Ze stonden er allemaal glunderend bij vanmorgen, de medewerkers van eetcafé “Doe Gewoon” aan de Boschstraat, want er stond wat feestelijks op het menu vandaag.

Afgelopen december werd voor het tweede opeenvolgend jaar de actie “Soep onder de Klok” gehouden, een initiatief van Maastricht Culinair in samenwerking met Kunst Actief en Sphinx.

Een veldkeuken van het Nederlands leger stond opgesteld op het pleintje onder de klok in Wyck, waar soep met brood werd uitgedeeld aan voorbijgangers. Tevens waren er optredens van onder meer Huub Adriaans en De Zingende Potsvrouwe en werden er (kerst)verhalen verteld van heinde en verre.

Sphinx, het nieuwe forum voor debat over zaken waar iedere Maastrichtenaar wel een mening over heeft, neemt dinsdag 15 november de deelnemers mee naar de pleinen van de stad.  In Centre Ceramique wordt onder meer de prikkelende vraag gesteld:  “Van wie zijn de Pleinen van de stad eigenlijk”?

Het is nog zacht maar de dagen worden korter. Op het Vrijthof verschijnen de ijsbaan, de stalletjes met glühwein en gebreide mutsen. Aan bomen en straatlantaarns worden de blauwe lichtjes opgehangen die straks de koude winteravonden in Maastricht zo sprookjesachtig zullen verlichten. Dan kunnen we weer gaan zwieren en lachen, gaan drinken en kopen, gaan omfietsen of onze ergernis verbijten.

In november gaat Sphinx Spreekt over deze invulling van het Vrijthof door Magisch Maastricht. En over de andere Pleinen van de Stad. Van wie zijn de Pleinen van de Stad eigenlijk? Wat kunnen wij, inwoners en passanten, er doen of laten, en wat niet? Wat vinden we mooi, wat vinden we lelijk? Wat ‘hoort’ op een plein en wat absoluut niet? Kan zo’n norm ook worden ondergraven? Welke ruimte willen wij aan commercie geven? En welke aan cultuur? En wat mag er gezegd worden op de pleinen? Door wie, hoe en waarover? Sphinx nodigt iedereen uit die een hart voor de pleinen in Maastricht heeft om zijn mening te laten horen.

Vooraf zal kunstenaar Nick Steur op Plein 1992 de openbare ruimte op zijn manier innemen. In Centre Céramique zullen vervolgens een aantal sprekers Magisch Maastricht presenteren. Daarna komen alternatieve visies op het Vrijthof en de andere pleinen aan bod: we maken kennis met de visies van een Vrijthofbewoner, een architect en een kunstenaar/filosoof. Ike Kamphof verzorgt een filosofisch intermezzo. De avond wordt afgesloten met een levendig debat over de invulling van onze pleinen in Maastricht.

Waar:         Centre Ceramique

Hoe laat:   Inloop 19.30 uur  -  Aanvang 20.00 uur

Toegang:   gratis

John Aarts, erkend politiek 'vunkeleer' stookte het eerste vuurtje.

Onder het  motto ‘Leegstand als sluipmoordenaar’ gaan beleidsmakers, architecten, investeerders en bestuurders aan de hand van tal van praktijkvoorbeelden de mogelijkheden verkennen om herbestemming van gebouwen en gebieden nader vorm te geven.

Met een vurige, warme en op het eind vooral rokerige opening van de tentoonstelling  Fireman Walk With Us ging vanmiddag de Internationale Biënnale Leegstand en Herbestemming van start in het voormalige Sphinx gebouw aan de Boschstraat.   Een initiatief van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, en de gemeentes Maastricht en Amsterdam.  Doel van de Biënnale:  herbestemming van leegstaande gebouwen hoog op de (inter)nationale agenda te krijgen.

Het idee:  prima.  De uitvoering:  spannend, fraai en aan het begin een lust voor het oog.  De afterglow : voor verbetering vatbaar en niet goed voor de longen.   Zo mag de opening van de tentoonstelling  Fireman Walk With Us, een project van de Rietveld Landscape, worden omschreven.  In de twee bovenste etages van het Sphinx gebouw aan de Boschstraat hadden de kunstenaars honderden emmers met paraffine geplaatst.  Het leverde in aanvang een prachtig schouwspel op van vuur en lichte rook.  Daar waar vroeger – op de bovenste etage -  niet verkocht sanitair in voorraad stond en een verdieping lager douchebakken gegoten werden,  gaf het licht van in brand gestoken paraffine een mysterieuze bijna mystieke verlichting.   Door het licht vanaf de grond leken de hallen van het gebouw, ontworpen door de beroemde architect Eiffel, oneindig lang.  De sfeer bijna te vergelijken met de gangenstelsels onder de Sint Pietersberg.   De gang naar boven bleek boven meer dan de moeite waard.  Voor de eerste groepen dan toch.  Zij die liever eerst voor de koffie, vlaai en broodjes gingen hadden pech.  Door te weinig tocht in de twee zalen kreeg de walm van de paraffine meer en meer de overhand.  De ‘brandende’ emmers waren binnen bijna niet meer te zien door de rookontwikkeling.

Buiten bleek dat menig passant dacht aan een serieuze brand in de landmark van het Boschstraatkwartier.  De brandweer kreeg mening verontrust telefoontje.  Deze waren evenwel door de organisatie op de hoogte gebracht van het project.  Misschien wel iets meer dan de bedoeling was gaf de opening van de tentoonstelling precies weer wat leegstand van grote gebouwen tot stand kan brengen.

De organisatie van de Biënnale legt uit:  “Bij tijdelijk gebruik van leegstand is brandveiligheid één van de grote hindernissen die overwonnen moeten worden. Door een landschap van vuur te maken in een architectonisch icoon dat normaal juist vanwege het risicovolle karakter op slot zit, laat Rietveld Landscape zien dat in goede samenwerking met de vergunningverlener er in de vele duizenden leegstaande gebouwen veel meer mogelijk is dan men zou verwachten.”

Net als de nieuwe masteropleiding Vacant NL en Vacant Amsterdam is Firemen Walk With Us  een uitwerking van de visie die Rietveld Landscape lanceerde tijdens de Architectuurbiënnale van Venetië 2010.

De nieuwe avondtentoonstelling is zoals gezegd onderdeel van Internationale Biënnale Leegstand en Herbestemming en vindt plaats vanaf zaterdag 29 oktober tot en met zaterdag 5 november 2011. De komende week gaan beleidsmakers, architecten, investeerders en bestuurders aan de hand van tal van praktijkvoorbeelden de mogelijkheden verkennen om herbestemming van gebouwen en gebieden nader vorm te geven. Het is de bedoeling om in gesprek met elkaar te komen tot nieuwe inzichten, waarlangs leegstand en herbestemming in de toekomst kunnen worden aangepakt.

Kijk voor meer informatie en het programma van deze Biënnale, die onder andere als motto draagt Leegstand als Sluipmoordenaar op  http://biennalemaastricht.nl/

Maastricht Aktueel  was van de partij bij het openingsvuurtje opgestookt door wethouder John Aarts in bijzijn van zijn collega Gerdo van Grootheest om daarna het vuur tegemoet te gaan.  Hetgeen gelijk een goede gelegenheid gaf de skyline van Maastricht een keer vanuit een ander perspectief te fotograferen.

Op dinsdag 18 oktober wordt in Centre Céramique tussen 19.30 en 22.00 uur de eerste Sphinx Extra gehouden.

Cultuur is van iedereen en iedereen draagt bij… of toch niet? Wat ‘doen’ mensen met cultuur; wat verleidt ze of stoot af? Hoe verbindt cultuur verschillende individuen in de stad, of scheidt ze juist? Dit soort vragen staan centraal in Sphinx Extra: De verleiding van cultuur.

In een World Café setting worden de gasten uitgenodigd om hun ideeën te delen over het culturele leven in het centrum van Maastricht en in Wyck. In vervolgbijeenkomsten staat steeds een andere wijk centraal. Hoe ziet het culturele leven van iemand uit Maastricht eruit? Hoe doe je mee? Kan iedereen wel meedoen? En moet dat? Verschillende mensen. Verschillende achtergronden. Maar dezelfde centrale vraag: welke rol speelt cultuur in hun dagelijks leven?

World Café

De bijeenkomst op 18 oktober heeft de vorm van een World Café. Een intieme, gezellige cafésfeer, waarin de gasten in kleine groepjes aan verschillende tafels met elkaar in gesprek gaan over de thema’s van de avond. Iedere 20 minuten wordt gewisseld van tafel en daarmee van gespreksonderwerp. Aan de verschillende tafels komen thema’s aan bod als: ‘cultuur en ik’ (wat doe ik aan cultuur en waarom (niet)?), ‘cultuur en verleiding’ (hoe kan ik worden verleid om zélf iets kunstigs te gaan doen?), cultuur en ‘sociale media’ (hoe kunnen sociale media verbondenheid met cultuur bevorderen?), ‘cultuur en talentontwikkeling’ (de plaats van cultuur in het onderwijs) en ‘cultuur en openheid’ (hoe om te gaan met diversiteit en het organiseren van ontmoetingen?). Rondom de gesprekken is er ruimte voor een drankje met wat lekkers. Alle deelnemers worden aangemoedigd om hun ideeën letterlijk op tafel te leggen.

Kom en praat mee!

De bijeenkomst op dinsdag 18 oktober in het Centre Céramique is gratis toegankelijk. Vooraf aanmelden is noodzakelijk en kan via: klantenservice@sbm.nl | 043-3505600

Powered by Sphinx in het kader van Tout Maastricht

Deze Sphinx Extra is een initiatief van Sphinx in het kader van het programma Tout Maastricht: een programma voor de periode 2011 – 2014 rond cultuurparticipatie, met name in het perspectief van Maastricht Culturele Hoofdstad van Europa in 2018. Het programma heeft als doel om iedere Maastrichtenaar te informeren en te enthousiasmeren over de waarde van cultuur en wordt uitgevoerd onder regie van KunstActief Maastricht.  KunstActief Maastricht gaat samen met vele partners en instellingen naar straten en wijken en ondersteunt lokale jongeren én ouderen, verenigingen en scholen om actief deel te nemen aan het culturele leven in de stad. Zo worden kunst en cultuur zichtbaar, bereikbaar en uitnodigend gemaakt in alle hoeken en krochten van de stad. Voor het World Café op 18 oktober heeft KunstActief Maastricht de samenwerking gezocht met Sphinx.

Sphinx is een nieuw, creatief platform voor debat, verbinding & verbeelding. Dé plaats in Maastricht waar burgers uit alle hoeken van stad en omgeving met elkaar en met deskundigen van gedachten wisselen, luisteren, debatteren en werken aan kwesties die ertoe doen op manieren die verschil maken.

De naam Sphinx is in Maastricht nieuw leven ingeblazen. En hoe! Denk bij Sphinx niet meer aan toiletten, koffieservies of badkamers. Denk bij deze naam die zo met de stad verbonden is vanaf nu vooral aan creatief denken, verbinding, verbeelding en debat. Burgemeester Onno Hoes werd de eerste genodigde die voor een eivol Centre Ceramique in debat ging met iedereen die hem iets wilde vragen. Perfect geleid door gastmoderator en gespreksleider Felix Meurders kwam het tot een levendig en een niet zelden constructief gesprek tussen de eerste burger en het vòllek van Mestreech. De tegeltjes van de voormalige Sphinx Tiles kunnen misschien toch nog ergens voor gebruik worden.  Deze zondagmiddag leverde aardig wat tegeltjeswijsheden op.

Wil je iets vragen aan Onno Hoes over kind, vader en vreemdeling? Dat kan!  Zo maakte Sphinx,  het nieuw creatief platform van de stad, kenbaar wat op zondag 9 oktober in Centre Ceramique mogelijk was. De organisatie moet dik tevreden zijn geweest over de opkomst. De hal van het cultureel centrum was meer dan goed gevuld. Een dik compliment mag aan Sphinx worden uitgedeeld over de keuze van de gespreksleider. Felix Meurders, voor de ouderen bekend als de man die de gelegenheid gaf iedere nieuwkomer in de Top 30 volledig te kunnen opnemen op de bandrecorder, weet hoe om te gaan met mensen die niet to the point willen of kunnen komen. Vriendelijk doch zeer dringend weet de man die al sinds jaar en dag voor de VARA Spijkers met Koppen (radio) en Kassa (televisie) presenteert de vragensteller het kort en bondig te houden. Dat was nodig. Het leidde tot een levendig debat met zinvolle onderwerpen.  De meest voorkomende items waren:  infrastructuur, buitenlandse studenten, ouderen en jongeren, evenementen en last but not least: Maastricht Culturele Hoofdstad 2018.

Onno Hoes voelt zich na bijna een jaar wonend in de Limburgse hoofdstad prima thuis tussen de Sjengen. Hij beweegt zich samen met zijn partner Albert Verlinde in de stad als om het even wie. Hij laat weten dat het niet makkelijk is de Maastrichter taal te bezigen, maar voor de rest is de stad voor hem en zijn partner Albert Verlinde een prima oord om te wonen en te werken. Of de mensen vriendelijk tegen hem zijn?  De burgemeester van Maastricht lukt het opvallend vaak een vraag simpel met ja of neen te beantwoorden. Op die specifieke vraag antwoordde hij kort maar krachtig: “Ja”.  Om vervolgens daar wel aan toe te voegen: “Ik ben wel de burgemeester”. Met die opmerking aangevend dat iemand met zo een functie zelden of nooit – in ieder geval niet rechtstreeks – onvriendelijk te woord wordt gestaan. Hij kent de klappen van de zweep in zijn metier. Veelvuldig klonk applaus voor de burgemeester. Dat moet ongetwijfeld als een warm bad hebben aangevoeld.

De vragenstellers met kritiek over te veel buitenlanders in de stad, slechte omstandigheden voor minder validen, te weinig aandacht voor de jeugd tot en met te veel winkels in de stad wist hij deugdelijk, niet zelden met een relevante kwinkslag van antwoord te voorzien. Daar waar nodig serieus dieper ingaand op de zaak. In ieder geval altijd met respect het gesprek aangaand.

Het lijkt er op dat Sphinx een prachtig platform heeft neergezet. Waarbij dient te worden opgemerkt dat de lat gelijk wel zeer hoog lag. Een gast die er toe doet en een gespreksleider, Felix Meurders is een geboren en getogen Maastrichtenaar, die de stad en zijn professie uitmuntend kent. Dat levert debat op dat er toe doet.  Zowel gespreksleider Meurders als burgemeester Onno Hoes waren erg in hun nopjes met deze middag.  Een jaarlijks terugkerend gebeuren, vroeg Maastricht Aktueel aan burgemeester Hoes. “Dit is in ieder geval een prima manier om met de bewoners van de stad in gesprek te raken. De onderwerpen zijn uiteraard niet onbekend, maar door de persoonlijke aard van de aard van de vragen leer je nog meer van de grieven, vragen en andere kritische zaken die leven bij de Maastrichtenaar. Opvallend vond ik trouwens dat niet alleen minpunten aan de orde kwamen.”  Felix Meurders die de Maastrichtenaar door en door kent en weet dat het zeiveren over van alles en nog wat een kenmerkende volksaard is vond het een prima middag.  “Zeker de moeite waard om verder uit te bouwen.”

Voor Maastricht Aktueel was de tegeltjeswijsheid van de dag van een heer die iedere Maastrichtenaar goed moet doen. In Eijsdens dialect wilde hij kort een ding kwijt: “Ik ben Eijsdenaar en woon nu drie jaar in Maastricht. En ik vind het prachtig!”

Derdejaars student Michiel Muyres bijt spits af serie kunst met unieke invalshoek over aanwezigheid d’Artagnan in Maastricht

Fransen wilden Maastrichtenaren ‘bezeiken’, maar als je aan Maastricht komt dan wordt je door de Maastrichtenaar in de zeik genomen

Deze week is er een nieuw kunstwerk geplaatst op de sokkel van d’Artagnan in het Waldeckpark. Het is gemaakt door Michiel Muyres uit Maasbracht, 3de jaars student aan de Academie Beeldende Kunsten Maastricht. Hij mag zijn werk vier maanden ten toon stellen. Daarna is een volgende student aan de beurt. Het totale project zal drie jaren duren. De studenten worden geselecteerd door de gemeentelijke adviescommissie voor beeldende kunsten en vormgeving. De kunstwerken moeten voldoen aan één van de thema’s: vervreemding, respect voor de maatschappelijke
functie van kunst en confrontatie van traditie en vernieuwing. Eind 2012 wordt besloten of het project zal worden voortgezet.

Michiel Muyres volgt de studierichting autonome beeldende kunst aan de ABK. Voor zijn ontwerp dook hij in historische bronnen. Daarbij heeft hij zich niets aangetrokken van het geromantiseerde beeld van d’Artagnan, zoals die als musketier beschreven wordt in de roman van Alexandre Dumas.

Zijn conclusies zijn als volgt: d’Artagnan, die in 1673 voor de muren van Maastricht sneuvelde, diende in een leger van veroveraars. Lodewijk XIV wilde met deze oorlog afrekenen met de economische concurrentie vanuit de Nederlanden. Na de verovering van Maastricht was de bevolking slachtoffer van het gebruikelijke oorlogsgeweld: plunderingen en verkrachtingen. Of, in de woorden van Muyres : “de bevolking werd in de zeik gezet.” Ook wil hij verwijzen naar het werk van de Franse dadaïst Marcel Duchamp (1887-1968), die het elitaire van de kunst met humor wilde doorbreken door o.a. in 1917 een met R.Mutt (“hij moet nodig”)gesigneerd urinoir in te sturen voor een expositie in New York. Het kunstwerk werd geweigerd, maar later uitgeroepen tot één van meest invloedrijke kunstwerken van de 20ste eeuw. Gevoegd bij de wetenschap dat de toiletpot van Sphinx één van de belangrijkste
Maastrichtse exportproducten is, heeft hij een urinoir ontworpen voor de d’Artagnansokkel in
het Waldeckpark. Muyres is niet bang voor kritische reacties op zijn werk: “Het beeld levert commentaar op de
romantische kanten van de geschiedenis. Bovendien had d’Artagnan beter moeten weten: als je met je handen aan Maastricht wil komen, wordt je ‘in de zeik genomen’. Maastricht heeft niet voor niets een traditie van “0toriteite toeke” en kan dus wel tegen een stootje”, aldus de kunstenaar.

Toelichting: Dit project is een gevolg van de diefstal van het beeldje van d’Artagnan in het Waldeckpark. B&W van Maastricht hebben begin dit jaar besloten de lege sokkel voor 3 jaren ter beschikking te stellen aan 2de en 3de jaars studenten van de Academie voor Beeldende Kunsten Maastricht, onderdeel van de Hogeschool Zuyd. Drie keer per jaar krijgt een geselecteerde student(e) de kans om zijn/haar ontwerp op deze plek te realiseren en het gedurende vier maanden ten toon te stellen. Het maken van de ontwerpen is onderdeel van het opleidingsprogramma en wordt begeleid door vakdocenten. B&W stellen een bedrag van 1000 euro per project en student beschikbaar. Eind 2012 zal de gemeentelijke adviescommissie beeldende kunst en vormgeving het project evalueren; op basis van die evaluatie zal de gemeente beslissen of het project al dan niet wordt voortgezet.

MVV Maastricht heeft een sponsorovereenkomst gesloten met Koninklijke Sphinx B.V. Op maandag 30 augustus zetten MVV-voorzitter Paul Rinkens en Reginald Thal, managing director van Sphinx, hun handtekening onder een tweejarige verbintenis en beklonken zo het partnerschap van twee Maastrichtse oermerken.

Oud-speler Reginald Thal zette niet zomaar zijn handtekening onder het contract. Harde voorwaarde van Sphinx-kant was dat MVV Maastricht actief invulling geeft aan de maatschappelijke intenties. In ruil voor deze toezegging zette Thal graag zijn handtekening onder de overeenkomst met zijn oud-werkgever.

“Geen levende Maastrichtenaar kent een Maastricht zonder Sphinx of MVV”, vertelt Thal. “Sphinx helpt MVV graag zijn sportieve én maatschappelijke ambities te verwezenlijken”, aldus de ex-sterrendrager diens vader, Michel Thal, ook jarenlang in het eerste elftal uitkwam.

De Fashionclash begin juni dit jaar in de Timmerfabriek

De Timmerfabriek van de voormalige sanitairfabrikant Sphinx wordt definitief het culturele centrum van Maastricht. De gemeenteraad stemde met een ruime meerderheid voor het zo spoedig mogelijk ontwikkelen van de locatie aan de Boschstraat.

Met 27 stemmen voor en 9 tegen en geen echte spannende zaken meer aan de orde komend hebben de voorstanders van investeren (met name in cultuur) in een tijd dat de economie in zwaar weer verkeert met ruim verschil gewonnen.  Hierdoor krijgt Maastricht wederom te maken met een groot project dat de stad de komende jaren een aanzienlijk gedaantewisseling zal laten ondergaan. Ditmaal wellicht niet zo zeer visueel dan wel wat betreft een stevige verandering van het karakter van de stad.  Met deze beslissing maakt de stad een belangrijke keuze een niet onbelangrijk deel van haar economie te laten bepalen door cultuur en de producties vanuit die sector.

De coalitiepartijen (CDA, PvdA, Seniorenpartij Maastricht en D66)  kregen bij de stemming steun van Stadsbelangen Mestreech en Groen Links. VVD, Trots op Nederland, SP en CVP stemden tegen de investeringen ten bate van de Timmerfabriek.

In september wordt de Sphinx aan de Bosschstraat het grootste tijdelijke museum van Europa. De voormalige sanitairfabriek gaat dan onderdak bieden aan het kunstproject Out of Storage.

Dat zegt Floor Kooi van het contemporaine kunstcentrum Marres gisteren in de NRC. De tentoonstelling is een initiatief van het centrum gelegen in de Capucijnenstraat.

De tentoonstelling komt tot stand via diverse Europese samenwerkingsverbanden. Zo verkeert het Franse museum FRAC Nord-Pas de Calais midden in een grootscheepse verhuizing en stelt zijn collectie aan Maastricht ter beschikken. Ook zal er werk te zien zijn uit de collectie Tate Modern (Londen) en het Kunsmuseum aan Zee in Oostende. Maar ook van dichter bij huis wordt kunst geleverd zoals Het Domein Sittard en de Jan van Eyck academie gelegen aan het Academieplein in de Limburgse hoofdstad.

Het thema van de tentoonstelling Out of Storage is ‘het museum van de toekomst’. Vanaf 5 september tot medio 2011 kan het publiek terecht in de Sphinx. Naast de expositie worden ook tal van andere manifestaties georganiseerd. Zo komen er workshops, lezingen, educatieve programma’s, uitvoeringen en nevententoonstellingen in andere musea.

De provincie Limburg heeft voor het project, dat een oppervlakte beslaat van 19.000 vierkante meter, een subsidie toegekend van 150.000 euro (correctie:  met dank aan lezer Daan) Volgens de NRC hoopt de provincie dat dit project een belangrijke bijdrage gaat leveren de kandidatuur van Maastricht voor Europese culturele hoofdstad 2018 te versterken.

“Tot 2012 blijft het opslag- en distributiecentrum zeker in Genk”

De Belgisch Limburgse website  www.tvl.be maakte vandaag bekend dat het opslag- en distributiecentrum van Sphinx Sanitair naar Maastricht gaat verhuizen. “Een voorbarige conclusie”, volgens commercieel directeur Reginald Thal.

“Tot ergens in 2012 blijft het opslag- en distributiecentrum van ons sanitair sowieso in Genk. Tot die tijd hebben we namelijk een huurovereenkomst met Janssen Logistics. Wel is het correct dat we een onderzoek gaan doen of het zinvol is om na die tijd het magazijn naar Maastricht te verkassen. We beschikken immers over vastgoed in onze stad waar iets mee gedaan moet worden. De berichtgeving van de Belgische nieuwszender is echter zeer speculatief. Het onderzoek naar de haalbaarheid is weliswaar aangezegd maar moet nog beginnen,” aldus Reginald Thal.