Diabetes type 2 patiënten die regelmatig trainen hebben substantieel lagere pieken in hun bloedsuikerspiegels na maaltijden. Zij hoeven hiervoor niet persé elke dag te trainen, zoals tot nu toe werd aangenomen.

De effecten van dagelijkse trainingen van een half uur zijn hetzelfde als langere trainingen (van een uur) om de dag. Dat blijkt uit een publicatie van promovendus Jan-Willem van Dijk en zijn collega-onderzoekers van de Universiteit Maastricht, die binnenkort verschijnt in het tijdschrift Diabetes Care.

Het onderzoek is uitgevoerd bij dertig mannen met diabetes type 2, allemaal rond de zestig jaar oud. Zij namen deel aan drie experimenten. In het eerste experiment fietsten zij zestig minuten op de eerste dag, gevolgd door een rustdag. Tijdens het tweede experiment fietsten zij twee dagen achter elkaar gedurende dertig minuten. Bij het derde experiment kregen zij geen enkele training. Tijdens de trainingen en de daaropvolgende dagen werd het bloedsuikerniveau continu gemeten. Bij het experiment zonder training werd 32% van de tijd een verhoogd bloedsuikerniveau gemeten, terwijl dit bij de twee experimenten mèt training slechts in 24% van de tijd het geval was. 

Bij type 2 diabetes is sprake van een verstoorde reactie van het lichaam op insuline, het hormoon dat zorgt voor transport van suiker van het bloed naar de cellen, waar het als brandstof wordt gebruikt. Daarom hebben diabetespatiënten verhoogde bloedsuikerniveaus, vooral na het eten, waardoor op langere termijn schade optreedt aan bloedvaten en organen. Lichaamsbeweging is dus een effectief middel om deze pieken tegen te gaan, zo blijkt uit het artikel in Diabetes Care. De resultaten uit dit onderzoek dragen bij aan een betere afstemming van het beweegadvies voor de individuele patiënt. 

Mede-auteur prof. dr. Luc van Loon, hoogleraar inspanningsfysiologie, is enthousiast over de onderzoeksresultaten: “Het is heel bijzonder dat zo’n klein beetje inspanning zoveel kan bereiken. Er zijn eigenlijk geen medicijnen die dit kunnen bewerkstelligen, inspanning is hierin echt uniek. En daar komt nog eens bij dat – in tegenstelling tot alle medicatie – de bijwerkingen van inspanning ook nog eens gezondheidsbevorderend zijn.”

Een mooi bericht en dat vlak voor de Nationale Diabetis Dag (31Maart).

Vrouwelijke atleten zullen in de toekomst sneller zijn dan hun mannelijke collega’s, althans dat is de conclusie van een aantal belangrijke studies. Zo is onder meer voorspeld dat in het jaar 2156 vrouwen de 100 meter sprint sneller zullen lopen dan mannen.

Arnaud Dupuy, universitair docent Algemene Economie aan de Universiteit Maastricht, toont met behulp van een simpel economisch model aan dat deze voorspellingen fout zijn. Volgens zijn berekening verandert de verhouding tussen de wereldrecords van beide seksen in de toekomst niet.

Arnaud Dupuy gebruikte het economische ‘human capital model’ om de kleiner wordende verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke sportprestaties te kunnen verklaren. In de economie wordt dit model bijvoorbeeld gebruikt om de ontwikkeling van salarisverschillen tussen mannen en vrouwen te verklaren. Dupuy paste het model toe op de prestaties in tien sportonderdelen: de100 meter, de800 meter, de marathon, hink-stap-sprong, polsstokhoogspringen, hoogspringen, verspringen,100 metervrije slag,1500 metervrije slag en500 meterschaatsen.

Bij vier van de tien onderdelen, namelijk de 800 meter, de marathon, de hink-stap-sprong en polsstokhoogspringen bleek dat de verhouding tussen de wereldrecords van beide seksen (de GWRR, Gender World Record ratio) via een S-curve te lopen. Bij de andere zes sportonderdelen is een geleidelijk stijgende, afvlakkende lijn te zien. Dupuy: “Dat betekent dat vrouwen in de eerste vier disciplines een relatief late maar snellere inhaalslag hebben gemaakt dan in de zes andere disciplines. Een voorbeeld, bij de hink-stap-sprong nam de prestatie van vrouwen ten opzichte van mannen in een periode van twintig jaar met 20% toe, terwijl voor verspringen een toename van 10% in een periode van zestig jaar te zien is.”

De S curve en het verschil tussen de twee curven toont volgens Dupuy aan dat de ontwikkeling van vrouwelijke sportprestaties niet zozeer verklaard kan worden door technologische ontwikkelingen (zoals doping en speciale trainingstechnieken voor vrouwen), maar alles te maken heeft met het wel of niet meedoen aan de Olympische Spelen. Dupuy: “De S curve treedt namelijk op bij die sporten waarbij vrouwen pas relatief laat zijn gaan meedoen aan de Olympische Spelen. Voor de marathon was dat in 1984, voor de hink-stap-sprong 1996, voor polsstokhoogspringen het jaar 2000 en voor de800 meter1960. Kijk je bijvoorbeeld naar het verschil tussen verspringen en hink-stap-sprong dan zie je dat bij beide sporten de prestatie van vrouwen nu gelijk is, namelijk 85%, alleen is deze bij de hink-stap-sprong in een kortere periode gerealiseerd. En deze verhouding van 85% zal niet meer veranderen omdat deelname aan de Olympische Spelen nu niet meer sekse bepaald is. Dus nee, vrouwen zullen niet sneller of beter worden dan mannen.”

Na het verkrijgen van de opdracht staat Intergarde flink wat werk te wachten.  De grootste klus:  over voldoende mensen beschikken die ervaring en kwaliteit hebben om de diensten in het MUMC+ en bij de UM te kunnen verzorgen. Een klus die – voorlopig – niet is gelukt.

Het Maastrichtse beveiligingsbedrijf Intergarde behaalde eind 2011 een daverend succes met het verkrijgen van de bewakings- en beveiligingsopdracht van het MUMC+ en de Universiteit Maastricht. Nog geen drie maanden later verkeren directeur Joost van den Boorn en manager bewaking Dave van der Heijden in mineur.  Het is Intergarde – vooralsnog – niet gelukt tien mensen over te nemen van de huidige opdrachtnemer Trigion.  Volgens bronnen van Maastricht Aktueel (zie artikel 29 februari 2012 op deze site) vanwege mindere condities in de arbeidsvoorwaarden van Intergarde.  Joost van den Boorn over die aantijging:  “Die spreken we met klem tegen.  Het personeel dat we volgens de uitgangspunten van de aanbesteding overnemen wordt 1 op 1 en conform alle CAO regels overgenomen.”   Het niet overstappen van de beveiligingsmensen betekent in ieder geval voor dit moment een patstelling.  Maastricht Aktueel ging op bezoek bij Intergarde en sprak met Joost van den Boorn en Dave van der Heijden.

De gunning voor het uitvoeren van beveiligingsopdrachten in het MUMC+  en de Universiteit Maastricht (UM) ging in december 2011 naar het Maastrichtse bedrijf Intergarde.  Een mooi resultaat.  De kleinere – in vergelijking met de andere inzenders – maar respectabele speler in de beveiligingsbranche kwam als beste uit de bus.  “We kennen Maastricht en omgeving uiteraard zeer goed.  De combinatie MUMC+ en UM zal voor ons behalve een enorme uitdaging ook voor een gedeelte terug naar onze opdrachtgever zijn.  Jarenlang leverde we onze diensten aan de UM.  Het MUMC+ mogen dienen mag een prachtige opdracht genoemd worden,” zo zegt Intergarde directeur Joost van den Boorn.  Tot zover het goede en uitdagende nieuws voor Intergarde.

Na het verkrijgen van de opdracht staat Intergarde flink wat werk te wachten.  De grootste klus:  over voldoende mensen beschikken die ervaring en kwaliteit hebben om de diensten in het MUMC+ en bij de UM te kunnen verzorgen.  De tijd dat te realiseren is niet bijzonder lang, maar onder normale omstandigheden ook niet te kort, zo oordeelt de directie van Intergarde.  De eerste dag van maart moet het bedrijf aan de slag in het ziekenhuis en per 1 april 2012 start de Maastrichtse beveiliger,  kantoor houdend in het bedrijventerrein Scharn Noord, de werkzaamheden voor de UM.  Het lijkt een routineklus te worden.  In de wereld van de aanbestedingstrajecten is het gebruikelijk dat de winnaar van de aanbesteding geheel of gedeeltelijk personeel overneemt van de vorige opdrachtnemer.  Niet zelden staat dit zelfs als eis vermeld in de aanbesteding.  In dit geval net zo.  Het MUMC+  stelt in de aanbesteding dat circa de helft van het ‘zittend personeel’ door de nieuwe opdrachtnemer wordt overgenomen.  Joost van den Boorn: “ Een meer dan logische eis.  Als nieuwe opdrachtnemer kun je niet compleet opnieuw beginnen.  Zeker niet bij een instituut dat 24 op 24 uur dienstverlening vraagt.  Die manier van overdragen van een opdracht is overigens niet alleen voor het MUMC+ wenselijk, ook wij als nieuwe opdrachtnemer vinden hier baat bij. Ervaring op de werkvloer is onontbeerlijk.”

In de aanbesteding vraagt de UM overigens, merkt Dave van der Heijden op, geen overnameplicht.  Van der Heijden: “Daar hebben we het ook over een andere situatie.  De UM werkt veel met parttimers en vraagt een geheel andere dienstverlening.   Wat niet wegneemt dat wijzelf de voorkeur hadden om een aantal mensen van de huidige uitvoerder,  Securitas,  te willen overnemen.”  Gesprekken hadden,  volgens van der Heijden, al tot volle tevredenheid plaatsgevonden.  Evenwel begin maart zonder enigerlei waarde.

Halverwege januari spreekt Intergarde met alle mensen die namens Trigion werkzaam zijn bij het MUMC+ .  Zoals met het ziekenhuis  is afgesproken moet een tiental beveiligers  door Intergarde worden overgenomen om voor de kwaliteitswaarborg bij de overname zorg te dragen.  Een gebruikelijke gang van zaken.  Niet alleen in de wereld van beveiligingsdiensten.  Ook bij aanbestedingen in bijvoorbeeld leerlingenvervoer, Vervoer op Maat en schoonmaakdiensten wordt bij een wisseling van de wacht door een aanbesteding veelvuldig op die wijze het personeel overgeheveld van het ene naar het andere bedrijf.  Toch gaat het hier mis.

Ondanks de stellige overtuiging van Intergarde dat ze conform alle CAO voorwaarden de Trigion werknemers hebben benaderd, gaven deze op het eind van de onderhandelingen niet thuis.  “Achteraf kan ik alleen maar zeggen: het hele gebeuren is een eigen – negatief – leven gaan leiden.  Iets dat we als Intergarde absoluut niet hadden kunnen voorzien.”  In eerste instantie stemden de gevraagde Trigion medewerkers in met het voorstel van Intergarde.  Het hoe en waarom ze toch niet akkoord gingen blijft voor Joost van den Boorn gissen.  “Nogmaals.  Ons voorstel was goed.  Ook de FNV gaf dat aan.” Toch besloten ‘de tien’ die naar Intergarde zouden overgaan op een gegeven moment solidair te zijn met de anderen die vanaf 1 maart geen deel meer zouden uitmaken van het bewakingsteam van MUMC+.   De woordelijke overeenkomst bleek geen waarde meer te hebben.  Intergarde had het gevoel van het ene moment met de rug tegen de muur te staan.  De Trigion medewerkers besloten trouw te blijven aan hun huidige werkgever.  Die ging akkoord en zei dat ze in dienst konden blijven.

Na MUMC+ te hebben ingelicht over de situatie restte het ziekenhuis niets anders dan – voorlopig althans  – Trigion de opdracht te laten blijven uitvoeren.  Een week later is het nog steeds onduidelijk hoe nu verder.  Joost van den Boorn: “We gaan er alles aan doen om het schip vlot te trekken.  Niet alleen voor onszelf, maar vooral eerst voor onze opdrachtgever. Maar ook voor onze branche.  Dit is immers geen visitekaartje voor volgende aanbestedingen in onze sector.  Dat trekken wij onszelf ook aan.  We hebben voor ons gevoel volledig gehandeld naar de regels die in de aanbesteding staan, maar we constateren dat fouten zijn gemaakt.  Ook door ons. “   Zelf verwijt Intergarde zich vooral de onderhandelingen met de Trigion werknemers niet samen met de vakbond FNV te hebben gedaan.  “Nu is toch de indruk ontstaan dat wij mindere voorwaarden hebben voorgedragen.  Blijkbaar niet alleen aan de mensen die we graag in dienst hadden gehad, maar ook anderen zo blijkt uit de publicatie van Maastricht Aktueel.  Wij bezweren nogmaals dat dit niet het geval is geweest.  Met intensievere samenwerking met de FNV hadden we dit misschien kunnen voorkomen.”

Hoe nu verder?  Intergarde is al weken hard aan de slag om alsnog de verkregen opdrachten van MUMC+  en UM op het droge te krijgen.  Dat betekent waarschijnlijk vooral onderhandelen met Trigion, de beoogde werknemers in dienst van dit bedrijf,  FNV en MUMC+ en UM.  “Daar willen we nu evenwel niets over kwijt.  We vinden dat dit in alle rust moet plaatsvinden en niet met mededelingen via de media moet worden gedaan.”

Laurens Bouvrie

Op woensdag 21 maart viert de Universiteit Maastricht het 10-jarig bestaan van de opleiding Biomedische Wetenschappen. In 2002 is de opleiding met 45 studenten begonnen. Inmiddels heeft de opleiding een instroom van 300 studenten per jaar.

Opleidingsdirecteur prof. Jan Glatz: “De vraag naar onze afgestudeerden groeit, zowel binnen universitaire onderzoeksinstituten als bij bedrijven, bijvoorbeeld bij DSM, Medtronic en aanverwante bedrijven. Onze opleiding levert daarmee een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van de kenniseconomie en de life sciences in de Euregio.”

Het 10-jarig bestaan wordt gevierd met studenten, staf en alumni tijdens het jaarlijkse Life Science Career Event. Ook zal de Dr. Jan Huynen Award worden uitgereikt voor de beste scriptie op het snijvlak van life sciences en marketing.

Europa

Ambassador Lecture Series: Europa’s paard van Troje - Arbeidsmobiliteit in Europa.

Met een groot genoegen ontvangt de Universiteit Maastricht op donderdag 15 maart tussen 16.30 en 18.00 uur de ambassadeurs van Litouwen, Macedonië en Slowakije en een vertegenwoordiger van de Poolse Ambassade, in de School of Business and Economics aan de Tongersestraat, voor een academisch debat over de toekomst van Europa.

Het debat is voor alle medewerkers en studenten van de Universiteit en zal onder andere gaan over arbeidsmobiliteit, EU-integratie, het Europa waarin men wil leven en hoe men die visie kan bewerkstelligen.

Intergarde heeft momenteel te weinig gekwalificeerd personeel om per 1 maart bewaking en beveiliging MUMC+ uit te voeren; Beveiligingsbedrijf voorlopig in de wacht gezet

Problemen ontstaan door bewakingspersoneel met aanmerkelijk lagere voorwaarden in dienst te willen nemen

De onlangs door de Universiteit Maastricht en MUMC+  (azM) aan Intergarde gegunde aanbesteding op het gebied van bewaking en veiligheid is voorlopig in de wacht gezet.  Dat heeft Maastricht Aktueel vernomen van twee los van elkaar staande bronnen.  Het Maastrichtse bedrijf , dat deze megaklus naar binnenhaalde om in samenwerking met Polygarde te gaan klaren, kan op het moment van de start, donderdag 1 maart,  niet voldoen aan de leveringsverplichtingen die MUMC+  in de aanbesteding heeft gesteld.  Volgens de bronnen van Maastricht Aktueel ligt het probleem in het leveren van voldoende bekwaam personeel.  Een woordvoerder van het ziekenhuis in Maastricht bevestigt dat de bewakings- en beveiligingsopdrachten tot nader order door de huidige uitvoerders van deze diensten wordt voortgezet.  Bij de UM is dat het bedrijf Securitas;  MUMC+ , waar per 1 maart Intergarde van start had moeten gaan, blijft voorlopig bewaakt worden door personeel van Trigion.  

De aanbesteding voor de bewaking en veiligheid van de twee grootste instituten van Maastricht werd eind 2011 gegund aan het Maastrichtse bedrijf.  De opdracht behelst  een bedrag van circa 1,4 miljoen euro. Het niet starten met de opdracht  is ontstaan omdat het Intergarde niet gelukt is ongeveer 20 mensen die in dienst zijn bij Trigion, en hun dagelijks beveiligingswerk sinds jaar en dag uitvoeren bij het MUMC+,  onder contract te krijgen.  Volgens een bron van dit internetmagazine kregen de werknemers van Trigion die de overstap naar Intergarde zouden gaan maken een aanbod dat significant slechter was dan bij hun huidige werkgever.  In eerste instantie besloten een aantal werknemers van Trigion wel over te stappen naar de nieuwe opdrachtnemer van de bewakingsklus bij het MUMC+ .   Niet voor lang.  In samenspraak met hun andere collega’s en later met hun huidige werkgever besloten ze bij het scheiden van de markt solidair met elkaar te zijn.  Hetgeen wil zeggen:  of met zijn allen overstappen tegen dezelfde arbeidsvoorwaarden van hun huidige werkgever of helemaal niet.  Trigion reageerde hierop naar  haar werknemers  door hen toe te zeggen dat ze in dienst kunnen blijven tegen de condities zoals voorheen.  Dat hebben ze, naar nu blijkt, gebruik van gemaakt.  Met als resultaat dat Intergarde niet in staat blijkt om voldoende gekwalificeerd personeel in te zetten bij de bewakings- en veiligheidsdiensten van het academisch ziekenhuis Maastricht.

De aanvangsdata van de opdrachten bij respectievelijk het MUMC+ en de UM verschillen overigens een maand van elkaar.  Naar verluidt lijken de problemen die er nu zijn bij de opdracht  MUMC+ ook van toepassing voor de bewakingsunit van de UM.  Maastricht Aktueel weet via haar bronnen dat de onderhandelingen van Intergarde met het over te nemen personeel van Securitas dat voor de UM werkt ook niet soepel verlopen.  Het bewakingspersoneel dat actief is voor de UM heeft de voorwaarden van Intergarde (nog) niet geaccepteerd.  Naar wij weten heeft Intergarde  wat betreft het overnemen van de mensen van Securitas inmiddels bakzeil gehaald en hen aangeboden tegen dezelfde arbeidsvoorwaarden bij de nieuwe opdrachtnemer aan de slag te kunnen gaan.  Dat aanbod kan wel eens te laat zijn gegeven.   De UM kan, vanwege de gemeenschappelijkheid van de aanbesteding samen met de MUMC+, niet met Intergarde van start gaan zolang het bedrijf niet voldoet aan de eisen van het Maastrichtse ziekenhuis.   In het slechtste geval kan dit alles leiden dat de aanbesteding opnieuw moeten worden uitgeschreven.

Maastricht Aktueel heeft woensdagavond diverse keren contact gezocht met Intergarde en Polygarde.  De directeur van Intergarde, Joost van den Boorn,  wisten we niet te bereiken.  Wel was er contact met een woordvoerder van Polygarde.  Die liet weten dat Polygarde niet in de positie is om te reageren op de situatie en verwees door naar Intergarde of het MUMC+.   “Intergarde is ”, zo liet hij weten,  “als ‘hoofdaannemer’  pen- en woordvoerder in deze zaak. “

Rookvrije horeca wetgeving zorgt er niet voor dat rokers meer thuis gaan roken. Dit blijkt uit een artikel over een onderzoek, van onder andere de Universiteit Maastricht, dat op 13 februari is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Tobacco Control.

Het lijkt erop dat de rookvrije horeca rokers juist stimuleert om hun eigen huis rookvrij te maken. Het artikel baseert zich op resultaten van het International Tobacco Control Policy Evaluation Project (ITC Project) in Nederland, Ierland, Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië. In Nederland werd het onderzoek uitgevoerd door UM/CAPHRI-promovenda drs. Gera Nagelhout, in opdracht van en in samenwerking met STIVORO.

Steeds meer thuisrookverboden

In de studie werd het aantal rokers dat voor de invoering van de rookvrije horeca thuis een rookverbod instelde vergeleken met het aantal na de invoering in Nederland, Ierland, Frankrijk en Duitsland. Groot-Brittannië werd gebruikt als ‘controleland’ door daar te kijken naar het aantal rokers met een thuisrookverbod tijdens twee momenten vóór de invoering van de rookvrije horeca. Van de rokers die tussen de twee meetmomenten niet stopten met roken, steeg het percentage dat een rookverbod in huis in had gesteld in alle vier de landen waar de rookvrije horeca was ingevoerd. In het controleland Groot-Brittannië steeg het percentage niet. Het invoeren van rookvrije horeca wetgeving kan rokers dus stimuleren om hun eigen huis rookvrij te maken.

In Nederland is het aantal rokers dat in het eigen huis een rookverbod heeft ingesteld het laagst van deze vijf Europese landen. Van de Nederlandse rokers heeft 19% een rookverbod in huis, in vergelijking met 21% van de Ierse rokers, 28% van de Franse rokers, 29% van de Britse rokers en 41% van de Duitse rokers.

Thuisrookverboden werden vooral ingesteld door rokers die van plan waren om te stoppen met roken, die net een kind hadden gekregen en rokers die voorstander waren van een rookvrije horeca. Gera Nagelhout, promovendus op het ITC Project in Nederland: “Een rookvrije horeca maakt rokers bewust van het feit dat meeroken ongezond is voor hun familie. Een steviger rookbeleid in Nederland zou daarom niet alleen werknemers en horecabezoekers beschermen tegen de schadelijke gevolgen van meeroken, maar ook families en kinderen.”

Over het onderzoek

Het ITC Project is een internationaal vergelijkende studie waarin de effecten van tabaksmaatregelen op rokers worden onderzocht in twintig landen. Hiertoe wordt in elk land een groep van ongeveer 2.000 rokers door de tijd heen gevolgd door middel van jaarlijkse vragenlijsten. In Nederland wordt het onderzoek in opdracht van en in samenwerking met STIVORO uitgevoerd door drs. Gera Nagelhout, onder leiding van prof. dr. Marc Willemsen en prof. dr. Hein de Vries, allen van onderzoeksschool

CAPHRI. Het veldwerk wordt uitgevoerd door TNS NIPO. Er wordt samengewerkt met de Universiteit van Amsterdam (ASCoR), het Leids Universitair Medisch Centrum en de Universiteit van Waterloo in Canada. Vanuit de Universiteit van Waterloo wordt het ITC Project gecoördineerd. Het onderzoek wordt gefinancierd door ZonMW.

Op 14 februari gaf prof. dr. Marc Willemsen een interview over deze studie in het Radioprogramma ‘De Heer Ontwaakt’. Het interview is te beluisteren op de fragmentenpagina van Radio 2.

President Mikheil Saakashvili van Georgië

Morgenmiddag (22 februari) brengt de president van Georgië, Mikheil Saakashvili, een bezoek aan de Universiteit Maastricht, aan de Minderbroedersberg. Tijdens zijn bezoek zal hij een presentatie geven getiteld: Political and social transformation in Georgia and the region.

President Saakashvili kijkt ernaar uit na zijn presentatie te discussiëren met UM studenten en  medewerkers.

Gerard Mols (tweede van rechts) tijdens de opening van het congres dat op 7 februari werd gehouden naar aanleiding van het 20-jarig bestaan van het Verdrag van Maastricht, samen met burgemeester Onno Hoes, Gouverneur Theo Bovens, oud-minister president Wim Kok en gewezen president van de Europees Parlement Enrique Barón Crespo

Gerard Mols:  “Er is ruimte gekomen voor marktwerking, voor meerdere aanbieders van forensische expertise”. “Uiteindelijk gaat het erom de rechtspraak in Nederland naar een hoger niveau te tillen.”

Huidig Rector Magnificus van de Universiteit Maastricht (UM) Prof. mr. Gerard Mols is benoemd tot wetenschappelijk directeur van The Maastricht Forensic Institute (TMFI). Mols blijft daarnaast tot 1 september Rector Magnificus van de Universiteit Maastricht. Met ingang van die datum wordt hij in die functie opgevolgd door prof. dr. Luc Soete. Tevens treedt hij toe tot de directie van TMFI BV, de commerciële tak van het instituut waarin DSM en Universiteit Maastricht samenwerken aan (straf)rechtelijk zaaksonderzoek. Daarmee is, zo zegt een woordvoerder van de UM de integratie tussen onderzoek, onderwijs en zaaksonderzoek optimaal geborgd.

Marktwerking en wetenschap

TMFI is opgezet door de Universiteit Maastricht en DSM Resolve. Gerard Mols wil het instituut uitbouwen tot een internationaal instituut naast onder meer het Nederlands Forensisch Instituut (NFI). “Er is ruimte gekomen voor marktwerking, voor meerdere aanbieders van forensische expertise. We hebben hier een uitstekend team opgebouwd. Onder de vlag van TMFI bouwen we onze expertise nu verder uit naar een breed instituut met meerdere disciplines. Met mensen als Kees Das en Ed Pennings, autoriteiten in de forensische wereld, verbreden we TMFI met forensische geneeskunde. Meerdere aanbieders op de markt stuwen de kwaliteit en snelheid van onderzoeken. Uiteindelijk gaat het erom de rechtspraak in Nederland naar een hoger niveau te tillen.”

Gerard Mols ziet TMFI in de allereerste plaats als een wetenschappelijk instituut. “Het is de bedoeling dat we naast de bestaande masteropleidingen (Forensic Psychology en Forensica, Criminologie & Rechtspleging), het aanbod aan scholing op het gebied van forensisch onderzoek gaan uitbreiden. We willen meer studenten aantrekken met nieuwe opleidingen. Op de korte termijn gaan we meer masteropleidingen aanbieden en cursussen op wetenschappelijk niveau voor de mensen die beroepsmatig met forensica te maken hebben, zoals advocaten, rechters, officieren, rechercheurs en artsen. Daarnaast komt er ruimte voor wetenschappelijk onderzoek. De faciliteiten zijn aanwezig en worden verder uitgebreid, zie de campussen in Geleen (Chemelot Campus) en Maastricht (Maastricht Health Campus) waar TMFI en de studenten van kunnen profiteren. We hebben de potentie om een internationaal forensisch instituut te worden.”

De in Geleen geboren Gerard Mols (1951) studeerde strafrecht en trad in 1981 in dienst van de toenmalige Rijksuniversiteit Limburg als wetenschappelijk medewerker strafrecht. Daarnaast was en is hij advocaat, procureur en plaatsvervangend rechter in zowel Maastricht als Den Bosch. Als hoogleraar strafrecht en strafprocesrecht was Gerard Mols tussen 1992 en 2003 decaan van de Faculteit Rechtsgeleerdheid;  vervolgens was hij acht jaar Rector Magnificus van de Universiteit Maastricht. Op 1 januari 2012, bij zijn laatste Dies Natalis als rector, werd Gerard Mols benoemd tot officier in de orde van Oranje Nassau.

Bron:  Universiteit Maastricht

Prof. dr. Sjaak Koenis over emancipatie en onbehagen in de Nederlandse politiek.

Gevoelens van boosheid en onbehagen komen niet voort uit het falen van de democratie, maar juist uit het succes ervan. Dat bepleit Sjaak Koenis in zijn oratie, aanstaande donderdag 16 februari, waarmee hij het ambt aanvaardt van bijzonder hoogleraar Sociale Filosofie.            

Het lijkt wel of tegenwoordig iedereen boos is: Op de overheid, op de politieke en culturele elite, op de banken, op elkaar. Mensen uiten hun boosheid op talloze manieren. Vooral sociale media blijken een geschikte uitlaatklep te zijn voor (half)anonieme uitingen van onbehagen. Deze gevoelens van boosheid en onbehagen komen niet voort uit het falen van de democratie, maar juist uit het succes ervan.

“Gedacht wordt dat de maatschappelijke boosheid een uiting is van het falen van de democratie. Dit falen zou dan blijken uit de opkomst van het populisme in de personen van Pim Fortuyn, Rita Verdonk en Geert Wilders. Zonder het populisme zou deze boosheid verdwijnen als sneeuw voor de zon, zo denkt men”, aldus Sjaak Koenis. “Echter, oorzaak en symptomen worden hier met elkaar verward. Het populisme is niet de oorzaak van de huidige woede, maar geeft er wel uitdrukking aan. De boosheid is niet het falen van de democratie, maar juist het gevolg van het succes van de democratie.”

We associëren democratie met mooie dingen zoals tolerantie, vrijheid en gelijkheid. Er zijn ontzettend veel mensen in de wereld, denk aan de Arabische lente, die boos zijn omdat ze te weinig democratie hebben. Hoe kan boosheid dan het gevolg zijn van het succes van de democratie? Koenis: “Democratie heeft ook een duistere kant, die afgunst en ressentiment (racune, woede) voortbrengt. Democratie is een maatschappijvorm waarin mensen formeel aan elkaar gelijk zijn, in tegenstelling tot de vroegere ‘standensamenleving’ waarin een duidelijke rangorde heerste. De toenemende gelijkwaardigheid is hand in hand gegaan met gevoelens van ongelijkheid, eenvoudigweg omdat mensen verschillen in talent, energie en wat het lot voor hen in petto heeft. Formele gelijkheid maar feitelijke ongelijkheid zorgt voor wrijving. Niet tussen klassen, maar tussen hoger- en lager opgeleiden of succesvolle en minder succesvolle mensen. Deze wrijving zorgt voor veel maatschappelijke energie die naar buiten komt in de vorm van ressentiment: een herhaald doorleven en beleven van een vijandige emotionele reactie jegens iemand anders of een groep anderen, waardoor die emotie steeds intenser wordt, zeker wanneer de betrokkenen niet in staat zijn iets aan hun eigen positie te doen. Dit wordt versterkt door wat ik ‘onttovering’ noem: de teloorgang van traditionele gemeenschapsidealen. Heerste in de tijd van verzuiling nog een gevoel van pluriformiteit, tegenwoordig overheerst een haast benauwd streven naar culturele homogeniteit.”

“De boosheid en het ressentiment zullen mijn inziens niet weggaan”, aldus Koenis. “Mijn advies is: Wen er maar aan, en leer er beter mee omgaan. Politici, maar ook gezagsdragers op andere maatschappelijke terreinen, van leraren tot rechters, van ouders tot vakbondsleiders, moeten allemaal leren omgaan met het gegeven dat hun gezag altijd ter discussie kan en zal worden gesteld. Dat is democratie. Burgers, op hun beurt, kunnen een betere balans zoeken tussen het uiten van hun boosheid en het meewerken aan oplossingen.”