Anne Schulp geeft tekst en uitleg over de unieke vondst van Carlo de Mosasaurus

Wethouder Gerdo van Grootheest onthult samen met Carlo Brauer, de vinder van het zeemonster in de ENCI groeve, een deel van de bek. Even daarvoor heeft Brauer te horen gekregen dat het dier zijn voornaam krijgt.

Carlo Brauer, groeve-machinist en al 23 jaar werkzaam  bij de ENCI had zijn leven lang een grote droom, tijdens zijn werkzaamheden het vinden van een fossiel. Deze droom kwam maandag 10 september uit. Rond acht uur in de ochtend zag hij in de laadschop van zijn graafmachine zijn droom werkelijkheid worden. In de bak waar 10 ton grond in een keer geladen kan worden zag hij de reusachtige tanden van een fossiel.   Brauer:  “Ik zag ze glinsteren in het ochtendlicht.”

Daarna ging het snel.  De ENCI, uitbater van de groeve legde alle werkzaamheden op de vindplek stil en onmiddellijk werd contact opgenomen met het Natuurhistorisch museum Maastricht.  De paleontologen slaakten bij een eerste blik gelijk juichkreten.  Ze wisten vrijwel direct dat het hier om een unieke vondst ging. Onder leiding van Anne Schulp ging men vrijwel direct van start met het vastleggen van de contouren.  Anne Schulp:  “We hebben met het vinden van dit beest echt een lot uit de loterij.  Dit exemplaar is vrijwel zeker door haaien gedood.  Dé natuurlijke vijand van de Mosasaurus.  Bij een natuurlijke dood vind je vrijwel nooit een compleet kadaver.  Bij een gewelddadige dood wel. Daarom zijn we nu al in staat om te zeggen dat deze jongen een meter of dertien lang is geweest.  Vanuit de lagen waar we hem hebben gevonden weten we ook dat hij bijna 68 miljoen jaar geleden geleefd heeft.

Absoluut knap van alle betrokkenen is dat ze tot en met gisteren de rijen gesloten wisten te houden en niet naar wie dan ook van de pers of andere belangstellenden uitlekte.

Een van de onderzoekers wordt omringd door een batterij fotografen en cameramensen. Het karkas ligt tegen de noordwestzijde van de groeve van de ENCI

Wethouder van Gerdo van Grootheest:  “Daar kunnen ze bij de Tempeleers nog wat van leren.  Maar alle gekheid op een

Niet alleen de fotografen van media uit binnen- en buitenland maakten plaatjes van de vindplaats. Wethouder Gerdo van Grootheest: “Dit is zo uniek, dat wil je ook in je eigen fotoarchief terugvinden.”

stokje.  Het doet weer eens beseffen op welk uniek grondgebied we hier in Maastricht en omstreken mogen wonen.” Om daarna over te gaan tot de twee grote momenten. Het laten zien van de een stuk bek van het zeemonster en welke naam het dier zou krijgen.  De enorme opkomst van de pers maakte het dringen geblazen rond de kantinetafel van de ENCI.  Dat was echter meer dan de moeite waard. De immens grote tanden, die het eerst door Carlo Brauer werden gezien, maakten gelijk indruk. Nog meer onder de indruk was de graafmachinemachinist. Hij kreeg van wethouder van Grootheest te horen dat de opvolger van Bèr naar hem is vernoemd.  Voor eeuwig is zijn voornaam verbonden aan het beest dat ten zuiden van Maastricht in een waarschijnlijk gruwelijk gevecht het leven liet.  “Het is niet te bevatten wat mijn vondst hier allemaal teweeg brengt,” weet hij beduusd uit te brengen.  Om daarna door alles en iedereen met een blocnote en microfoon geïnterviewd te gaan worden.

Uit wat tot dusver wereldwijd gevonden is lijkt het hier op de oudste bekende vertegenwoordiger van de soort Mosasaurus Hofmannii. In ieder geval gaat het hier volgens Anne Schulp om een sterk verwante soort.  Onderzoek moet tot details leiden.  Carlo is in ieder geval zo’n anderhalf miljoen jaar ouder dan Bèr.