Een vrachtschip met een zacht sonoor dieselgeluid op weg naar de Stop van Lanaye.  De wijzers van de klok van het stadhuis laten weten dat het tien over tien is. In de lucht galmen de swingende stemmen van The London Community Gospel Choir nog na. Die hebben zojuist een pracht concert gegeven op de Ruiterij / Plein 1992 gegeven. De Maas, de eeuwenoude skyline van de stad en een nationale driekleur zonsondergang geeft de passanten weer eens een optimaal romantisch beeld van Maastricht.  Dat gebeurt vaker. En toch iedere keer weer uniek en een lust voor het oog.  Maastricht, stad zoe sjoen aon de Maos, ouch es de Boonte Störrem neet raos.

Verleden week vrijdagavond een pracht van een avondrood vanaf de Sint Pietersberg.  Een week later lijkt het wel of moeder natuur haar best doet om het weekend nog mooier te laten beginnen.  Wolkjes bijna als een sterrenpracht of met enige, of zoals u wilt met veel, fantasie een in de lucht gemaakte compositie van het computerspel Space Invaders. In ieder geval een mooie gelegenheid om variaties op een thema te maken.

De ene aankondiging van de avond is de andere niet. Zo nu en dan weet hij ons te verrassen met een indrukwekkend kleurenspel en machtige pracht van wolkenpartijen. Vooral als de ondergaande zon zijn partij mee mag blazen zijn de torens van Maastricht misschien wel op hun mooist waarneembaar.

Terugkerend uit Valkenburg zag ik het gelijk. Enige haast werd geboden. Donkere wolken pakten samen boven Maastricht. Ten westen daarvan verscheen tegelijkertijd een prachtige rode zon. Zaak om de drukke spits op slinkse wijze te ontlopen en linea recta daar heen te gaan waar het meest valt te genieten van een “Maastrichtse zonsondergang’:  de westflank van de Sint Pietersberg.

Maastricht Aktueel laat u een klein etmaal later nog een keer meegenieten.

Laurens Bouvrie