)decaan van de Faculteit der Gezondheidswetenschappen. Vanaf 1983-1990 was hij tevens belast met de opbouw van Verplegingswetenschap. Van 1993 – 1995 was hij Rector Magnificus van de UM en daarna vice-voorzitter van het College van Bestuur. De laatste twee jaar was hij naast het facultaire werk vice-rector Internationalisering.

Per 1 december a.s. is de socioloog prof. dr. Jaap Dronkers benoemd als hoogleraar ‘International comparative research on educational performance and social inequality’ aan het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt (ROA) van de Universiteit Maastricht.

Internationaal vergelijkend onderzoek naar sociale ongelijkheid en onderwijs wordt steeds belangrijker door internationale ontwikkelingen als globalisering en toenemende immigratie. Dronkers zal zich onder meer bezig houden met de invloed die deze ontwikkelingen hebben op nationale onderwijssystemen, denk bijvoorbeeld aan de integratie van etnische minderheden in het onderwijs. “Het Nederlandse onderwijs scoort slecht op emancipatie als gevolg van de vele verschillende schooltypen en de afschaffing van opstroom-mogelijkheden in de 90-er jaren. Juist de stap van bijvoorbeeld VMBO-t naar Havo of van Havo naar VWO was voor veel immigranten en laaggeschoolde autochtonen een manier om hogerop te komen”, aldus Dronkers.

Jaap Dronkers werkt momenteel nog als professor Social Stratification and Inequality aan het European University Institute in Florence. Daarvoor was hij onder meer werkzaam bij de Universiteit Tilburg (1987-1990) en de Universiteit van Amsterdam, waar hij van 1994 tot 1998 decaan was van de faculteit der Onderwijswetenschappen en Pedagogie en tussen 1999 en 2001 voorzitter van de afdeling sociologie & antropologie. Hij studeerde sociologie aan de Vrije Universiteit te Amsterdam en promoveerde daar in 1976 in ‘selectie in de propedeuse’.

Hij heeft vele publicaties op zijn naam staan over de oorzaken en gevolgen van sociale ongelijkheid in het onderwijs en carrièrekansen, maar ook over verschillen tussen de schoolprestaties van leerlingen in openbare en religieuze scholen (zowel in Nederland als daarbuiten), over prestaties van etnische minderheden in het onderwijs en op de arbeidsmarkten en over de elite in Europa, waaronder de adel. Daarnaast heeft hij geschreven over de effecten van scheiding op de kinderen en over de internationaal verschillende oorzaken van scheidingen. Sinds 2002 is hij een van de organisatoren van het ‘European Network for the Sociological and Demographic Study of Divorce’.

Hij neemt geregeld actief deel aan het publieke debat in dag- en weekbladen, waarbij hij zijn onderzoek als uitgangspunt gebruikt. In 1997 was hij betrokken bij het eerste onderzoek naar prestaties van scholen door dagblad Trouw.

bron:  www.maastrichtuniversity.nl