Voor het verbeteren van de zorg aan ouderen in verpleeghuizen ontvangt een onderzoeksgroep onder leiding van de Maastrichtse hoogleraar Jan Hamers een subsidie van ZonMw van 750.000 euro. De samenwerkingspartners uit de regio en de UM dragen ook bij, waardoor er in totaal de komende vijf jaar bijna anderhalf miljoen euro te besteden is.

Het project focust met name op de rol van verpleegkundigen in verpleeghuizen en beoogt hun werk effectiever en meer evidence-based te maken, en hun expertise en leiderschapskwaliteiten te verbeteren. De resultaten van ‘Nurses on the move: towards high quality care in nursing homes’ zullen  zowel regionaal, nationaal als internationaal geïmplementeerd worden.

Vanwege de toenemende vergrijzing en de steeds hogere leeftijd waarop mensen naar een verpleeghuis verhuizen, neemt de vraag naar (complexe)
verpleeghuiszorg de komende decennia sterk toe.Verpleegkundigen en verzorgenden vormen de spil in deze 7×24-zorg. Hun werk bepaalt grotendeels de kwaliteit van leven van verpleeghuisbewoners, hun conditie en dagelijks functioneren. Het project omvat drie deelprojecten, die nauw met elkaar samenhangen. Er worden drie promovendi aangesteld om deze deelprojecten onder begeleiding van een team van onderzoekers uit te voeren.

Drie subprojecten

Het eerste project draait om de vele gezondheidsklachten waarmee verpleeghuisbewoners kampen: van ondervoeding tot doorligwonden, gedragsproblemen en valincidenten. In dit project wordt een integrale aanpak ontwikkeld voor al deze zorgproblemen tegelijk, in plaats van de huidige gefragmenteerde aanpak voor afzonderlijke problemen. In die aanpak zal het stimuleren van beweging in alledaagse activiteiten centraal staan om de zelfredzaamheid van ouderen te behouden en verbeteren. Het tweede project zoekt oplossingen voor het probleem dat wetenschappelijke kennis vaak niet doordringt tot de zorgpraktijk, mede doordat de meeste zorgverleners in verpleeghuizen te laag opgeleid zijn om deze kennis toe
te kunnen passen. In het derde project wordt tenslotte gekeken naar de het verhogen van expertise van de zorgverleners. Uit eerder onderzoek blijkt dat de kwaliteit van leven in een verpleeghuis nauw samenhangt met het opleidingsniveau van zorgverleners en dat de inzet van meer             verpleegkundigen in plaats van verzorgenden leidt tot betere uitkomsten. Door verpleegkundigen als inhoudelijke leiders op de werkvloer te (her)introduceren, die als rolmodel dienen voor hun collega’s en de wetenschappelijke kennis kunnen aandragen, kan ook via deze weg de kwaliteit van zorg aan ouderen in verpleeghuizen worden verbeterd.

Partners

De regionale partners die meedoen aan het project zijn: Cicero Zorggroep, MeanderGroep Zuid-Limburg, Orbis Medisch en Zorgconcern,
Sevagram, Vivre en Hogeschool Zuyd. Een landelijke begeleidingscommissie ziet toe op de vertaling van de onderzoeksresultaten in heel Nederland. De commissie bestaat uit vertegenwoordigers van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, de Inspectie voor de Gezondheidszorg, de Landelijke Organisatie Cliëntenraden, de brancheorganisatie van zorgondernemers Actiz en de beroepsvereniging voor verpleegkundigen en verzorgenden V&VN. In het project wordt verder internationaal samengewerkt met onderzoekers van New York University.

Lovende woorden

Projectleider Jan Hamers, hoogleraar Ouderenzorg aan de UM, is heel blij met de toegekende subsidie en verguld met de lovende woorden
van de beoordelingscommissie. Een fragment uit de toekenningsbrief: “Het team is van uitstekende kwaliteit. Ik kan me geen andere groep onderzoekers ter wereld voorstellen met zoveel passende expertise en aantoonbare kwaliteiten, die beter geschikt zou zijn om dit onderzoek
uit te voeren”. Het voorstel ontving dan ook de hoogst haalbare score van de beoordelingscommissie.

ZonMw verstrekt subsidies in opdracht van het ministerie van VWS en de Nederlandse organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) om
gezondheidsonderzoek en zorginnovatie te bevorderen.

Gezondheidsrisico’s te groot en te weinig rendement;  Esmiralda Thieme: ““Windmolens draaien niet op wind maar op subsidie.”

Esmiralda Thieme

Ook de PVM (Partij Veilig Maastricht) gaat niet akkoord met de huidige plannen voor het bouwen van windmolens in het Lanakerveld.  Dat laat de fractievoorzitter Esmiralda Thieme van het voormalige Trots op Nederland afdeling Maastricht dit weekeind weten.  Voornaamste reden: te veel gezondheidsrisico’s voor de bewoners van Malberg en Oud-Caberg.

Esmiralda Thieme benadrukt dat PVM voorstander is van duurzame energie.  “Je draagt als stad een steentje bij aan een schonere leefomgeving en je maakt je zelf minder afhankelijk van buitenlandse energievoorzieningen.”  De opties voor Maastricht zijn onder andere een zonnepanelenpark, een biomassacentrale en wind.  Dat laatste stuit binnen de Maastrichtse politiek op veel weerstand.   Onder andere PvdA en Liberale Partij lieten al eerder weten niet bepaald enthousiast te zijn.  De Seniorenpartij heeft in een ledenvergadering al besloten tegen de komst van de windmolens te zijn. Zo nu ook PVM.

Geluidsoverlast en slagschaduwirritatie, zo concludeert de PVM uit de rapporten die bekend zijn over windmolenparken, kunnen lijden tot hoofdpijnklachten, slaapstoornissen en in extreme gevallen tot epileptische aanvallen.  Dat risico wil de partij uitsluiten.

Een ander argument dat PVM heeft doen besluiten tegen plaatsing te zijn is dat de windmolens alleen rendabel zijn door het aanwenden van subsidiegelden.  Esmiralda Thieme: “Windmolens draaien niet op wind maar op subsidie.”

PVM zegt dat ook goed geluisterd is naar de weerstand vanuit de betrokken woonwijken.  Dat alles in combinatie met de rammelende voorlichting die gegeven is maakte het besluit binnen de fractie van PVM eensluidend.

Goed nieuws voor deze activisten.

Eurocommissaris Neelie Kroes van Informatica verstrekt drie miljoen euro subsidie om de databases

“Ongeveer de helft van de geneesmiddelen die mensen chronisch gebruiken, is kankerverwekkend in proefdieren. Maar mensen krijgen er in veel mindere mate kanker van.” Waarmee prof. dr. Jos Kleinjans, hoogleraar Milieugezondheidkunde aan de Universiteit Maastricht, maar wil zeggen dat het voorspellend vermogen van dierproeven beperkt is. Los van het ethisch debat rond proefdieren, ziet hij dus alle reden te investeren in alternatieven.

In het vernieuwde Research Magazine van de UM kan men meer lezen over ‘labmensen’ die halve informatici zijn geworden, vertragende regelgevers en de schadelijkheid van paracetamol. http://www.unimaas.nl/researchmagazine/default.asp?taal=nl.

De Universiteit van Maastricht heeft van de NWO vier toekenningen van 800.000 euro ontvangen voor het opleiden van jonge onderzoekers in zogeheten Graduate Schools.

In totaal ontvangen negentien onderzoeksscholen van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) elk 800.000 euro voor het opleiden van jonge onderzoekers in zogeheten Graduate Schools. De Universiteit Maastricht voert dit jaar de lijst aan met maar liefst vier toekenningen: de School for Public Health and Primary Care (CAPHRI), Onderzoeksschool Experimentele Psychopathologie, Maastricht University Graduate School for Business & Economics en het Graduate Programme ‘Metabolism and chronic disease’ van Nutrim. Met dit subsidiebedrag kan Universiteit Maastricht 16 promovendi aanstellen, vier per onderzoeksschool.

Graduate Schools bieden studenten een samenhangend master- en promotietraject. Het bijzondere aan deze vorm van promotieonderzoek, is dat de promovendi veel meer keuzevrijheid krijgen bij de invulling van hun onderzoek. Onno van Schayck, wetenschappelijk directeur van CAPHRI: “Normaal gesproken heb je een onderzoeksvoorstel, en daar zoek je een goede kandidaat bij. Binnen de Graduate school bieden we vier talenten uit onze researchmaster de kans om bij meerdere onderzoekergroepen te snuffelen en ervaring op te doen. Ze kunnen daarna zelf kiezen in welk onderwerp ze zich vier jaar willen vastbijten en wie hen daarbij het beste kan begeleiden. Spannend, voor ons als onderzoekers, maar ook voor de promovendi zelf.”

De UM is verheugd dat vier aanvragen dit jaar zijn gehonoreerd door NWO. “Het is een erkenning van de excellente kwaliteit van onze programma’s en de betrokken onderzoekers”, aldus Gerard Mols Rector Magnificus. Ook Gerard Pfann, wetenschappelijk directeur van de Maastricht University Graduate School for Business & Economics, is enthousiast. “Fantastisch, nu kunnen we vier toptalenten uit onze Research Master laten kiezen voor een onderzoek uit één van de zes onderzoeksprogramma’s van de Graduate School of Business and Economics.” Annemie Schols, wetenschappelijk directeur van Nutrim: “Een prachtige externe waardering voor onze onderscheidende positie en prestaties. We hebben hier met zijn allen hard aan gewerkt de afgelopen 5 jaar.” Arnoud Arntz wetenschappelijk directeur van de onderzoeksschool Experimentele Psychopathologie (EPP): “De onderzoeksschool EPP is erg blij met de toekenning, een waardering voor de jarenlange samenwerking van Nederlandse en Vlaamse universiteiten van de school. Het is bijzonder om als interuniversitaire school deze subsidie te krijgen.”

Het Graduate Programme is ontwikkeld door NWO op verzoek van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW). Dit is de derde
toekenningsronde. In totaal hebben nu 38 scholen financiering ontvangen voor de aanstelling van zo’n 160 promovendi, die vier jaar lang aan de slag kunnen. De Universiteit Maastricht heeft in totaal nu vijf toekenningen. Eerder ontving ook de Maastricht Brain Imaging Centre, onderdeel van de faculteit Psychologie en Neurosciences, een NWO subsidie voor Graduate schools.

Twee Maastrichtse onderzoekers hebben van het NWO subsidie gekregen om onderzoek te doen naar de positieve effecten van Ecstasy. Dit zijn Prof. dr. Jan Ramaekers en dr. Kim Kuypers, verbonden aan de Faculty of Psychology and Neuroscience (FPN). De subsidie bedraagt ruim 200.000 euro.

Met de subsidie gaan ze onderzoek doen naar de positieve effecten van Ecstasy (XTC), om zo herhaaldelijk drugsgebruik beter te begrijpen. Daarbij richten ze zich op de neurobiologische mechanismen die ten grondslag liggen aan de positieve gedragseffecten die optreden na het nemen van
XTC.

Onderzoek naar XTC richt zich meestal op de negatieve effecten ervan op cognitieve vaardigheden, zoals verminderde geheugenprestaties. Tot op heden is vrijwel geen onderzoek gedaan naar de positieve, zogenoemde prosociale effecten van XTC gebruik. Deze zijn te vatten onder de termen empathie, energie en euforie. “Mensen onder invloed van XTC voelen zich meer verbonden met elkaar, ze hebben meer zin om met elkaar te communiceren, om te bewegen. Sommigen vergelijken het gevoel met verliefd zijn, maar dan vele malen sterker”, aldus Kuypers.

Met het project streven Kuypers en Ramaekers ernaar het gat in het onderzoeksveld te dichten en zo herhaaldelijk drugsgebruik te verklaren:
“Het is belangrijk juist de positieve effecten van XTC in kaart te brengen, omdat mensen vanwege deze effecten XTC nemen. We vermoeden dat de
positieve effecten leiden tot herhaald gebruik, wat op lange termijn schadelijk kan zijn.” Door middel van gedragstests gaan ze de effecten van XTC meten op het sociale gedrag. Daarbij brengen ze met behulp van een MRI scanner de onderliggende neurologische factoren in kaart die ten grondslag liggen aan de positieve gedragseffecten van XTC.

De onderzoekers verwachten ook dat verschillen in de mate waarin mensen de positieve effecten van XTC ervaren genetisch bepaald zijn. Degenen
die de positieve effecten sterk ervaren, ervaren tevens een grotere dip wanneer de drug weer is uitgewerkt. Om deze depressieve gevoelens te vermijden en de prosociale gevoelens weer op te wekken, zou deze groep mensen eerder geneigd zijn de drug steeds opnieuw te nemen.

Het subsidieprogramma Open Competitie valt onder het NWO (De Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek) en heeft als doel
de bevordering van vernieuwend en kwalitatief hoogwaardig wetenschappelijk onderzoek op verschillende gebieden. Voor het gebied Maatschappij- en Gedragswetenschappen (MaGW) werden dit jaar 266 onderzoeksvoorstellen ingediend, waarvan er 25 zijn gehonoreerd.

Dr. Kim Kuypers promoveerde in 2007 aan de Universiteit Maastricht met een onderzoek naar de effecten van XTC op het geheugen en het
nemen van risico’s, waarna ze postdoconderzoeker werd. Met de NWO subsidie gaat ze, samen met Ramaekers, gedurende drie jaar onderzoek doen in het kader van haar postdocaanstelling. Prof. dr. Jan Ramaekers is in 2009 benoemd tot bijzonder hoogleraar Gedragstoxicologie van Geneesmiddelen en Drugs en sinds 2007 hoofd van de vakgroep Neuropsychologie en Psychofarmacologie van de FPN.

Siamack Sabrkhany, student aan de Universiteit Maastricht, heeft een subsidie gekregen van De Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO).

De (NWO) heeft negentien afgestudeerden van buitenlandse afkomst een subsidie uit het programma Mozaïek toegekend. De jonge en talentvolle wetenschappers in de dop kunnen met deze financiering vier jaar lang promotieonderzoek uitvoeren.

In totaal reageerden 156 studenten en afgestudeerden op een oproep van NWO voor onderzoeksvoorstellen. De beste kandidaten mochten bij NWO workshops volgen en hun voorstellen verder uitwerken en presenteren voor een beoordelingscommissie. Van de 44 uitgewerkte aanvragen worden er 19 gehonoreerd met een subsidie.

Sabrkhany ontvangt, evenals de achttien andere winnaars, 200.000 euro voor zijn promotieonderzoek, waarin hij de rol van bloedplaatjes in tumorgroei gaat onderzoeken. “Tumorgroei is afhankelijk van de aanleg van bloedvaten. Dit proces (angiogenese) wordt gestimuleerd door bepaalde groeifactoren. Recent onderzoek laat zien dat bloedplaatjes grote hoeveelheden pro- en antiangiogene groeifactoren uit het bloed opnemen en transporteren door de bloedbaan. Wanneer bloedplaatjes in een tumor aan de wand van bloedvaten hechten en daar hun inhoud afgeven, zijn ze
theoretisch in staat het proces van angiogenese én de tumorgroei te bevorderen”, legt Sabrkhany uit. Hij zal zich richten op zowel de mechanismen
die ten grondslag liggen aan angiogenese in relatie tot bloedplaatjes als de vertaling hiervan naar de klinische praktijk.

Zijn onderzoek kan leiden tot een compleet nieuwe en innovatieve manier om de kankerprogressie in patiënten te meten. Daarnaast zou het gebruikt kunnen worden ter screening van patiënten met hoge verdenking op kanker. Bovendien kan het achterhalen van het onderliggende mechanisme dat verantwoordelijk is voor de interactie tussen bloedplaatjes, tumorvaten en tumorgroei, leiden tot nieuwe vormen van therapie. Een voorbeeld hiervan is het preventief beïnvloeden van de bloedplaatjesfunctie bij patiënten met een verhoogd risico.

Siamack Sabrkhany werd geboren in Iran en kwam op twaalfjarige leeftijd naar Nederland. Na zijn middelbare schoolopleiding vertrok hij naar Orlando, USA, waar hij een medische  bacheloropleiding voltooide. Vervolgens kwam hij naar de Universiteit Maastricht, waar hij de bachelor Moleculaire Levenswetenschappen haalde. Op dit moment is hij bezig met het afronden van de masteropleiding Arts-Klinisch Onderzoeker.

Onderzoekers van de Universiteit Maastricht hebben van ZonMw een subsidie van ruim 600.000 euro ontvangen voor een studie naar de kosteneffectiviteit van Groeps-Schematherapie bij Borderline Persoonlijkheidsstoornis. Eerdere onderzoeken hebben al aangetoond dat schematherapie zeer effectief is, met grote kans op volledig herstel. Gezien de langdurigheid en intensiviteit van deze therapie (drie jaar lang twee sessies per week) zijn de kosten van de behandeling echter hoog. Groepstherapie is niet alleen goedkoper dan individuele schematherapie maar ook effectiever, omdat de groepsprocessen het herstelproces versnellen. Bovendien kunnen met deze therapievorm meer mensen behandeld worden.

In de door ZonMw gesubsidieerde studie wordt de kosteneffectiviteit vastgesteld ten opzichte van gebruikelijke borderline-therapieën. Daarvoor worden 192 patiënten met Borderline Persoonlijkheidsstoornis ingedeeld in 3 groepen en behandeld in 6 Nederlandse centra (RIAGG Maastricht, Mondriaan Zorggroep Heerlen, G-kracht Delft, GGZ Oost Brabant Helmond, Symfora Hilversum en Vincent van Gogh Instituut Venray). Het project is ingebed in een internationale studie in 5 landen (Nederland, Duitsland, Groot Brittannië, Verenigde Staten en Australië) waar in totaal 448 patiënten in 14 centra aan meewerken.

Twee vormen van Groeps-Schematherapie (alleen groepstherapie of een combinatie van groeps- en individuele sessies) worden vergeleken met een controlegroep die de gebruikelijke behandeling ontvangt. Die gebruikelijke behandeling verschilt per patiënt en zorginstelling, omdat er op dit moment niet één gangbare therapie voor alle borderlinepatiënten bestaat. Tijdens en na de behandeling, die twee jaar duurt, wordt het effect van de behandeling gemeten (ernst van de aandoening, suicidaliteit, sociaal functioneren, algemene psychiatrische symptomen en kwaliteit van leven). Daarnaast worden patiënten en therapeuten gevraagd naar hun ervaringen in diepte-interviews en focusgroepen.

Parallel aan deze studie gaat bij de Universiteit Maastricht en de Universiteit van Freiburg ook een onderzoek van start binnen dezelfde patiëntenpopulatie, waarin wordt gekeken naar structurele veranderingen in het brein tijdens de behandeling, met behulp van neuroimaging technieken (fMRI). Dit onderzoek wordt uitgevoerd met een Europese Open Research Area subsidie. Bij Borderline Persoonlijkheidsstoornissen is sprake van emotionele ontregeling en ‘threat bias’ (waarbij situaties in het sociale verkeer vaker als bedreigend worden ervaren). In deze studie wordt onderzocht hoe de emotionele en impulsieve breinrespons en de informatieverwerking in de hersenen bij ‘threat bias’ verandert tijdens de behandeling, in vergelijking met patiënten met andere vormen van psychopathologie en gezonde proefpersonen.

Borderline Persoonlijkheidsstoornis komt bij 1 tot 2,5% van de bevolking voor. Kenmerken zijn chronische instabiliteit, emotionele ontregeling, zelfbeschadiging, impulsief en suïcidaal gedrag, verlatingsangst, woedeaanvallen, grote stress-gevoeligheid en identiteitsproblemen. De medische en maatschappelijke kosten zijn aanzienlijk, vooral omdat volledige deelname aan het arbeidsproces voor deze patiënten vaak onmogelijk is.

Bron:  Universiteit Maastricht

De Provincie Limburg heeft een subsidie van € 108.000,- verleend aan de Vereniging Nederlands Handbal Verbond. Dit bedrag is voor de organisatie van het Europees Kampioenschap handbal dames onder de negentien jaar. Het EK wordt gehouden tussen 4 en 14 augustus en wordt onder andere gespeeld in het MECC te Maastricht.

De Provincie geeft de geldelijke bijdrage omdat van het EK een sportstimulerende werking uitgaat, waardoor niet-sporters mogelijk gestimuleerd worden meer te gaan bewegen. Ook levert het evenement een bijdrage aan de branding van Limburg. Een derde reden voor de bijdrage is dat het aansluit aan de ambitie van de Provincie om dé handbalprovincie van Nederland te worden. Overigens vindt in 2012 het EK voor dames senioren plaats in Maastricht.

“Handbal is voor ons een speerpuntsport,” zo laat gedeputeerde Theo Krebber weten. “Daarnaast verwacht ik dat het sportevenement een bijdrage levert aan de Limburgse economie.”

Aan het EK handbal is een uitgebreid breedtesportprogramma verbonden. Hierdoor kunnen Limburgers, die niet handballen of sporten kennis
maken met de handbalbalsport. Degenen die wel al handballen kunnen dan hun vaardigheden verbeteren door deelname aan verschillende clinics.

Meer info: www.ekhandbal.nl

Het Nederlands Fonds voor Podiumkunsten kent een tweejaarlijkse subsidie toe aan Theater aan het Vrijthof in Maastricht. De subsidie van €100.000,- wordt gelijkelijk verdeeld over twee seizoenen.

Dat maakte directeur Hugo Haeghens dinsdag 7 juni bekend. De subsidie reguliere programmering in theater- en concertzalen (SRP) is een bijdrage voor de presentatie van een kwalitatief hoogwaardig aanbod van voorstellingen of concerten, voor een passend publiek.

De commissie vindt de kwaliteit van het programmeringprofiel van het Theater aan het Vrijthof goed en is van mening dat de instelling een kwalitatief hoogstaande programmering verzorgt voor de stad Maastricht en omgeving. Daarbij heeft het Theater aan het Vrijthof een belangrijke stedelijke en regionale functie. Het is het grootste podium in de regio en werkt samen met vele podia, festivals en producenten in de directe omgeving en vlak over de grens. Door deze sterke inbedding in de omgeving is de positionering van Theater aan het Vrijthof solide en prominent, aldus de commissie.

De subsidie richt zich specifiek op zalen die een ruim aantal professionele voorstellingen per jaar aanbieden, inclusief een betekenisvol aandeel in producties die mede door het rijk, gemeente en/of provincie zijn gesubsidieerd en/of internationaal aanbod. Hierin onderscheidt de subsidie reguliere programmering zich van de subsidie voor kleinschalige of incidentele programmering, waar een dergelijk verband met gesubsidieerd aanbod niet wordt gelegd. Het Fonds Podiumkunsten beoogt hiermee landelijk de presentatie en het publieksbereik van een gevarieerd kwaliteitsaanbod te versterken.

De Provincie Limburg verstrekt een subsidie van € 100.000,- aan de Gemeente Maastricht voor sportpark West. Met de bijdrage van de provincie kan de gemeente het sportaanbod op het park uitbreiden. Daardoor wordt het park nog aantrekkelijker voor georganiseerde en ongeorganiseerde sporters. Samen met gebruikers van het park bepaalt de gemeente welke sportvoorzieningen er komen.

Multifunctionele sportparken voor iedereen

Het sportpark West is een van de multifunctionele parken van de gemeente Maastricht. Op deze parken test de gemeente het spreidingsbeleid
buitensportaccommodaties. Met de subsidie van de provincie wordt de inrichting van het park verder uitgebreid. De gemeente heeft meerdere ideeën voor kleinschalige sportvoorzieningen, zoals interactieve speeltoestellen en beachvolleybalvelden. In overleg met de gebruikers van het park wordt bepaald welke voorzieningen nodig zijn.

Traject Vereniging van de Toekomst

Op de multifunctionele sportparken West en Geusselt Noord is onlangs het traject Vereniging van de Toekomst gestart. Dit traject is
bedoeld om de samenwerking tussen huidige en toekomstige gebruikers te bevorderen. De subsidie van de provincie versterkt deze samenwerking om te komen tot een nieuwe sportinfrastructuur. Wethouder Gerdo van Grootheest is verheugd met de steun van de provincie: “Het is goed om te zien dat ook de provincie zich aansluit bij de pilot die we doen op sportpark West. Samen zorgen we er voor dat we sporten en bewegen zo laagdrempelig mogelijk wordt voor iedereen.”

Sportpark West

Het sportpark West heeft nu al verschillende faciliteiten. Het park heeft het grootste kunstgrasveld van de Benelux dat geschikt is voor meerdere (team)sporten. Daarnaast zijn er vijf voetbalvelden (waarvan één kunstgras) en twaalf jeu de boulesbanen. Het beweegplein is onder meer ingericht voor basketbal, minivoetbal en handbal. Ook is er een honk- en softbalveld aanwezig en ligt er een rondebaan van 600 meter voor hardlopers.
Deze baan registreert elektronisch de tijd van iedere loper.

Spreidingsbeleid buitensportaccommodaties

Met het spreidingsbeleid buitensportaccommodaties wil de gemeente de ongezonde omgeving van de Maastrichtse buitensport aanpakken. De
sportdeelname ligt in Maastricht onder het landelijk gemiddelde, relatief veel sportverenigingen bevinden zich in zwaar weer en er is achterstallig onderhoud op de accommodaties. Het spreidingsbeleid is bedoeld om de verenigingen meer perspectief te bieden, de accommodaties een kwaliteitsimpuls te geven en meer Maastrichtenaren te laten sporten. In 2013 beslist de gemeenteraad of het spreidingsbeleid buitensportaccommodaties wordt doorgezet.