Een herfstige zaterdagochtend staat tussen de Meerssenerweg en de A2,  op het terrein van de Mariënwaard een hijskraan van het type ‘grote jongen’.  Naast hem een kleiner broertje maar ook nog behoorlijk uit de kluiten gewassen.  De kraanmachinisten drinken hun kopje koffie. Relaxte mannen die wachten dat de klus geklaard kan worden.  Een hoogspanningsmast krijgt zaterdag 8 oktober een tussenstuk dat moet zorgen dat de kabels drie meter hoger boven de A2  komen te hangen.  Een van de vele nevenprojecten van de tunnelbouw A2. 

Negen uur zaterdagmorgen.  Hier en daar in het veld tussen Meerssen en Maastricht staan, als vogelspotters, fotografen te wachten op het moment dat een hoogspanningsmast tijdelijk uit elkaar wordt gehaald.  Rond elf uur vindt die actie daadwerkelijk plaats.  Op het afgesloten terrein bivakkeren tijdelijk een kleine twintig mensen.  Ze zijn werkzaam voor Tennet, Volker Wessels, Wagenborg Nedlift en Maastricht Avenue2.  Gezamenlijk gaan ze zorg dragen om de deze ochtendklus te klaren.

In de hoogspanningsmast staan of hangen een man zes voorbereidende werkzaamheden te doen.  Ondanks het miezerige weer heerst een bijna serene rust.  De kraanmachinisten zitten er rustig bij, hier en daar staat een groepje medewerkers te praten en te kijken naar de vorderingen die in de mast worden gemaakt.  De zes hangen in allerhande veiligheidsgordels in het stalen gevaarte. Mensen met beheersing over lichaam en geest.  Zouden ze in hun vrije tijd Alpinist zijn?  Door alle techniek omgeven moet het gedeelte van de mast dat losgekoppeld gaat worden,  om daar later het tussenstuk te plaatsen, ordinair met een grote ‘Engelse sleutels’ losgedraaid worden.

Ik spreek met Herwin van het Oever van Volker Wessels.  Dagelijks klusje, vraag ik hem.  “Neen, zeker niet.  Dit zijn toch de echt mooie opdrachten.  Het ziet allemaal zo vanzelfsprekend uit, maar een job als deze kost behoorlijk veel voorbereiding. “  Hij vertelt dat drie maanden geleden de eerste stappen zijn gezet.  Alleen al de verplaatsing van de distributie van elektriciteit moet terdege bestudeerd worden.  Meestal gebeurt een klus als deze in een weekend.  De ervaring leert dat dan het gebruik het laagst ligt.  Zeker in de herfst of lente.

Na ongeveer anderhalf uur zijn alle bouten die los moeten worden gemaakt ook daadwerkelijk los.  Twee medewerkers van Maastricht Avenue2 nemen waar dat operatie soepel verloopt.  “Je merkt op alle fronten dat nu de bouw van de tunnel echt nadert.  Dat is uiteraard iets minder fijn voor de mensen die daar direct last van hebben, maar het betekent wel dat we op weg zijn.  En Maastricht krijgt straks niet alleen eindelijk een tunnel.  De Groene Loper gaat Maastricht een prachtige entree geven.  Daar zijn we van overtuigd. “

Jelle Wils, persvoorlichter van Tennet, staat iedereen die iets wil weten vriendelijk te woord.  Geen obligate antwoorden of opmerkingen die de leek met nog meer vragen opscheept.  Zelfs in de trivia van dit soort werk weet hij zijn mannetje te staan.  Iemand stelt een vraag of het nieuwe stuk gelijk geschilderd gaat worden.  Dat blijkt niet het geval.  Bij de eerstvolgende onderhoudsbeurt vindt dat plaats.  Waarop hij verder spreekt:   “Wisten jullie dat de stad Parijs een vaste schilder voor de Eiffeltoren in dienst heeft?  Die verzorgt het hele jaar door van boven naar beneden en vice versa het verfwerk van dit machtige stalen gebouw.”  Daar sta je dan tot aan je enkels in de Limburgse klei en krijg je een informatie die je nooit meer zult vergeten.

Inmiddels is kraanmachinist van de ‘grote jongen’ begonnen met het omhoog trekken van het bovenste gedeelte van de mast.  Tien meter in totaal is de bedoeling.  Dat gebeurt decimeter voor decimeter en zonder enige commotie.  De kleinere kraan beweegt inmiddels het drie meter hoge tussenstuk richting het ‘gat’ dat ontstaat.  Op de grond worden de kraanmachinisten bijgestaan door een viertal mensen die met touwen beetje bij beetje het tussenstuk naar zijn juiste plaats brengen.  Een kind doet de was lijkt het.  Herwin van de Oever:  “Dat is inderdaad ongelofelijk.  Zo ziet het er inderdaad iedere keer weer uit.  Dit alles kost echter heel veel voorbereiding en ervaring.  Routine wordt gekoppeld aan heel veel veiligheidsmaatregelen.  Dit soort werk kun je nooit met de Franse slag doen.  Het is van A tot en met Z precisiewerk. “

Rond een uur in de middag is de klus geklaard. Het tussenstuk staat netjes geplaatst.  De zes onverschrokken mannen zijn weer terug in de mast om alles dusdanig terug vast te maken dat morgen weer de stroom van Maastricht naar Schin op Geul doorheen kan jakkeren.

•