Het lijflied van rood, de Internationale, hoeft al helemaal niet op steun te rekenen bij de partij van Roemer.  Net als de PVV vindt men Europa al te veel van het goede

Ziedaar.  De laatste weekkoersen van politiek Nederland laten zien dat de brave burgers uit de polder net zo makkelijk een voorman van links radicaal als minister president willen hebben dan een rechtse populist.  Het middenveld van links tot en met rechts staar er bij als Jan met de korte achternaam.  Oké,  CDA gaat een poging wagen om een radicale middenpartij te worden en Job Cohen liet weten heel beslist namens de PvdA neen te gaan zeggen tegen Rutte c.s.   We zullen zien.  Voorlopig is het in de vaderlandse politiek zo dat de nieuwe grote partijen vooral alleen van zichzelf kunnen verliezen.   Toch eens aan Johan Cruyff vragen of hij een politieke variant kan verzinnen op zijn poëtische dribbel :  “De Italianen kunnen niet van je winnen, maar je kan wel van ze verliezen”.

De SP is inmiddels volgens Maurice De Hond’s metingen de grootste partij van Nederland.  Te danken aan drie factoren:  het charisma van Emile Roemer, de tactische blunder van Geert Wilders Hare Majesteit te schofferen en last but not least in de hoek gezet door niet eens een oneliner van Beatrix maar een oneword.  “Onzin”,  zei de koningin op zijn ergernis over haar hoofddoek in een zandbakbezoek in het Midden Oosten.  Dat gaat Emile Roemer niet gebeuren.  De Tomatensocialisten zijn inmiddels net zo koningsgezind als de gemiddelde abonnee op het glossy magazine Vorsten.  De SP wordt weliswaar nog vaak betiteld als de fikse linkse tegenhanger van de PVV, maar het Maoïsme of andere extreme linksismen zijn toch ver te zoeken.  Het lijflied van rood, de Internationale, hoeft al helemaal niet op steun te rekenen bij de partij van Roemer.  Net als de PVV vindt men Europa al te veel van het goede.  Proletariërs aller landen verenigt U?  Het moet wel gezellig blijven vindt de partij die haar oorsprong in Brabant vindt.

Of de SP zo groot blijft of nog groter wordt op weg naar de eerstvolgende verkiezingen kan niemand met zekerheid zeggen.  Dat de socialisten straks een factor van belang worden lijkt evenwel zeker.  Met die wetenschap is het best spannend welke vruchten de SP Maastricht daarvan gaat plukken.  De afgelopen gemeenteraadsvergadering vroeg ik mij meer af:  gaat de SP in de Limburgse hoofdstad daar wel van profiteren.  Met Lenie Eijssen aan het roer durf ik dat oprecht te betwijfelen.  Zij is ongetwijfeld een integere, alleraardigste en goed bedoelende politica.  Maar zo goed als Roemer de partij landelijk neerzet, zo enorm irritant en vooral doelloos bedrijft Eijssen politiek in de Maastrichtse gemeenteraad.  Per definitie overal op tegen zijn waar de rest voor is, is nog tot daaraan toe.  Ellenlange betogen houden terwijl je weet dat het pleit al lang beslecht is, geeft in ieder geval ruimte tot een koffiepauze.  Evenwel iedere keer dusdanig verwarrend praten dat de twie maan en ‘nne peerdskop , die het weten op te brengen te blijven luisteren, echt niet meer weten waar het over gaat is normaal gesproken electoraal dodelijk.  De stevige frisse harde Nederlandse SP tomaat die Roemer Nederland voorschotelt is hier in Maastricht niet meer dan een slappe oude verrumpelde kwepsjtomat.

Sinds 15 maart is er, als reactie op de revolutie in Egypte en Tunesië en Libië, ook een revolutie uitgebroken in Syrië.  Deze dag is uitgeroepen tot de dag van de Woede. Sindsdien vinden er dagelijks opstanden in verschillende steden van Syrië plaats, welke inmiddels al ongeveer 2000 mensen levens heeft gekost. Deze opstanden worden namelijk met fors geweld neer geslagen door het Syrische regime. De demonstranten blijven zich echter geweldloos verzetten.

In het westen van het land wordt er vanuit afdeling Rotterdam en SP Tweede Kamerleden zoals Harry van Bommel en Tiny Kox veel aandacht besteed aan de Syrische revolutie en hun slachtoffers. In Rotterdam is er bv 4 weken lang een tentoonstelling geweest waar de locatie werd omgedoopt tot het Jasmijnplein en er allerlei activiteiten werden verricht. Dit in samenwerking met het Steuncomité voor de Syrische revolutie, deze bestaat voornamelijk uit Syrische Nederlanders.

Ook de SP Regio Zuid wil haar solidariteit betuigen aan de slachtoffers van de Syrische revolutie.

Dit werd gedaan middels een “stille tocht” die woensdagavond georganiseerd werd voor de slachtoffers van de Syrische revolutie.

Vanaf het verzamelpunt (Gouvernement) werd er gelopen tot aan de Markt.

De regenbuien weerhielden de deelnemers er niet van om de tocht geheel uit te lopen, echter de opkomst en de aandacht van omstanders was door het gure weer minimaal.

Een dertigtal deelnemers waarvan leden van de SP, mensen uit Syrië en sympathisanten hielden trouw vol en aangekomen op de  Markt werd middels waxinelichtjes de woorden “Vrijheid voor Syrië” gevormd. Bedoeling was om de lichtjes aan te steken, maar dat had geen enkele zin met al de regen die in hoosbuien naar beneden viel. Er werd een minuut stilte gehouden voor alle slachtoffers van de Syrische revolutie en daarna volgde een korte toespraak en werden alle aanwezigen bedankt voor hun komst, zeker bij zulk slecht weer.

Er wordt bekeken of er binnenkort opnieuw een stille tocht georganiseerd gaat worden, met hopelijk betere weersomstandigheden. Toen gingen de hemelpoorten helemaal open en een zoveelste hoosbui kletterde neer op de markt en nam iedereen snel afscheid en keerde huiswaarts op zoek naar droge kleding en warmte.

Hans van Eijsden

Volgens de SP is gebleken dat onlangs een paar honderd VOM* gerechtigden een brief hebben ontvangen met daarin de mededeling dat zij geen gebruik meer kunnen maken van VOM. Het betreft enerzijds beschikkingen van de gemeente, anderzijds betreft het brieven van Regiotaxi van dezelfde strekking. Dit omdat betreffende gebruikers in 2010 geen gebruik gemaakt zouden hebben van VOM.

Tevens zijn er aantoonbare fouten gemaakt omdat ook mensen een brief hebben ontvangen die in 2010 wel gebruik hebben gemaakt van VOM. De SP vraagt duidelijkheid van het College hierover. Het nemen van het bedoelde besluit, enkel en alleen op basis van administratieve informatie, is onvoldoende zorgvuldig geeft de SP aan.

*VOM: Vervoer Op Maat.

Maastricht heeft een nieuw college. Zes nieuwe wethouders gaan voor vier jaar innovatie en dynamiek. De vaart kwam niettemin gelijk de eerste raadsvergadering al behoorlijk onder druk te staan. Daar zorgt Leny Eijssen van de SP wel voor.

Vijf voor vijf haast ik mij over het Vrijthof richting raadszaal. Terrassen overvol, hier en daar liggen jongeren op het warme asfalt van het plein te genieten van Maastricht Lenteland. Welk een mooie attractie. Een verliefd koppel vindt elkaars lippen vlak voor de Italiaanse schepijskraam. Een typische dag  om de nieuwe wethouders feestelijk te installeren. Net op tijd binnen zie ik de publieke tribune zit dan ook tot aan de nok toe vol. Daar waar gestaan kan worden vinden vrienden, familie en andere belangstellenden ook nog een plaatsje. Iedereen is gereed om een raadsvergadering met een feestelijk tintje bij te wonen.

Relaxt kondigt burgemeester Jan Mans de agenda aan voor deze vergadering. Het feestje kan beginnen. Tussen de regels door laat hij de raadsleden nog weten dat de tribune toch vooral bemand wordt door mensen die komen feliciteren. Met andere woorden: hou het kort, maak uw punt en geef ruimte aan hen waar het vandaag omgaat.En daarna met zijn allen een hapje en een drankje.

Formateur, en straks weer wethouder Luc Winants, is de eerste spreker. Hij kijkt nog eens terug op de afgelopen vier jaar, laat de coalitiebesprekingen nog eens de revue passeren, geeft de coalitievisie over de komende vier jaar in een notendop weer en bedankt een aantal mensen. Punt. Het woord is aan de fractieleiders van de partijen in de gemeenteraad. Hier en daar al pittige kritiek van de oppositie en uiteraard veel woorden van vertrouwen door de leiders van de partijen die het college gaan vormen. So far, so good. Het een en ander verloopt redelijk vlotjes.

Dan is het Leny Eijssen show time. De fractieleider van de SP speelt het klaar, wederom mag gerust gesteld worden, een voltallige gemeenteraad, een burgemeester, griffier, allerhande ondersteunende ambtenaren,  maar bovenal zes bijna wethouders en een bomvolle publieke tribune het bloed onder de nagels vandaan te praten.

Het moet nu maar eens hardop gezegd worden, in dit geval dan geschreven: Leny Eijssen weet geen maat te houden bij het ventileren van haar standpunten, vragen stellen of andere vormen van redevoering in haar functie als gemeenteraadslid. De SP leidsvrouw is een meesteres in het gebruiken van spreektijd in naam van de democratie. Neen, laat ik het maar zeggen zoals het voelt: het is misbruik maken van de gelegenheid. Dat zijn ongetwijfeld harde woorden. Niet prettig om te vernemen, net zo min om ze te schrijven. Worden ze evenwel, voor mij overigens net zo onbegrijpelijk als Eijssen’s langdradige betogen, niet uitgesproken door haar partijgenoten of collega raadsleden, is het misschien goed dat iemand vanaf de zijlijn Leny Eijssen vriendelijk doch dringend verzoekt om haar betogen tot dragelijke proporties terug te brengen. We zijn tenslotte op de wereld om elkaar te helpen, niet waar?!

Laurens Bouvrie

Rechts: “Weet u wel dat verleden jaar 4,2 procent meer ramkraken plaats hebben gevonden?” Links: Ja, maar daar tegenover staat dat de politie geconstateerd heeft dat er 6,1 procent minder tasjesroven zijn gepleegd”.  Rechts: “Ja dat is logisch, dat geeft toch geen mens meer aan”. Links: “Wij zien een gestage verbetering in de achterstandswijken op het gebied van contact tussen welzijnswerkers en de hangjeugd”.  Rechts: “Wij vernemen van verontruste bewoners juist het tegenovergestelde en wij kunnen het weten want wij hebben wel direct contact met de kiezers”. Links: “De landelijke cijfers tonen toch onomstootbaar vast dat degelijk sprake is van meer sociale controle”. Rechts: “Cijfers, cijfers, wat koopt de kiezer daar nu voor. In de probleemwijken horen wij wel anders. In wijk A. zijn verleden jaar 168 auto’s vernield.” Links: “Waar het om draait is dat we alle mensen van Nederland, alle mensen, betrekken bij hetgeen we met ons land willen”. Rechts: “Wie niet mee wil doen zal door ons keihard worden aangepakt. We zijn dat softe beleid meer dan zat.” Links: “Ik sprak verleden week met een Marokkaanse jongere die het helemaal gehad heeft met de hele tijd aangesproken worden over foute jonge Marokkaantjes. Hij heeft een baan, betaalt zijn belasting en is nog nooit met de politie in aanraking gekomen.” Rechts: “U moet eerst eens spreken met al die Nederlanders die dag in dag uit worden geterroriseerd door dat straattuig”. Links: “Laten we nu toch eindelijk eens realistisch zijn en de softdrugs legaliseren, dan haal je gelijk een hele hoop criminaliteit van de straat. Rechts: ”De helft van de Nederlandse jeugd is al niet vooruit te branden door al dat blowen, moeten we de andere helft ook nog aan de joint helpen”. Links: “Met een links progressief beleid kunnen we Nederland de komende jaren eindelijk weer tot een land maken dat tolerant is en een warm hart heeft voor alle inwoners van Nederland. Rechts: “Ons verkiezingsprogramma maken we niet zelf, maar is gebaseerd van wat wij op straat van gewone Nederlanders horen. En die zeggen: pak de criminaliteit keihard aan, wie hier niets te zoeken heeft en zich niet wil aanpassen moet maar elders zijn heil gaan zoeken. Daar staan wij voor.” Links: “Mensen die op ons stemmen weten wel beter. Samen leven, samen wonen en werken kan alleen als we respect voor elkaar hebben en gezamenlijk de problemen oplossen.” Rechts: “Dat begint met aanpassen en onze normen en waarden respecteren”. Links: “Dat begint met open staan voor ander en andermans ideeën en met elkaar te spreken en naar elkaar te luisteren”.  “Rechts: Dat kan ik van u niet zeggen”.  Links: “Ik ook niet van u”.

Maastrichtse politici denken  niet dat de val van het vierde kabinet Balkenende de inhoud van de  lokale debatten zal beïnvloeden.  Wel denken sommigen dat de Haagse crisis zijn weerslag kan hebben op de verkiezingsuitslag.

Maastricht Aktueel vroeg, de dag na het einde van Balkenende IV,  vertegenwoordigers van de Maastrichtse lokale partijen om te reageren op een drietal vragen/stellingen.  Ook voormalig burgemeester Gerd Leers, en als oud Tweede Kamerlid kenner van de Haagse mores,  gaf zijn mening weer.

Heeft de PvdA zich terecht gehouden aan het regeerakkoord van 2007, waarin is afgesproken dat eind 2010 de Uruzgan missie moet zijn afgelopen.

Gerd Leers, inmiddels voormalig burgemeester van Maastricht: “Neen. Ik vind deze houding dogmatisch en niet getuigen van realiteitszin. Als de secretaris generaal van de NAVO een beroep op ons land doet moet dat bespreekbaar zijn.  We praten hier over een probleem waar de gehele wereld bij betrokken is. Dat vergt continue aanpassingen in denken en doen. Dan past het niet een onbuigbare houding in te nemen.“

Wiel Nelissen van de Seniorenpartij Maastricht: “Ik weet het niet. Mijn gevoel zegt me dat het toch meer een actie is geweest uit angst voor zwaar electoraal verlies voor de komende gemeenteraadsverkiezingen.”

Jacques Costongs, wethouder en lijsttrekker PvdA: “ Geen discussie over mogelijk. Dit is niet zomaar een alledaagse beslissing.  Bos neemt niet alleen het standpunt in van de partij maar van een ruime meerderheid van de kamer.  Dan kunnen de omstandigheden wel gewijzigd zijn (Obama i.p.v. Bush), maar die nemen niet weg dat een verlenging voor soldaten in Uruzgan niet te verdedigen viel.”

John Aarts, lijsttrekker VVD:  “Het zal vanuit PvdA standpunt neem ik aan terecht zijn. Hun afweging is echter niet die van de VVD.”

Jan Hoen,  leider van de CVP:  “Ik vind van niet. Al sinds oktober verleden jaar is vanuit de regering gezegd dat over dit onderwerp alles bespreekbaar moet zijn.  Out of the blue legt de PvdA nu een blokkade op die ruimte tot het onderzoeken naar alternatieven verder onmogelijk maakt.  Ik zie het toch vooral als een beslissing uit electoraal belang.”

Mieke Damsma, de versbakken lijsttrekker van D66: “Ik kan mij zeer wel voorstellen dat de PvdA tot deze beslissing is gekomen. Het regeerakkoord over dit onderwerp was glashelder. En vanuit de visie en situatie waarin de PvdA verkeert konden zij mijns inziens niet tot een andere overweging komen dan de rug recht te houden.”

Jonathan van Tilburg, voorzitter van de SP Maastricht: “De PvdA heeft een goede beslissing genomen. Hun standpunt was al lang heel erg duidelijk. Dat zij niet toegaven is zeker te billijken.”

Gerdo van Grootheest, fractieleider van Groen Links: “Ja, de beslissing van de PvdA mag juist genoemd worden. Belangrijker is echter dat zaterdagochtend bevestigd werd hetgeen al lang duidelijk was: de partijen in het kabinet hadden totaal geen vertrouwen meer in elkaar. Een breuk was dan ook onvermijdelijk.”

Hoe groot schat u de rol in van de minister van Buitenlandse Zaken, Maastrichtenaar Maxime Verhagen? Is de inmiddels beroemde NAVO fax een bewuste keuze van hem geweest om de PvdA in een dusdanige situatie te manoeuvreren dat ze niet anders konden dan opstappen. Of is er zelfs een persoonlijk belang mee gemoeid. Maakt de breuk van het kabinet de weg voor hem vrij een greep te doen naar de macht binnen het CDA?

Gerd Leers: “Zijn rol mag markant genoemd worden. Maar vergeet vooral niet dat hij de eerste verantwoordelijke was in deze affaire. Zijn contacten met Rasmussen (VN) en Hillary Clinton mogen zeer goed genoemd worden. Ik geloof absoluut niet dat Verhagen een tweede agenda er op na heeft gehouden. Ik ben overtuigd dat de communicatie die hij met de VN en de Verenigde Staten heeft gevoerd namens de regering en ook als dusdanig terug heeft besproken. De stelling dat hij hier persoonlijk voordeel uit wilde halen deel ik niet.

Wiel Nelissen: “Dat is op dit moment niet in te schatten. Dat Maxime Verhagen streeft naar meer macht vind ik overigens wel. Mocht hij nu een gooi willen doen naar het premierschap van Nederland denk ik dat hij zijn eigen kunnen overschat. Als je niet goed genoeg bevonden wordt om een stad als Maastricht te runnen, is het toch verstandig om dat in je overwegingen mee te nemen.

Jacques Costongs: “Ik denk dat Maxime Verhagen iets te slim heeft willen zijn. Wouter Bos kreeg onder andere door onze stadgenoot het predicaat draaikont opgespeld. Maar, met name in deze affaire zag ik vooral Maxime Verhagen ontwijken. Ik weet niet of een ‘ontwijkkont’ ook bestaat, maar dan moet die nu maar worden toegevoegd. Ik ben er vrijwel zeker van dat Verhagen zijn persoonlijke belangen, met name wat betreft de machtstrijd binnen het CDA, een rol hebben gespeeld. Ik zie deze hele Uruzgan affaire dan ook als een onderdeel van een couppoging bij de christen democraten.

John Aarts: “Geen flauw idee. Ik ben bezig met hetgeen zich hier binnen de stad afspeelt.”

Jan Hoen: “Natuurlijk speelt Verhagen een markante rol in deze affaire.  Die vind ik evenwel terecht. Hij heeft alle internationale contacten. Ik vind de stelling over persoonlijk gewin of de PvdA een jak zetten niet terecht. Uruzgan is voor een belangrijk deel zijn verantwoordelijkheid en daar heeft hij naar gehandeld.”

Mieke Damsma: “Moeilijk, moeilijk. Het is natuurlijk al heel lang duidelijk dat Wouter Bos en Maxime Verhagen op zeer gespannen voet met elkaar omgingen. Of dat ook DE reden is die tot de breuk leidde zullen we wellicht later een keer vernemen. Dat beide partijen schuld dragen aan het einde van het kabinet moge duidelijk zijn. Van enige synergie tussen PvdA en CDA was geen sprake meer.”

Jonathan van Tilburg: “Voor mij is het glashelder dat Maxime Verhagen het heel scherp heeft willen spelen. Te scherp blijkt achteraf. Het CDA dacht dat Wouter Bos wel bij zou draaien. Daarbij komt dat Maxime Verhagen voor zijn beurt heeft gesproken. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat gebruik is gemaakt van de invloed binnen de VN van voormalig secretaris generaal De Hoop Scheffer. Toch ook een CDA’er.  Het zal niet meer te bewijzen vallen, evenwel als Bos toch tot een compromis was gekomen zou hij daarna weer als draaikont worden afgeschilderd. Nu krijgt hij de Zwarte Piet toegeschoven een breuk te hebben geforceerd.”

Gerdo van Grootheest: “Lastig om iets over te zeggen. Het is van buitenaf moeilijk in te schatten wat eventueel nog meer speelt. Maxime Verhagen speelt een zeer belangrijke rol in deze kwestie en is in het kabinet een factor van belang. Ik kan niet beoordelen of hij daar ook persoonlijk gewin uit heeft willen halen. De val van het kabinet paste mijns inziens geheel in de sfeer van de algemene onderlinge verhoudingen”.

Krijgen de campagnes en debatten voor de gemeenteraadsverkiezingen door de val van het kabinet een ander karakter en zal dit invloed hebben op de uitslag?

Gerd Leers: “Deze kabinetsbreuk gaat zeker invloed hebben op lokale uitslagen. Ik denk dat met name D66, PVV en lokale partijen gaan profiteren.  De debatonderwerpen zullen hetzelfde blijven. Wel gaan de sentimenten een nog voornamere rol spelen.”

Wiel Nelissen: “In Maastricht in ieder geval niet. De PvdA en Groen Links proberen misschien hun voordeel uit deze situatie te halen. Waar ik mij meer ongerust over maak is dat veel mensen hierdoor weer een extra impuls krijgen om niet te gaan stemmen. De politiek in het algemeen krijgt toch weer een behoorlijke knauw te verwerken door de val van het kabinet.

Jacques Costongs: “Dit zal zeker impact hebben. De burgers van Maastricht moeten vooral goed beseffen dat door deze breuk de kans op een rechts kabinet erg groot zal zijn. Met een nog volop aanwezige economische crisis en een waslijst aan bezuinigingen betekent dat bijna vanzelfsprekend nog meer de buikriem aanhalen. Gaat Maastricht ook voor een rechtse signatuur van het college, kan de burger zich twee keer de borst nat maken de komende jaren. Wat de PvdA Maastricht betreft gaan we ons in de campagnes en debatten niet laten leiden door wat landelijk aan de hand is. We hebben onze handen meer dan vol aan de problemen in de stad zelf.

John Aarts: “De VVD doet daar in ieder geval niet aan mee. Ik kan me voorstellen dat de PvdA, gezien alle problemen die ze hier in de stad hebben , probeert de landelijke situatie lokaal te etaleren. Ik denk echter dat de veel mensen het de PvdA niet in dank afnemen dat het land zonder regering is”.

Jan Hoen: “Ik mag het toch niet hopen. We hebben hier zat zaken die lokaal gezien alle voorrang hebben. Het einde van Winterland en het vertrek van Leers om er maar eens twee te noemen. Dat de PvdA denkt hier voordeel uit te halen, dunkt mij wel. In de peilingen staan ze zeer slecht. Het verbaast mij evenwel niet als door deze kabinetsbreuk de PvdA nog meer lokale stemmen gaat verliezen.”

Mieke Damsma: “Landelijk gezien kan het van invloed zijn op de regerende partijen. In Maastricht denk ik echter dat te veel ‘hot items’ die lokaal al zoveel hebben losgemaakt de bovenhand in de debatten blijven houden. En zo hoort het ook. De Den Haag crisis leidt wel af. D66 Maastricht zal zich echter niet laten verleiden te gaan debatteren over landelijke issues.”

Jonathan van Tilburg: “Wat betreft de typische lokale issues zal de val van het kabinet geen invloed hebben. Wel denk ik dat de algemene sociaal economische aspecten een rol van betekenis gaan spelen. Het belang van een links of centrum links college in de gemeente wordt nu nog belangrijker. Immers indien, en ik schat die kansen helaas hoog in, een rechts kabinet gaat komen moeten we als stad vrezen voor veel en grote bezuinigingen op gemeenteniveau. De uitslag in Maastricht, vrees ik, zal vooral beïnvloed gaan worden door de affaire Leers.”

Gerdo van Grootheest: “Dit gaat zeker invloed hebben. Als een kabinet valt is dat ook in provincie en stad merkbaar. Het is trouwens algemeen bekend dat landelijke thema’s of ontwikkelingen van belang van invloed zijn op de lokale politiek. Dat wil niet zeggen dat de val van het kabinet nu een  debatthema wordt. In ieder geval niet voor Groen Links. Wat ons betreft gaat het over de toekomst van Maastricht. Daar hebben we als lokale politici meer dan genoeg  onze handen vol aan.”

Van John Steijns (Stadsbelangen Mestreech) Kitty Nuyts (Liberale Partij Maastricht) en Jim Janssen (CDA) is er (vooralsnog) geen reactie.  Zij waren niet bereikbaar.